HAGAZ!NE
Galerie HAAGS
opening nieuwjaar 2004
23 januari
Ambassadeur van België, Luc K.W. Teirlinck is maar wat trots op zijn landgenoten Didier Maghe en Winke Hossfeld. Galerie HAAGS heeft naast Nederlands werk deze keer ook twee Belgische kunstenaars in huis. Het is weer eens een andere opening van het kunstjaar voor deze
spraakmakende spraakmakende galerie. De 'zachte g' is alom te horen en het Vlaams komt mij wat gezelliger over dan het harde Haags. Het is een gekwetter van jewelste als Marcello 'van Els' aandacht vraagt voor de inleiding die hoogst persoonlijk en echt door de ambassadeur van België wordt gehouden. Intussen is ook wethouder Louise Engering - in deze kolommen beter bekend als 'Wiske'
gearriveerd - en ik raak in een maar al te gezellig gesprek met haar. Hoe aardig is deze dame live, die toch echt tot de harde kern van ons gemeentebestuur hoort. En hoe kan ik de volgende keer weer kritisch zijn? Maar dat is van latere zorg. Ambassadeur Teirlinck vertelt enthousiast over het werk dat hij van Winke Hossfeld in de
ambassadeurswoning heeft hangen. Ja, hangen want het blijken tedere keramieke kinderkopjes te zijn waarvan zijn bezoek steeds wil weten van wie en wat dit precies is. Hij kiest de kunst uit jong talent van de Academie voor Kunst en Cultuur in Antwerpen, waar Minke is afgestudeerd. Hij is zeer onder de indruk van haar creativiteit en verwacht nog veel van deze 21-jarige jonge vrouw. Een zelfde lofzang wordt Didier toegedicht. In verschillende landen heeft Maghe al tentoongesteld. Deze naaktschilder met een
voorliefde voor vreemdsoortige wezens, verzint zijn personages zelf zonder gebruik te maken van enige fraaie modellen maar toch uitkomt op werk met een erotische ondertoon. Hij evolueerde snel tot bolronde wezens van een bijna angstaanjagende fantasie. Teirlinck is zeer tevreden dat hij deze zeer talentvolle kunstenaars kan introduceren. De ambassadeur wil Marcello en Els bedanken voor de presentatie van deze Belgische kunst. En terwijl de champagne rijkelijk vloeit en Maghe mij
adviseert de wereld van de Maghiërs te bezoeken, kom ik
nog te spreken met Ildikó Markús een afgevaardigde van de Hongaarse Ambassade, verantwoordelijk is voor de aanschaf van kunst aldaar. Als ik mijn jas al aanheb vergeet ik bijna de prachtige houtsculpturen te voelen van de Haagse kunstenaar Willem Boher. Als je deze aanraakt, wat de bedoeling is, kun je de erotische bedoeling ervan bijna voelen ...
Het was me het avondje weer wel!
|start|nu|de wijk in|top 5|internet|kunst|idee|specials|column|vinden|
Kritisch Haags, kunst, uitgaan, internet ...
Hagaz!ne: altijd wat nieuws!
