|start|nu|wijk|top 5|internet|agenda|kunst|idee|specials|column|vind| HAGAZ!NE DE EEUWIGE JEUGD ONDER CHIRURGISCH HANDBEREIK? PUBLIEKSDEBAT VAN DEBATTERIJ 19 APRIL 2004 Dood, wanneer ben je dood? Wanneer stoppen je hersens met denken? Je hart houdt op met kloppen, maar weten je hersens dat wel? Wanneer gaan ze weer werken? Deze en andere zinsneden uit de voorstelling Papa Pel uit de mond van acteur Roelant Radier, maken dat de zaal doodstil is. 'Als het de dood is dan ben ik er niet' sluit hij af en de sfeer is bepaald.  Als je er goed uitziet maak je meer kans op een baan en succes, is de stelling die Jaap Postma acteur en regisseur als discussieleider inbrengt. Martin Janssen, plastisch chirurg, René Stokvis producent van tv-programma's, Akeline van Lenning socioloog van de universiteit TIlburg die onderzoek doet en Rob Scheerder voorzitter College Tarieven Gezondheidszorg (schuift later aan) vormen een panel van deskundigen dat als eerste mag reageren.  Cosmetische chirurgie krijgt vaak aandacht in de media. Het is zelfs zo ingeburgerd geraakt dat er een toneelstuk over is geschreven dat wordt uitgevoerd door toneelgroep Drang (tot 2 mei op de Scheveningse Pier). Regisseur Lucienne van Amelsfort en leden van de groep zijn ook vanavond aanwezig om het onderwerp beeldend te maken.  Janssen is het er mee eens maar vindt dat het om meer gaat dan er goed uitzien. Van Lenning denkt dat ook. Iemand uit het publiek die een ingreep heeft ondergaan vindt dat dit je minder ongelukkig maakt. Uiterlijk stond iets haar in de weg. En als je er 24 uur mee bezig bent beïnvloedt dat je leven. Zij deed het om de kwaliteit van haar leven te verbeteren. Janssen vindt het heel begrijpelijk en krijgt vaak cliënten die zo denken. Van Lenning heeft veel contact met studenten en vindt wel dat er eerder over gesproken moet worden voordat je een besluit neemt.  Een bestuurslid van DeBatterij deed veel in headhunting en vindt dat het weldegelijk helpt. René Stokvis onder meer maker van het tv-programma 'Making Beautifull' vertelt dat tijdens het maken van het programma zeer veel specialisten bij de keuze betrokken zijn en waar de psychologische barrière vaak doorslaggevend is.  Maar liefst 4200 aanmeldingen kreeg Stokvis voor het programma te verwerken waarvan er velen langskomen die zij gewoon mooi vinden en er niet voor in aanmerking komen. Van Amelsfort vindt dat het weldegelijk uitmaakt of het nu een quiz is of een realityprogramma. Programma's als Make me Beautifull halen het onderwerp uit de taboesfeer. Er zitten overiges maar 3 minuten echte chirurgische activiteit in het hele programma weet Stokvis te vertellen. Janssen zegt dat het ook geen aandacht krijgt wanneer het autoprogramma's betreft wat voor gevaren die met zich kunnen brengen.  In het publiek vraagt men zich af of we niet het gevaar lopen dat we met dit soort programma's de norm vervagen zoals de mensen zich zouden moeten willen zien. Iemand vergelijkt het met een piercing. De maatschappij vindt straks dat een brede neus er niet bijhoort. Janssen krijgt vooral mensen die weer willen zijn zoals vroeger en niet alleen maar mooier zoals velen denken.  Net voor de pauze is ook Rob Scheerder aangeschoven. Hij vindt dat niet iedereen op Brat Pitt moet willen lijken. Ook moet de tv-maker niet onderschatten wat de invloed van dit soort programma's is op de mening van de maatschappij. Er zijn altijd discussies over ethische en cosmetische onderwerpen. Als je dat teveel ziet vind je straks dat jij ook dikke lippen moet hebben als je je rot voelt.  Een cliënt die een genetische afwijking heeft en waarvoor Janssen de verzekering belt of dit vergoed kan worden krijgt na twee weken nul op het rekest 'omdat het door kleding te bedekken is'. Hij is een voorstander dat degene die de diagnose stelt een ander is dan de chirurg die de operatie uitvoert. Alleen zijn hier volgens Scheerder via de wet afspraken over te maken. Janssen vindt dat de privé klinieken de zaken moeten regelen via de beroepsvereniging. Van Amelsfort zegt als het technisch mogelijk is dat je alles kunt laten veranderen wij voor een gigantische verandering staan en dat we daar met zijn allen achteraan hollen. Dan rollen er allerlei extreme voorbeelden voorbij, zoals de man die zich tot een luipaard liet ombouwen. Of vrouwen als Marieke Helwegen waarvan de gezichtsuitdrukkingen vervagen.  Of Dolly Parton die in een interview er ronduit voor uitkomt alles aan haar lichaam te hebben verbouwd. Het gaat tenslotte toch om te scoren. Iemand als reptiel moet toch kunnen. Of het verzoek twee littekens aan te brengen op het gezicht van iemand van de motorclub, dat overigens niet werd gedaan. Tatoeages die nu op iedere hoek worden aangeboden. Vroeger werd je gebit alleen op gaatjes gecontroleerd en nu lopen zelfs volwassenen met een beugel. In hoeverre hebben programmamakers de verantwoordelijkheid om deze ontwikkelingen te beïnvloeden vraagt de zaal zich af. René Stokvis is het zich in ieder geval wel bewust. Er staat alweer een nieuw programma op de rol over extreme makeovers van mensen die vroeger zijn gepest. Jaap Postma roept dan Drangacteur Radier op om af te sluiten.  De beide oude dames naast me die alle onderwerpen van DeBatterij bijwonen hebben een prima avond gehad zoals ik kan bemerken uit hun gelach en beamen en 'dat is toch onzin'. En als Radier dan weer in zijn voordracht afdaalt in het lichaam dat ouder wordt, uitdroogt en verschrompelt, hoor ik de dames naast mij weer 'ja, ja' en nog eens 'ja' zeggen ten teken dat het ook werkelijk zo is.    Eerdere DeBatterijen:  Spotprent Broedplaatsen Uitgaansdebat 2003 Haags Popdebat DeBatterij |start|nu|wijk|top 5|internet|agenda|kunst|idee|specials|column|vind| Kritisch Haags, kunst, uitgaan, internet ... Hagaz!ne: altijd wat nieuws! gratis bijblijven?