Een camera en projector voor Einloch film

door Henk Verheul

 

In 1903 bracht de firma Heinrich Ernemann uit Dresden in Duitsland een 17,5mm camera op de markt. Deze eerste Duitse smalfilmcamera droeg de naam Ernemann-Kino mod.I. Omdat de filmstrook per beeld maar één rechthoekig perforatiegat had kreeg het formaat als spoedig de bijnaam: Ernemann Einlochfilm.

De camera bevatte twee casettes voor tien meter film. De onderste casette deed dienst als opwikkelcasette aangedreven door een spiraal. De Kino mod.I had een ingebouwd opname-objectief. De verbeterde versie Mod. II in 1904 bevatte een achtdelig Maltezer kruis voor het filmtransport.

 

Het opname objectief een Ernemann-dubbel-Anastigmat, met een lichtsterkte van 1:5,4, was uitwisselbaar. Dit nieuwe model was met een dubbelcassette uitgerust, welke in twee uitvoeringen voor 15 of 50 meter film werden geleverd.

De projectielantaarn werd zonder lichtbron verkocht. Men gebruikte in het algemeen petroleumlicht, een azetyl-lamp, een kalklichtlamp of een booglamp als lichtbron. Ernemann leverde ook een Kinoskop, eigenlijk een soort primitieve viewer om de opgenomen films te bekijken. De Ernemann apparaten waren in deze jaren het summum van topkwaliteit voor diegenen die het zich konden permiteren om zo'n toestel aan te schaffen. Veel liefhebbers kunnen dat er echter niet zijn geweest. Van het hier afgebeelde model werden er door de fabriek slechts circa 500 gemaakt.

Naast Ernemann ontwikkelde de firma Kretschmar in Dresden rond 1902 ook een smalfilmcamera voor 17,5mm en tegelijkertijd kwam er ook in de Verenigde Staten een huiskamerprojector op de markt. Het was de eerste smalfilmprojector waarbij ook tijdens achteruitloop de beelden geprojecteerd konden worden. Voor de toenmalige ontwikkeling een ware sensatie.