|start|nu|de wijk in|top 5|internet|kunst|idee|specials|column|vinden| HAGAZ!NE Stroom Travels Winterreis 2004 HET VERBAND DER DINGEN Je ziet het niet, maar het is er toch. En dan heb ik het over logistiek maar ook over de naam die daar onlosmakelijk mee is verbonden; Rollema, zo zal later deze dag blijken. Ik maak deze zaterdag mee in het kader van de Stroom Travels winterreizen Het Verband der Dingen, om het fenomeen transport in de ruimste zin van het woord te ondergaan. Dat ik hierbij al meteen het eerste transport per luxe touringcar moet missen, is mijn eigen schuld, maar dat maakt het alleen nog maar spannender.  Vertrekpunt is de Vrije Academie waar directeur Ingrid Rollema de scepter zwaait. Zij ontvangt hier de kleine 40 deelnemers tegen lunchtijd met tarwesneetjes oude kaas en vlaai. Later in deze winterreis zal ook Wim Rollema optreden, kort om een dag van Rollema.  Een rondleiding door de bovenste etages van de Vrije Academie met Jacquem (spreek uit: sjakiem) maakt mij enthousiast om ook eens met verf en penseel te gaan knoeien. In het klein- en grootschilderslokaal leer ik vandaag al dat het belangrijk is je eigen zienswijze in de schilderkunst tot uitdrukking te brengen. Dan stapt iedereen in de bus terwijl ik nog de start van het Chinees Nieuwjaar bewonder net om de hoek bij de Vrije Academie.  De eerste locatie de we aandoen is Ziekenhuis Leyenburg waar we in de directiezaal van de neurologen Mosch en Van Putten uitleg krijgen over de werking van onze hersenen. Hoe belangrijk de voorste hersenkwab voor ons is omdat hier onze historie ligt opgeslagen waarmee wij als mensen verschillen van de dieren. En over het taalcentrum en visuele schors en de verbanden die daar tussen kunnen bestaan of tussen taal en reuk.  Grappig is trouwens dat deze knappe koppen denken het beeld van de beamer op het projectiescherm te kunnen verschuiven met de laptop. Een kind weet natuurlijk dat de beamer waar het licht uitkomt moet worden verschoven. Zelf moeten ze er ook om gniffelen.  Ik leer dat Apathie tegenover stimulus-bound staat en dat personen die van dit laatste last hebben niet nadenken maar er meteen bovenop springen. En hoe dislectie zich verhoudt tot creativiteit. En dat baby’s die het kruipen overslaan en meteen lopen, later problemen kunnen krijgen met de coördinatie. En dat spiegelschrijven makkelijk is aan te leren. Ook behandelen ze in sneltreinvaart Descartes waar reisleidster Ingrid vanuit de kunst ook over mee weet te praten. En steeds weer blijkt een zekere vorm van logistiek de rode draad in het verhaal te zijn. Ons sociaal gedrag heeft overigens maar een doel: overleven. Dat maakt het voor mij weer duidelijk waarom het soms zo'n zootje is in de wereld. Netwerken bijvoorbeeld zoals die tussen mensen bestaan, hebben de hersenen ook. Dat is heel goed met elkaar te vergelijken. Bijen zijn op die manier te conditioneren. Een brein doet dat ook en moet dat ook doen anders wordt het enorm saai. Een filmpje laat zien hoe de netwerkjes opeens stilvallen bij een eclectische aanval. Er zijn proeven gedaan waarbij bepaalde delen van de hersenen werden uitgeschakeld waardoor de persoon opeens heel mooi blijkt te kunnen schilderen. De Polgar-training voor schaken is alleen maar gericht op trainen van het geheugen om alle gespeelde partijen te herkennen. Netwerkjes kunnen ook worden geactiveerd bijvoorbeeld als je pianoloopjes doet. Dan kun je volgens Van Putten na een tijdje oefenen beter gaan slapen want als je 's ochtends wakker wordt kun je het beter dan je ging slapen. Dan hebben de netwerkjes doorgeoefend. Dan verlaten we de directiekamer en wordt het pas echt interessant als ik een proefopstelling zie in de hal van de Polikliniek.  Nieuwsgierig groeperen we ons rond een roze stoel uit de sixties die uitnodigend staat opgesteld met apparatuur en draadjes. Mosch ziet wel in dat niemand hier vrijwillig in gaat zitten en neemt zelf plaats. Er ontstaat een bizar sfeertje waarin hij aan draden gekoppeld wordt en een assistent met een soort pannetje (antenne) magnetisch golven in zijn hersenen probeert op te wekken. Mosch stimuleert zelf en laat ook anderen stimuleren waardoor je hem opeens ziet stuiptrekken. Doordat ik alles videografeer kan ik precies dat beeldje van één van zijn grimassen tonen.  Van Putten blijft niet achter. In een behandelkamertje laat hij zien dat bepaalde zenuwen nog werken en volgens welke snelheid signalen via de zenuwen worden getransporteerd. De proefpersoon trekt met zijn voet, maar dat heeft niets met de opgevoerde spanning te maken, alleen met dat hij het niet prettig vindt. Het resultaat van de meting is van het scherm af te lezen. Als dank voor de presentatie laat Irma Van Putten een cursus schilderen volgen op de Vrije Academie. Dan verlaten we het imposante ziekenhuis waarvan het lijkt dat ze in het weekend gesloten zijn. Voor in de bus neemt Jelle Zijlstra ons mee naar het onderwerp wetmatigheden en de gevolgen ervan. We bedenken wat, dat zich later tegen ons keert. Het uiterste in vervoer is een privé-jet. In Amerika is het aantal afgelegde kilometers door de lucht groter dan over de weg. En daar gaat het volgens Zijlstra hier ook naar toe. Mensen die thuiswerken hebben behoefte om mobiel te zijn en trekken er vervolgens in het weekend met de auto op uit.  Ons volgende reisdoel is de Tweede Kamer of wel Het hol van de staatslieden zoals Ingrid het noemt. Zij legt het kunstwerk van Lex Wechgelaar in de hal uit dat is opgebouwd uit vier marmeren platen uit het voormalige gebouw van de Hoge Raad. Ze symboliseren de rechtspraak in Nederland waar de heren van de Hoge Raad definitief recht spreken.  In een van de commissiekamers brengt Bert Mulder ons de basisbegrippen van logistiek en democratie bij. Hij gaat terug in de tijd dat logistiek een rol gaat spelen in de maatschappij in de zeventiger jaren om uiteindelijk in de negentiger jaren tot het belangrijkste concurrentiemiddel uit te groeien. Over inspraak vertelt Mulder dat het meestal hetzelfde groepje stemridders is dat zich laat horen. Het aardige is volgens Mulder voor de artistiekelingen hier aanwezig, dat de democratie eigenlijk een soort ontwerpproces is. In het bedrijfsleven zie je nu dat men op een andere manier met het beleid bezig is. Dat is volgens verschillende deelnemers een slechte ontwikkeling. Beter zou zijn van de verworvenheden de positieve zaken te gebruiken voor het nieuwe beleid. Een deelnemer probeert meteen de opgedane kennis van de neuronetwerken toe te passen. Na enkele leuke discussies komt Mulder tot de conclusie dat het hart van de democratie eigenlijk niet bestaat. Zoals de Chinezen zeggen dat de kracht van een wiel zit in het gat.  In de bus richting Delft vertelt onze explicateur Zijlstra over Marshall McLuhan en zijn visie op logistiek van informatie die teruggaat tot Julius Caesar. Zijn Romeinse Rijk kon hij slechts opbouwen door verharde wegen aan te leggen. Het Griekse Rijk blijkt daar overigens weer aan ten gronde te zijn gegaan. Wegen en logistiek gaan hand in hand. Het Romeinse rijk viel uit elkaar doordat het implodeerde. De orde van de wetten kon niet op tijd worden uitgevoerd omdat ze te lang onderweg waren. De grote staten Duitsland, Frankrijk etc. zijn op deze manier ontstaan omdat de wetten aan de bomen werden getimmerd. Een actueel voorbeeld is Heineken dat in de tegenwoordige tijd zo kon groeien door van regio's van 2 tot 6 miljoen inwoners uit te gaan. Het lijkt een succesvolle maatstaf.  Dan komt er een lekkend experimentje in de bus langs: een buisje water met twee elektroden erin waar luchtbelletjes van opstijgen: waterstof. Hierover later meer.  De touringcar rijdt door een hek waarachter ik een transportauto met de naam Rollema erop zie staan. Dat geeft aan dat we bij het transportbedrijf zijn aangekomen die deze Stroomreis mede heeft mogelijk gemaakt. Eindeloze rijen containers in een enorme hal waar we tussen de trucks door ons een weg moeten banen. Het zijn de Schiehallen, de oude hallen van de NKF. Wim Rollema klimt als een marktkoopman op de laadklep van een van zijn bestelauto’s en vertelt ons hoe de wereld volgens Rollema in elkaar steekt. Waar de NKF-kabels de grond uitkomen begint het Rollema verhaal al. Daar bouwen zij weer zaken op voor het internet. Transportbedrijven gaven in het verleden al reders opdrachten om bijv. stoffen te kopen. Die reders bedachten zelf weer leveranciers zodat ze zelf niet meer met grote hoeveelheden geld hoefden te slepen. De tegoedbrieven zijn in feite de voorlopers van het papieren geld, dus ook weer vanuit het transport. TPG post is eigenlijk de enige die redelijk winst kan maken nu steeds meer zaken digitaal worden getransporteerd. Maar Rollema doet het ook; zij zorgt onder meer voor waardepapieren. De brandkasten blijven echter behouden. Er bestaat maar een zo'n bedrijf als Rollema. Multiple Niche Marketing. Cash recyclers. Normale vervoerders doen veel minder. De wereld kan niet zonder Rollema. Rollema was zelfs bij de begrafenis van Prins Claus betrokken toen deze ‘overgekat’ moest worden en er een ‘vreemde vrouw’ naast lag. In zijn enthousiaste voordracht konden de deelnemers gaandeweg de naam Rollema bijna op afroep invullen.  In de kantoren komen we met soep en wijn weer wat op temperatuur. En dan is het de hoogste tijd om op huis aan te gaan. Onderweg leren we nog de principes van de waterstofbus en de grote kunst van de nieuwe economie volgens Zijlstra: de productie van waterstof voor de waterstofeconomie.  Bij aankomst in de Vrije Academie komen ons de warme klanken van accordeonmuziek tegemoet van Geert Aan tafel spreekt Ingrid haar verbazing uit dat zij als 'grootste chaoot die er is' voor deze reis is uitgenodigd. Maar wij weten wel beter ... Ze hoopt dat Wim en zij onder de bezielende leiding van Maureen ons weer een stukje van de kunst heeft kunnen bijbrengen.  Maar dan wel in het Verband der Dingen en die dingen zijn nu een heerlijk Pakistaans buffet.  Eerdere Stroom Travels reizen:  DE NIEUWE JACHTVELDEN WALKING APART TOGETHER SCHMITT'S FAVOURITES VOORBIJ DE WACHT VERBORGEN STAD     |start|nu|de wijk in|top 5|internet|kunst|idee|specials|column|vinden| Kritisch Haags, kunst, uitgaan, internet ... Hagaz!ne: altijd wat nieuws! gratis bijblijven?