|home|nu|de wijk in|top 5|internet|kunst|idee|specials|column|zoek| Hagaz!ne  werkplek 2025 Vandaag ben ik begonnen bij het ministerie van Verkeer en Waterstaat. Ik ben wat later naar kantoor gegaan vanwege de uitval van een trein en kon thuis meteen al virtueel kennismaken met m'n collega's. Wel grappig dat ik mij via de webcam kan voorstellen. Mijn collega's kunnen mij meteen horen en zien (en ik hen) wat ik hiervoor deed, hoe ik eruit zie en hoe mijn stem klinkt. Dat is handig voor als ik ze straks op de gang tegenkom. De mogelijkheid om virtueel te kunnen deelnemen aan het werkproces was voor mij een van de redenen om bij Verkeer en Waterstaat te gaan werken. Plaatsonafhankelijk te kunnen bijdragen aan het beleid en aan de uitvoering ervan. Er zijn trouwens nog steeds collega's die met een pen willen schrijven. Voor hen is de schrijftafel bedacht met papier. Er wordt wat meewarig naar gekeken, maar ze schijnen het niet door te hebben. Opvalt is dat het meestal collega's zijn in de hogere functies.  Ik voel me een beetje een nomade op zoek naar een tijdelijke verblijfplaats als ik in het kantoorlandschap aankom. Gelukkig niet meer zoals vroeger met mijn 'Rollator' met al mijn apparatuur, inclusief mijn digitale archief, om mee te werken. Ik hoef alleen maar m'n mobieltje en (biometrisch) 'finger print' te activeren waarna alle apparatuur in mijn omgeving mij herkent. Meteen springen alle collega's die aanwezig zijn op m'n scherm in beeld. Ik hoef er maar op te klikken of ik kan in beeld en geluid met ze in contact treden.  Even kijken naar het laatste optreden van onze minister, hoe ze het er bij haar confrontatie met de media over Schiphol vanaf brengt. Een vriendelijke vrouwenstem (instelbaar) meldt dat iemand contact met mij zoekt. In mijn enthousiasme gooi ik m'n koffie om over m'n beeldscherm. Nog niet zo lang geleden zou mijn toetsenbord volledig onbruikbaar zijn. Nu het deel uitmaakt van m'n scherm is een vochtige doek voldoende om de ramp te slechten. De afspraak van vanmiddag in Utrecht met een collega van VROM kan niet doorgaan wegens tijdgebrek. We houden dezelfde afspraak aan, maar nu virtueel vanaf onze kantoorplek. Mijn treinkaartje – gekoppeld aan vergaderlocaties, catering en bedrijfsfietsen - kan ik op mijn scherm intrekken bij Bewonersservice. Ik heb 5 AVM's (audio/videomail), 20 AM's (audiomail) en 3 E-mails in m'n inbox staan. Twee van de AVM's zijn actualiteitenprogramma's (zie ik aan het icoontje) en ik klik op het knipperende gezichtje van een collega. Hij lijkt haast te hebben. Ik spreek met hem via m'n oortje aan m'n mobieltje om de andere collega's niet te storen. Hij vraagt me of ik even bij een gesprek zou kunnen aanschuiven. Aan m'n mail te zien en mijn agenda (die constant klein in beeld is) moet dat kunnen. Ik spreek 'even weg' in zodat mijn PC weer in de slaapstand valt en loop naar de afgesproken locatie.  In elke hal in het gebouw geeft een scherm relevante nieuwsitems aan, verzorgd door DCO. Een toetsenbord eronder geeft de mogelijkheid snel de plaats in het gebouw op te roepen met de route naar medewerkers zodat je meteen ziet (en uit kunt printen) hoe je moet lopen. Terwijl ik de geprinte route loop, luister ik via m'n oortje enkele AM's af. De meeste gewoon weer allemaal ter kennisname.  Terwijl ik mijn kennis met anderen deel tijdens dit ingelaste bezoek, kunnen m'n collega's in mijn agenda om afspraken met mij te maken en vergaderlocaties te bespreken. Die lopen door de draadloze verbinding automatisch mijn elektronische agenda (PDA) in, evenals de gemiste telefoongesprekken. Als ik terugloop kom ik allemaal pratende collega's tegen die net als ik via hun oortje zaken doen. De wandelgangen zijn niet meer wat ze geweest zijn. Zal dat ook straks verboden worden door onze minister net als jaren geleden de 'Handsfree'-campagne voor automobilisten?  Dan kan ik eindelijk aan m'n (bureau)werk. Het digitale archief is constant in beeld en licht op als er raakvlakken zijn met de stukken waarin ik bezig ben. De meeste documenten staan verluchtigd met beeld en geluid op het intranet zodat elke medewerker erbij kan. Ik zie dat anderen voorstellen doen in een paar van mijn stukken (ook beeld en geluid behoren daartoe). Met een simpele klik op het toelichtende tekstje is de nieuwe component toegevoegd of weggewerkt. Dat wordt feest: als ik wil hoef ik nauwelijks van m'n plek om efficiënt te kunnen werken. En dat is iets waar ik nog aan moet werken; de sociale contacten. Niek |home|nu|de wijk in|top 5|internet|kunst|idee|specials|column|zoek| Kritisch Haags, kunst, uitgaan, internet ... Hagaz!ne: altijd wat nieuws! gratis bijblijven?