Zuster Maria Angela
Eerste Professie, 8 September, 2007
Dierbare Zuster Angela,
Ik denk terug naar een anekdote ons door Vader Abt eens verteld. Een jonge vrouw
had zo juist haar vader, die de Kerk en het geloof lang geleden verlaten had, gezegd dat ze het klooster gaat intreden. Hij zij tot haar: waarom wil je een zinkende schip instappen? Waarop zij antwoordde: O, Papa, ik ga geen schip instappen; ik ga op het water lopen.
Jezus volgen, geloften afleggen -
da's op het water wandelen.
Jezus liep als een vorst over het water,
alsof Hij wandelde op
de vleugels van een nieuwe dag.
Zonder aarzelen, zonder vragen.
Jij gaat Hem volgen, op het water lopen met je toewijding en geloften.
Net zoals bij Hem is er overal om je heen angst en ondergaan,
twijfels voor je voeten.
Mensen die het niet kunnen begrijpen.
Je eigen donkere vragen en onzekerheden.
Maar stap voor stap groeit er een pad temidden van het water
Heilige armoede, zuiverheid, gehoorzaamheid, het leven in het slot...
En de golven buigen hun hoofd
Jezus wordt stormachtig begroet
door de wind en op handen
gedragen door het water,
Terwijl zoveel anderen schreeuwen:
Het is een spook!
Hij bleef maar over het water lopen.
Hij leerde ons dat je in vrede en vol vreugde kan leven als je maar die
onzekere weg achter Hem durft te volgen.
Want wie Jezus door geloften volgt,
die loopt tenslotte de twijfel, de leegte, onder de voet.
Jezus woonde in Kafarnaüm; daar bij de zee, daar bij de strand - daar bij het water.
Vandaar roept Hij zijn eerste volgelingen.
Weet je, elke roepingsverhaal is een liefdesverhaal.
Kijk naar Jezus op de strand.
Hij vraagt daar een paar vissers: Wat verlangt gij?
Dat is hemelsbreed - dat omspant de wereld en de tijd.
Dat drukt de hunkering uit van alle mensen van alle tijd.
De Hunkering ook van jou.
Wat verlangt gij?
Iemand te vinden die mij kent, die mij aanvaardt,
Die mij bij zich binnen laat
en mij voorgoed geneest van mijn groot verlangen naar huis.
Meester, Waar woont Gij?
Komt eens mee om te zien.
Dat is een heel innig woord
Dat is een woord dat een Bruidegom spreekt tot zijn bruid.
Als je je geloften trouw volbrengt dan aan het einde van je dagen,
als alles is volbracht, zal er een man zijn - op het strand staande.
Hij zal je aankijken, glimlachend aankijken als je vraagt:
Meester, waar woont gij.
En Hij zal zeggen: Kom eens mee om te zien.
Kom gerust naar binnen.
En je zult bij Hem mogen blijven - een eeuwig dag lang.
Je hebt Hem gevonden.
Ik denk terug naar een anekdote ons door Vader Abt eens verteld. Een jonge vrouw
had zo juist haar vader, die de Kerk en het geloof lang geleden verlaten had, gezegd dat ze het klooster gaat intreden. Hij zij tot haar: waarom wil je een zinkende schip instappen? Waarop zij antwoordde: O, Papa, ik ga geen schip instappen; ik ga op het water lopen.
da's op het water wandelen.
Jezus liep als een vorst over het water,
alsof Hij wandelde op
de vleugels van een nieuwe dag.
Zonder aarzelen, zonder vragen.
Jij gaat Hem volgen, op het water lopen met je toewijding en geloften.
Net zoals bij Hem is er overal om je heen angst en ondergaan,
twijfels voor je voeten.
Mensen die het niet kunnen begrijpen.
Je eigen donkere vragen en onzekerheden.
Maar stap voor stap groeit er een pad temidden van het water
Heilige armoede, zuiverheid, gehoorzaamheid, het leven in het slot...
En de golven buigen hun hoofd
Jezus wordt stormachtig begroet
door de wind en op handen
gedragen door het water,
Terwijl zoveel anderen schreeuwen:
Het is een spook!
Hij bleef maar over het water lopen.
Hij leerde ons dat je in vrede en vol vreugde kan leven als je maar die
onzekere weg achter Hem durft te volgen.
Want wie Jezus door geloften volgt,
die loopt tenslotte de twijfel, de leegte, onder de voet.
Jezus woonde in Kafarnaüm; daar bij de zee, daar bij de strand - daar bij het water.
Vandaar roept Hij zijn eerste volgelingen.
Weet je, elke roepingsverhaal is een liefdesverhaal.
Kijk naar Jezus op de strand.
Hij vraagt daar een paar vissers: Wat verlangt gij?
Dat is hemelsbreed - dat omspant de wereld en de tijd.
Dat drukt de hunkering uit van alle mensen van alle tijd.
De Hunkering ook van jou.
Wat verlangt gij?
Iemand te vinden die mij kent, die mij aanvaardt,
Die mij bij zich binnen laat
en mij voorgoed geneest van mijn groot verlangen naar huis.
Meester, Waar woont Gij?
Komt eens mee om te zien.
Dat is een heel innig woord
Dat is een woord dat een Bruidegom spreekt tot zijn bruid.
Als je je geloften trouw volbrengt dan aan het einde van je dagen,
als alles is volbracht, zal er een man zijn - op het strand staande.
Hij zal je aankijken, glimlachend aankijken als je vraagt:
Meester, waar woont gij.
En Hij zal zeggen: Kom eens mee om te zien.
Kom gerust naar binnen.
En je zult bij Hem mogen blijven - een eeuwig dag lang.
Je hebt Hem gevonden.