We namen een rustpauze, even een colaatje drinken. Al snel sloeg de interesse van de dorpelingen om in complete hysterie; het theehuis werd volledig onder de voet gelopen. De nieuwsgierige Indiërs wilden allemaal een glimp van ons opvangen.

Terwijl de eigenaar van het theehuis het volk naar buiten probeerde te schoppen, dwars over onze fietsen heen, greep Paul mij bij de arm en schreeuwde ; “wegwezen hier !”