OVER HET ALLES & OVER HET NIETS
Door: Han Thorig (Sapundra) initiator van Body2chill
Versmeltend in tijdloosheid.
Juichend vanuit je hart.
Verpakt in verstilling.
Stromend in het moment.
Ben ik jou, in mij geworden.
Just do it..
Hoe groot is het meer van de liefde, de overgave, de kwetsbaarheid, de vervoering..?
Voel ik dat nog als ik zelf water ben?
Vraag ik dat nog als ik zelf de bedding ben?
Praat ik daar nog over als ik zelf haar tong ben?
Eerst moet ik door mijn 'de oneindige angst' heen. Dat is mijn angst om te verzuipen in het meer. Oneindig diep. Totdat ik er steeds meer achter kom dat ik zelf het water blijk te zijn. Niet meer verzuip. Ook niet meer boven kom drijven.. Omdat ik voel dat het water groter wordt en de illusie van het meer langzaam verdwijnt.
Vrijheid
Elke vis droomt er weleens van,
om mijlen ver te kunnen wandelen over wijdse weiden en besneeuwde toppen.
En elke vogel, jaarlijks trouw een nest bouwend in de bomen,
droomt weleens van de vrijheid om te kunnen zwemmen in de diepste diepten van de oceaan.
En zelfs de mens, die alles al schijnt te kunnen, droomt ervan om vrij te vliegen.
Naar jou, naar mij, naar overal!
Verantwoordelijkheid
'Vandaag' is eigenlijk niets anders dan de consequenties van je handelen in het heden.
Hemel & hel
Voor- en achteringang van hetzelfde huis..
De hemel op aarde, het geluk, peace of mind. Het ligt niet op de plaats waar het ons geleerd is! Daarom lopen we er steeds aan voorbij. Al miljoenen keren zijn we er langs gelopen. Op weg van geluk naar ongeluk. Op weg van ongeluk naar geluk.
Geloven we nog steeds met z'n allen dat het daar ligt waar ons geleerd is? Als het daar ligt, waarom kunnen we het dan nooit vasthouden? De ingredieten voor het recept zijn altijd aanwezig geweest, in onszelf en in de wereld om ons heen: hemel en hel, mooi en lelijk, langzaam en snel, leven en dood.
Ooit zijn ze gescheiden in een poging te heersen over onszelf en het leven. Zo pogen wij het leven te bevatten. En heersers hebben 'goed of slecht' nodig om te heersen.
Door de verschillende verschijningsvormen van dezelfde kracht te scheiden, negeren we de helft van ons bestaan. We kunnen ons simpelweg niet meer verbonden voelen. Slechts een glimp trekt af en toe voorbij, waarin wij herinnerd worden. Krachten die genegeerd worden gaan schreeuwen, om en door ons heen. Zolang iets goed of slecht is zal er oorlog zijn, in onszelf en om ons heen.
Wanneer 'goed en slecht', zonder enige veroordeling of bejubeling, in onszelf mogen samenkomen, heffen ze elkaar op. Ze worden wat ze werkelijk zijn; een andere manifestatie van hetzelfde. 'De hemel', niet hemels. 'De hel', niet hels.
Waar alle krachten aanwezig mogen zijn krijgt ons werkelijke 'zijn' de ruimte. 'De hemel' de vooringang, 'de hel' de achteringang, van hetzelfde huis. Daar kunnen we verbondenheid, medeleven, kracht en richting ervaren. Waar afstemming is, ontstaat harmonie. Waar harmonie is, ontstaat het goddelijke. Boeddha noemde dit 'the middelway'.
Gevoel dat te lang genegeerd is kan boven komen, als schadelijke energie voor onszelf en de wereld om ons heen. Maar geen nood. Wat ons tot mens maakt, is dat we gevoel en handelen kunnen scheiden. We hoeven gevoelens niet praktisch uit te leven om ze toe te kunnen laten en ze een plek te laten vinden in onszelf.
En wees niet bang. Als beide, even welkom, in het leven worden uitgenodigd. Dan gaat 'slecht' niet moorden. Daar zorgt 'goed' voor. En de 'hemel' wordt niet manisch van ontwortelde euforie. Daar zorgt de 'hel' wel voor, want deze is geworteld in de 'hemel'.
Waarom komen we er zo moeilijk als het zo makkelijk is? Makkelijk is het niet, want we zijn met z'n allen verslaafd. Verslaafd aan: 'hemelse' en 'helse' ervaringen. Anders voelen we 'niets'. Maar de grote grap is dat dat 'niets' nu net 'alles' blijkt te zijn. We zoeken, terwijl we er bovenop staan!
Welke 'hemel' zoeken we eigenlijk? De 'hemel op aarde', of naar 'de hemel erna?
Die vraag blijkt dan weg te vallen...
Passie.
Passie is als een kurk die in het water omhoog schiet.
Hij kan niet anders.
Zuiver zijn.
Of een bloem nou open is, een zaadje of in de knop, het is allemaal bloem. Het gaat er niet om waar we zitten in het proces van het leven.
Een baby is zuiver in geslotenheid en openheid. Dat voel je. Hij kan overal in kruipen en neemt als water alle lager gelegen stukjes van onze geest in.
Dan worden we blij omdat we ook weer onze zuiverheid voelen, en daarbij, onze traan en onze lach.
Als zuiverheid er is, verdwijnt tijd en ruimte en daarmee de angst om te sterven of te bestaan.
Veel mensen zoeken naar een richting of vorm en hopen dan meer gelukkig te worden. Kinderen willen snel oud worden en volwassenen willen lang jong blijven, terwijl ze soms niet meer weten wat dat is.
Zuiverheid is geen richting of vorm. Het is het laagste wat er is. Het is het water bij de steel van de lotusbloem.
Geluk.
Geluk is een keuze.
Kijk maar; zelfs wanneer we alles hebben! Wanneer we gezond zijn, vrienden hebben, geen honger hebben..
De vraag is alleen waarom het soms zo moeilijk is om die keuze te maken.
Geluk is de keuze om jezelf en elke dag te nemen zoals die is. De keuze om te vertoeven in jezelf versus de keuze om daarbuiten alles beter en anders te willen maken. Geluk ligt, als een parel, stilletjes binnen in ons te wachten. Het ligt onder ons verlangen, onder onze boosheid, jalousie of diepste angst.
Wanneer we het water steeds opnieuw vertroebelen zal het moeilijk zijn om die parel of de richting ernaartoe te vinden.
Veel in je hoofd?
Bedenk dan dit:
De aard van 'n probleem is, in essentie vaak, slechts het ervaren ervan..
Even een extra aai over je bol nodig?
Klik dan hier om even bij te tanken.
Verlangen..
Hhhm...verlangen....diep zoet zwaar verlangen...Soms denk ik even: Ha 't is weg..rustig weg...Blijkt 't als een addertje een laagje dieper onder allerdag te zijn gekropen..en wakkert het weer mee..de dag in...Die diep brandende vlam die alles schoon brand..zuiver ziet en puur maakt.
De wereld is mooier met jou!
Hoi, hier ben jij!
Je zocht naar de wegwijzers en zag vele paden.
Ze wezen je ieder hun eigen pad en toch ben je hier gekomen;
in een grote ruimte zonder wegwijzers.
Waar het aangeleerde weer vloeibaar mag worden.
Waar de mens weer vloeibaar wordt.
Tezamen met vele anderen
die achter je, voor je en naast je lopen.
Die je allemaal lijkt te kennen.
Gewone mensen waarmee je aanwezigheid deelt,
in de ruimte die er is,
tussen dat wat was en dat wat gaat komen.
Mensen..
Ik skeeler!
Je weet wel, van die rolschaatsen met drie wielen achter elkaar.
Laatst reed ik op mijn skeelers een bocht door, vlak bij mijn huis. Op dat moment stuurde -net achter mij- een auto dezelfde bocht in. Geschrokken door het uitslaan van mijn benen, remde de automobilist. Hij sneed mij zelfs de weg af, zodat ik wel voor hem moest stoppen.
De wat oudere bestuurder was duidelijk geschrokken van mijn -voor hem onverwachte- skeeler bewegingen. Dit vertaalde zich in een scheldpartij richting mij. Hij had mij wel dood kunnen rijden.., schreeuwde hij!
Toen ik hem vertelde dat dat niet de bedoeling was, maar dat hij de bocht ook wel erg scherp naast mij had genomen, werd hij nog bozer. Op een gegeven moment liep hij zo rood aan, dat het leek of hij mij in zijn boosheid wel kon vermoorden.. Als ik niet opzij was gesprongen, was hij zo over mij heen weggereden.
Het idee mij dood te rijden, was notabene net datgene waar hij zo van was geschrokken!
Zo kunnen we soms dingen waarmaken die we in eerste instantie juist absoluut niet willen. Door stil te leren staan bij ons gevoel en het te onderzoeken, en niet gelijk te handelen, kunnen we keuzes maken waar we ook later nog achter kunnen staan. Hoe meer we onze geest leren kennen, des te meer we onszelf en anderen de ruimte kunnen geven.
Samen alleen zijn
Ik wil niet 'samen-zijn', ik wil niet 'alleen zijn'.. Ik loop schijnbaar vast in beide uitersten. Dat voel ik.
Het 'alleen-zijn' en het 'samen-zijn' zijn schijnbaar twee uitersten. Het voelt voor mij het beste als ze steeds in elkaar aanwezig kunnen zijn. Soms wil ik samen zijn of zelfs diepgaand samensmelten, helemaal! Maar dan daarna ook weer los, om samen alleen te zijn. Soms wil ik alleen zijn of in mijn eentje samen zijn.
Het is als een twee-eenheid. Ze kunnen niet zonder elkaar. Ruimte en nabijheid: de ruimte maakt de nabijheid voelbaar, de nabijheid de ruimte. Als twee benen die elkaar nodig hebben om kunnen te lopen.
Tantra verkoopt ons lucht.
Tantra zegt geef ruimte aan het doorvoelen van je emoties. Ze horen allemaal bij je. Maak er contact mee. Lichamelijk. Geef het de ruimte in je lichaam. Doorvoel het. Fysiek. Slechts het negeren of wegdrukken is schadelijk. Heet ze welkom. Wijs ze niet af. Verlies je energie niet in het zoeken naar de oorzaak of een verklaringen, voor jezelf of anderen. Laat zien hoe het voelt.
Tantra brengt een boodschap. De boodschap van de leegte. De boodschap van het niets. De ruimte tussen de woorden, de punten erachter. De kracht daarvan. Tantra verkoopt lucht.. Soms gebakken lucht, want wanneer onze gevoelens vrij mogen en kunnen stromen, kan dat ons warm maken. Van binnenuit.
Iedereen heeft wel gevoelens of terreinen in het leven waar meer lucht bij zou mogen komen. Meer lucht is meer ruimte. Dan voelt de wereld prettiger in onszelf en om ons heen. Wanneer we geen ruimte voor onszelf voelen, dan merken we dat, doordat we gaan dringen of duwen, of anderen weer naar ons.
Een Tantrische tempel, zoals die in Kajurao in India, vereert de lucht. Het niets. Van de buitenkant zijn de tempels volgebouwd met erotische beelden van een enorme verfijndheid. Wanneer je de tempels binnen gaat, dan worden de beelden al wat minder. Uiteindelijk in het midden van de tempel vind je.. niets. Een lege ruimte, symbolisch, als de kern van het bestaan.
Een lege ruimte symbool voor de redene, de oorsprong en het voortbestaan van alles. Het heiligste der heiligen is bij een tantrische tempel niet een groot, waardevol, religieus of duur iets. Het is de leegte. Aan de buitenkant omvat door de aardse uitingsvormen daarvan; vele erotische beelden van twee onafscheidelijke krachten; het mannelijke en het vrouwelijke, gesymboliseerd in Shiva en Shakti.
Nog meer over lucht: Ik heb eens een verhaal gelezen waarin een tantrica heel simpel uitlegt dat de dualiteit en afgescheidenheid die wij met ons ego ervaren een illusie is. Je zou de ervaringswereld een mens voor kunnen voorstellen als iemand die leeft in een aardewerken pot. Boven ons zien we dan de lucht; de hemel, als iets buiten ons waar we ons toe wenden. Op een dag komt er, bij dood of soms al eerder bij een grote doorbraak of crises in ons leven, iemand langs die de pot kapot slaat. Opeens valt alles overeen. De lucht, de ruimte, in de pot was altijd al dezelfde als die erbuiten, de pot slechts een schil, een illusie.
Gelukkig zijn..
Geluk is onze natuurlijke staat van zijn.
Geluk is er altijd.
Alleen we ervaren het vaak slechts tijdelijk.
We zijn vaak zuinig met geluk..
We denken dat 't iets vluchtigs is.
We willen het pakken als het er is.
We willen weten hoe we het kunnen vasthouden of terugvinden..
We ervaren geluk vaak als een moment, als een voorbijgaande fase.
Toch is dit idee juist de misvatting waardoor we het moeilijk 'als een constante faktor' kunnen ervaren.
Boeddha heeft gezegd: 'wordt wakker'.
'Get real!'. Accepteer het leven zoals het is.
Het leven kent maar een gouden regel, en dat is dat alles constant verandert.
Van groei naar bloei, van bloei naar chaos, van chaos naar leegte, van leegte naar bloei..etc.
Voor zover we dat niet kunnen aanvaarden, ervaren we een ongelukkig gevoel.
We parkeren 'onwelkome gevoelens' vaak snel in het hokje 'niet goed, weg wezen!'
Hierdoor doorvoelen we niet datgene dat dan, op dat moment, op ons bordje ligt.
We keuren dan een deel van onszelf af. En daarmee deels het leven..
Volgens Boeddha zit het geheim van het constante geluk 'm in het accepteren van het leven zoals het nu is; dus ook inclusief onze angst, fustratie, verwarring of kwetsbaarheid.
Volgens Boeddha is het heel logisch:
Wanneer we niet 'zijn', zoals het leven is, voelen we ons ongelukkig.
Wanneer we wel 'zijn', zoals het leven is, dan voelen we ons gelukkig.
Geluk is eenwording met de aard van het leven.
Dus: Omarm ook juist je kwetsbaarheid, je angst en je verwarring.
Ze willen slechts door ons worden gehoord en geaccepteerd.
Ze horen bij ons en ons geluk, hoe raar het ook klinkt.
Verlangen. (bewerkte tekst)
Soms voelen we ons springlevend en zit alles mee.
Soms voelen we ons geblokkeerd of teruggehouden.
Misschien laat het zich zien als een relatieprobleem, probleem van beroepskeuze of pijnlijke schouders.
Het is een signaal dat je klaar bent voor een nieuwe reis.
Alleen komt de logica altijd achteraf
Het verlangen vooraf.
Meesterschap..
Ik denk dat meesterschap de kunst is om de nuance te vinden. De nuance tussen vasthouden en loslaten. Tussen oorlog en vrede in onszelf. Tussen overmaat en ondermaat.. 'De waarheid ligt in het midden'; een 'boerenwijsheid', maar oh zo wijs.
We zitten aan de vooravond van het aquariustijdperk. Een tijdperk van vrede en wijsheid; van balans. Die balans lijkt in het hier en nu echter nog ver weg.
Er heerst veel oorlog. Ik zie hier een zich steeds meer uitkristaliserende polarisatie tussen materialisme en religie. In essentie echter een oorlog tussen de hemel en de aarde in onszelf. Botsingen tussen onze meest extreme krachten.
Hoe goed kennen wij mensen de kaarten van het kaartspel waaruit wij bestaan? Ik kan zeggen: 'ik ben dit, of ik ben dat', maar dat betekent dat ik vervolgens wil dat anderen naar mijn regels leven. Wanneer we onszelf polariseren en beperken, doen we dit ook met de wereld om ons heen. Dat vind ik gevaarlijk. Want wanneer we stoppen met onszelf te onderzoeken, accepteren we slechts onszelf. En daar waar de speelruimte verdwijnt komt er ruimte voor oorlog, in onszelf en tussen ons en anderen.
Ik vind een belangrijk aspect van Meesterschap: 'de kunst om de nuance te vinden'. Daarvoor moet ik eerst alle krachten en zwakheden in mijzelf leren kennen. Ik moet het gehele 'kaartspel' overzien, om er wat mee te kunnen.
Een Tibetaanse Tantra groep is een soort levens-laboratorium. Het is een veilige omgeving waarbinnen we onszelf speelruimte geven. Hier kunnen we ons wezen onderzoeken zonder er praktisch wat mee te hoeven.
Ik denk dat de belangrijkste stap naar meesterschap is om inzicht te krijgen in onze mogelijkheden en begrenzingen. Vanuit dit overzicht en deze speelruimte kan 'de meester' in ieder van ons, vanuit een gevoel van vrijheid keuzes maken. Dit meesterschap biedt de mogelijkheid om te handelen in het belang van ons allen.
Tantra is uitvliegen!
Het is lente. Overal om ons heen beginnen jonge vogeltjes uit te vliegen. Een proces van loslaten. Loslaten van hun ouders. Van hun vertrouwde nest en hun vaste grond.
Ook Tantra leert ons te vliegen door 'los te laten'. Bij Tantra onderzoek je samen met anderen, in een veilige omgeving, wat jouw vliegstijl is!
Vliegen is loslaten. Loslaten betekent niet 'niets doen'. Het is stoppen met afhankelijk opstellen. Daaraan zijn we als kind verslaafd geraakt. We denken of hopen vaak nog steeds dat een ander, de buitenwereld, ons zal geven wat we nodig hebben. Helaas pindakaas! Ons afkicken begint dus met te stoppen met 'naar buiten' te verwachten en te zoeken. Want dit maakt ons uiteindelijk altijd teleurgesteld, dus boos en gefrustreerd op anderen en onszelf.
Loslaten is juist heel actief de dingen laten. Binnen laten komen. En laten. Zodat we kunnen beginnen met onszelf te leren kennen. Te laten. Zodat we steeds meer kunnen loslaten, wat ons denken ons doet geloven dat we zijn: slechts een optelsom van conditioneringen. Loslaten is ruimte in onszelf maken om uit te vliegen. Zodat de dingen kunnen gebeuren; de magie, de passie. Zodat ons juiste antwoord ons, onverwacht, door het leven gegeven kan worden. Omdat we binnen, in onszelf, alle antwoorden hebben. Iedereen.
Dit groeiproces vergt ons moed. Net als bij de jonge vogeltjes. Het is als uit een nest springen, en onze parachute bewust in het nest laten liggen. Springen, en er toch op vertrouwen dat een of andere parachute ons onderweg wordt aangeleverd. Een parachute die je nog niet kent. Nog niet kan kennen. Wanneer we dit proces durven aan te gaan, blijken we plotseling te kunnen vliegen! Gaan we, beetje bij beetje, zelf-vertrouwen krijgen. Niet omdat we tegen onszelf zeggen: 'ik moet meer loslaten, meer vertrouwen'. Maar omdat we zien dat we geen parachute nodig hebben. Dat we het allemaal al in huis hebben om te vliegen!
Niets..
Wanneer alles in balans is, blijft het 'niets' over.
Last van een ander?
Bedenk dan dit:
Je kon die ander wezen.
Herkenning.
Je herkent wat je bent.
Slecht voorbeeld, doet slecht volgen?
Wanneer je een slecht voorbeeld van je ouders heb gehad, of niet bij hen hebt gevoeld of gezien hoe je een gezonde relatie kan onderhouden, dan wordt je bang om in 'hetzelfde verhaal' terecht te komen.
Om dit te voorkomen ben je op je tellen. Je denkt onbewust: 'Mij zal dit niet overkomen!'
Maar juist dit maakt dat je a-relaxt in een relatie staat. Je bent op je tellen, je zit erboven op, want dat zal jou tenslotte niet gebeuren! Daarom denk je bij iedere ruzie: 'Oh jee, misschien maak ik ook wel de fout te kiezen voor een 'foute partner'.. of.. 'Had ik maar vanaf het begin naar mijn gevoel (lees: angst) geluisterd'.
Herken je dit?
Je bent dan niet meer in staat om de relatie tijd en rust te geven. Alles wat groeit heeft tijd en rust nodig, dus de relatie kan niet groeien.
Omdat je boven op 'de zaak' zit wordt 'de zaak' er niet beter op. Een eerlijk en volledig beeld van de ander, en elkaar, zal nooit ontstaan. Je doet jezelf en je partner tekort omdat slechts bepaalde factoren, diegene die je angst geven, worden belicht en uitvergroot. De angst om te binden wordt zo bij beide steeds weer versterkt er bevestigd.
Wanner je er steeds bovenop zit, ben je eenvoudigweg niet meer in staat om de relatie 'een lange termijn vertrouwen' te geven. Elke angst wordt bevestigd. Je beeld versmalt. Je loopt vele dimenties van je partner en van een relatie mis. Je verwordt voor elkaar als het ware een 'twee-dimentionaal persoon'. De relatie is een kwestie van 'in stand houden' geworden omdat je bang bent om de ander te verliezen. Maar het leven is eruit.. Of misschien wil je dit alles voor zijn en 'hop' je van relatie naar relatie, met een geest die nooit rust vindt. Of misschien zelfs, heb je de hoop opgegeven..
'Het zal mij niet gebeuren' is zo een feit geworden. En toch ben je nog steeds op zoek naar het geheim van de echte liefde. De magie van een diepere vervullende relatie, met overgave en vertrouwen, waarin je elkaar ziet zoals je bent en elkaar kan laten zijn zoals je bent.
De wetten van 'karma' zeggen dat een energie voortleeft. In jouwzelf, maar ook in de tijd; voor en achter je. In jouw ouders en in jouw kinderen. Een energie leeft voort totdat jij hem weet te neutraliseren; weet op te lossen in jezelf.
Of, zoals een oud Chinees gezegde luidt: Wie zichzelf weet te overwinnen, is sterker dan degene die een heel leger overwint.
Toch kan juist een relatie, de onderlinge aantrekkingskracht en ons verlangen naar ware liefde, ons helpen om onszelf steeds weer te overwinnen.
Jezelf zijn,
zoals niemand anders dat kan!
Als iemand zegt: wees gewoon jezelf!
Neem je plek in, doe je ding. Dan zeggen we: ja hebt gelijk.
We weten het allemaal, maar voelen en doen we het ook daadwerkelijk zo?
Waarom is dat zo moeilijk: onszelf zijn. Wie is dat eigenlijk 'onszelf'?
Vanaf onze eerste dag wordt ons geleerd om ons anders te gedragen. Zodat we nu geloven dat onze oplossingen liggen in het 'anders worden'. ''Als ik dat nu eens anders zou doen, dan...''Of.. ''Als die persoon nu eens anders zou worden, dan...''
We zijn groepsdieren. We spiegelen onszelf voortdurend en passen ons aan, om steeds weer tot de conclusie te komen dat we anders zijn. Daardoor raken we gefustreerd of de weg kwijt.
Ja, we zijn anders, maar we zijn allemaal even anders!
Wanneer we doen zoals anderen zijn of willen dat anderen doen zoals wij zijn dan is dat menselijk, maar, het loopt altijd fout. Het leven is niet menselijk, het is goddelijk.
Geloof in je anders zijn. In je nut. In je vermogen 'los' te zijn. Je vermogen, als groepsdier, om je af te stemmen en toch jezelf te blijven. Anders loop je vast.
We leren van alles. We leren zelden om onszelf te zijn tussen anderen. Dat is wat Tantra ons traint en leert: onderzoek je handelen, maar laat je 'zijn' met rust.
Afstemmen is iets anders dan aanpassen. Aanpassing maakt ziek in hoofd lichaam! Afstemming is stroming. Het is het dynamische proces van het leven. Het dynamische tussen mensen.
Het probleem is dat we geloven in onszelf als een vaststaand gegeven. Dat kan niet. We zijn geen vast gegeven. We houden onszelf voor de gek als we denken dat er zoiets bestaat.
Het leven is dynamisch en in beweging. Constant. We leven!
En leven neemt constant een andere vorm aan.
Als we dat vergeten of niet geloven, dan worden we elke dag weer op de feiten gedrukt en wakker geschudt.
Het leven zegt: het is lullig maar er bestaat geen zekerheid.
Het spel zit anders in elkaar. Veel mooier.
We hoeven alleen maar 'te zijn'. Te geloven in ons vermogen om te leven. Om los te zijn. Daar zijn we voor gemaakt. Om onze plek in te nemen.
Maar zelfs dat is onzin: wat is de plek van een waterdruppel in een rivier?
We bestaan uit 90% water. Dezelfde samenstelling als zeewater. We zijn gemaakt om te stromen als water. Om altijd daar te zijn waar we zijn en dat te zijn wat we wezen. Een spiegel van het goddelijke. In een wereld die jou nodig heeft als ieder ander. Zoals je bent! Goddelijk.
Stel..
Dat we onze wereld bekijken in een kleine spiegel en denken dat we dat zijn?
Stel. Dat we in die spiegel een wereld zien en denken dat dat het is.
Stel. Je voelt dat die spiegel een blinddoek is en breekt hem kapot.
Je beeld spat uiteen, samen met alles wat je zeker was.
Je aanwezigheid valt samen met wat er werkelijk is.
Je bent.
Levenswiel.
Omdat je nieuwe dingen onderzoekt, zal je je volle bloei leren kennen.
Doordat je je volle bloei kent, zal je je vertwijfeling leren kennen.
Omdat je in je vertwijfeling je innerlijke chaos en onzekerheid ontmoet, zal je berusting kennen.
Doordat je in je berusting je rust gaat ervaren, leer je nieuwe dimenties van jezelf, je relaties en het bestaan kennen.
Omdat je nieuwe dingen onderzoekt, zal je je volle bloei leren kennen.
Doordat je je volle bloei kent, zal je je vertwijfeling leren kennen.
Omdat je in je vertwijfeling je innerlijke chaos en onzekerheid ontmoet, zal je berusting kennen.
Doordat je in je berusting je rust gaat ervaren, leer je nieuwe dimenties van jezelf, je relaties en het bestaan kennen.
Omdat..
Waarheid.
Wanneer we tijdens het kaartspel van het leven ontevreden zijn, willen we telkens weer nieuwe kaarten hebben. Terwijl de diepere waarheid die we zoeken uiteindelijk telkens weer op de andere kant blijkt te staan van de kaarten die we al hebben.
Mindfulness.
Mindfulness is hot! Het is een hippe nieuwe term, zoals er zovele in het New-age tijdperk de revu passeren. Boeken en trainingen te over. Mindfulness leert ons om met aandacht, openheid en compassie, aanwezig te zijn in dit moment met een open ontspannen houding tegenover jezelf en anderen.
Herken je hierboven al iets van Tantra? Dat klopt!
'Mindfulness' is de moderne naam voor het Tantrisch Boeddhisme. De oefeningen van Mindfulness bestaan al zo'n 2500 jaar. Ze zijn in de Tantrisch Boeddhistische traditie ontwikkeld. Nu, toegepast in het westen zijn ze ontdaan van hun oorspronkelijke oosterse en religieuze context.
Mindfulness wordt binnen de psychotherapie bijvoorbeeld ingezet bij depressies. Mindfulness bestaat uit twee componenten. Ten eerste het richten van aandacht. Ten tweede verwijst het naar de kwaliteit van deze aandacht. Het beoefenen van Mindfulness, oftewel Tibetaanse Tantra, is gericht op het doelbewust gewaarzijn van de ervaring van het moment, zonder oordeel, prettig of onprettig. Zo ontwikkelen we een niet-reactieve, open en milde houding jegens onszelf en anderen.
Met Mindfulness komen we niet terecht in onbewuste, geluksgevoel ondermijnende, denkpatronen. We leren realistischer in het leven te staan en relativeren meer. We jagen minder geluksgevoel of perfectie na. We zijn gewoon wat we zijn en voelen wat we voelen.. Omdat we meer in het moment gaan leven, zonder innerlijk oordeel of innerlijke afkeuring, worden juist meer mogelijkheden geschapen om geluksgevoel te ervaren. We ervaren innerlijke rust.
Hoewel Mindfulness is onstaan vanuit het Tantrisch Boeddhisme, is Tibetaanse Tantra completer en nog ingebed in de oorspronkelijke traditie. Het onderling delen van de stroming welke voortkomt vanuit Mindfulness, heet Tantra. Je zou kunnen zeggen: waar Mindfulness ontstaat, begint Tantra.
Bewerkt artikel na aanleiding van een stuk over Mindfulness in De Psycholoog, een vakblad voor Psychologen en Psychotherapeuten.
Ik ben alles en niets.
Vroeger vroeg ik, omhoog de hemel in; Wie ben ik?
Nu ik, vele jaren, frustraties en ervaringen later, mezelf steeds uitgebreider leer kennen, vraag ik mij af: Wat ben ik eigenlijk niet?
Ik ben alles en ik ben niets.
Ik ben graag samen, maar ik ben ook graag alleen met mijzelf en een kaars.
Ik ben een bange held.
Ik kan geinteresseerd luisteren, maar tetter er ook vaak zat overheen.
Ik schrik soms van mijn boze kant, maar mijn liefheid kan mij ook verbazen.
Ik pas mij vaak aan, en kan veel van jou begrijpen.
En soms wil ik het gewoon helemaal op mijn manier.
Ik heb alle antwoorden en wijsheid in huis, al kan ik uren piekeren omdat ik het niet kan begrijpen.
Ik ben soms een aardig gestrest mannetje, al snap ik daar werkelijk het nut niet van, wanneer ik later weer de rust zelve ben.
Ik ben een mens. Ik ben alles en ik ben niets.
Tango.
Jij mag me onder mijn huid.
Jij mag me hebben onder mijn bloed.
Jij mag me voelen als ik mijn hart stuw door de jouwe. In jouw richting of de mijne.
Door de lijnen van de vloer, of door die van jouw. Of ook dat niet meer.
Overgenomen door het moment met je binnenste buiten. Mag je mij hebben en ik jou.
Mee- en beet genomen door de muziek.
Tegen elkaar, laat hij ons nooit meer gaan.
Naakt gekeerd, houdt het denken op en is alles al verleerd.
Om te beginnen aan onze reis. De enige ooit.
Alleen met de muziek en jouw adem in de mijne. Voortbewegend. Knedend in onze borststreek als een vlaag gelukzacht strelende adem, speciaal voor in mijn hals.
Alleen mijn hart nog dat is wat er is. Dat de jouwe volgt of andersom.
Stap voor stap, soms kwijnend wachtend op de lengte van het elastiek dat de noot voorttrekt.
Onze harten uittrekkend tot het uiterste wat het dragen kan. Muziek, gemaakt om ons te rakenen, voort te bewegen, net onder onze huiden.
Tussen jouw lymfestroom en mijn uiterste laagje, naar adem snakkende en zacht dampende, huid.
Daar waar het enige raakvlak met huid en haar lijkt te verdwijnen in de nacht.
Daar waar wij niet meer sterfelijk zijn, omdat 'de muziek van de geleefden' ons draagt en uitdaagt.
Ten dans.
Om alles te verliezen wat we zijn.
Om te krijgen wat we hebben: Het leven zelf.
Liefde. (Door: Voltaire)
Op een dag leer je het subtiele verschil kennen
Tussen een hand vasthouden en een ziel ketenen
Dan leer je dat liefde niet betekent: leunen
En dat gezelschap niet betekent: veiligheid.
Je ontdekt dat een kus geen contract is
En een cadeau geen belofte
Je begint je nederlagen te accepteren met je hoofd
omhoog en je ogen open
Je leert te vertrouwen op vandaag om mee te werken
Omdat morgen te onzeker is voor plannen.
En na een poos leer je zelfs dat zonneschijn je verbrandt
Als je er teveel van krijgt.
Dan wordt het tijd om je eigen tuin te planten
En zorg te dragen voor je eigen ziel
En wacht je niet langer op wonderen van buitenaf.
En dan weet je dat je echt kunt volhouden
En dat je echt sterk bent
En dat je echt waarde hebt
En je leert, je leert…
Bij ieder afscheid leer je.
|
|
|
|