700 jaar stad Wijk bij Duurstede

Denkend aan Wijk

Een mooie toekomst, met zo'n verleden

      Denkend aan Wijk komt er heel wat los aan gedachten, voorvallen en gevoelens. Een kleine dertig jaar Wijkse levensgeschiedenis laat zich gelukkig niet in één artikeltje vangen. In overleg met mijn bovenkamer en anderen heb ik besloten hier niet publiekelijk over de meer persoonlijke gebeurtenissen in mijn leven te verhalen. Dat betekent dus dat buiten beschouwing blijft: wonen, ( klein)kinderen, sport, verenigingsleven, politiek, vriendschappen, liefde en verliefdheden, ouder worden, en dat allemaal in Wijk! Prachtig.
      Waarmee er nog ruim voldoende thema's overblijven. Thema's die de ambities, het samen-leven en de liefde voor Wijk aangeven.
      In de jaren zestig was sprake van een gewenste bruggenverbinding van noord naar zuid, het zogenoemde drie bruggen tracé, en een daarop gebaseerde groei van Wijk tot 35.000 inwoners. Dit zou onder meer een nieuw stadscentrum opleveren, waarvoor in die tijd alvast de witte flats aan de Dr. Jansenstraat en omgeving werden gebouwd! Het plan werd door het provinciebestuur weer losgelaten, maar 'ons' toenmalige gemeentebestuur heeft nog tot in de jaren zeventig vastgehouden aan de ambitie te willen groeien. Uit onderzoek is gebleken, dat deze ambitie er in positieve zin toe heeft geleid, psychologisch en cultureel, dat Wijk zich vaak een maatje groter heeft voorgedaan én getoond, dan het in werkelijkheid was en wellicht is. Verstandig, en vooral in alle bescheidenheid houden zo!
      In de jaren zeventig vond de assimilatie plaats van autochtonen en allochtonen, het samen-gaan van Wijksen en niet-Wijksen. Wijk groeide in die tijd met meer dan tien procent per jaar, veel import, die vervolgens aan het kinderen maken gingen en aan het samen-gaan en samen-leven in de stad forse, nieuwe impulsen gaven. Dit leverde een bloeiend verenigingsleven en een bewuste en actieve samenleving en gemeenschap op. Een (eerste) 'Gouden Decennium'. Ik voel mij een gelukkig kind van deze beweging!
      Later onderzoek vanwege de Universiteit Utrecht heeft vastgesteld, dat deze hechte vervlechting van (oorspronkelijk) Wijksen en niet-Wijksen tamelijk uniek genoemd mag worden en ook, dat voor de volgende golf import (begin jaren tachtig de Noorderwaard en later De Horden) deze mogelijkheid ontbrak. Het aantal oude Wijksen bleek daarvoor eenvoudigweg niet toereikend, emotioneel en relationeel waren de Wijksen en de eerste import gezamenlijk voorzien!
      Een ander opmerkelijk punt, denkend aan Wijk, gaat over het gevoel voor de stad.
      Wijksen, Wijkers, Wijkenaren, Wijk-bij-Duurstedenaars, hoe ze ons in de rest van het land en de wereld ook noemen, Wijksen en Wijkenaren zijn trots op hun stad(sie). Dat we dat gevoel delen, weten we van elkaar en stond een jaar of wat geleden ook treffend beschreven in een artikel in het UN. Wij kunnen het dan ook niet laten om een ander, die het over Wijk als 'een dorp' heeft, vriendelijk doch beslist, te corrigeren. Wijk is een stad, wij hebben sinds 1300 stadsrechten, jawel! En dat blijven we met z'n allen uitdragen!
      Daarom is het fantastisch dat wij ons 700-jarig bestaan echt vieren en gedenken. Daarvoor verdient zeker onze burgemeester Anton Houtsma hulde en lof. Ik ben van die man gaan houden, we gaan hem missen. En ook daarom zou ik hem wel willen opvolgen, gekozen door alle Wijksen en Wijkenaren, met de steun van Cothenaren en Langbroekers!
      Wij hebben in de gemeente Wijk bij Duurstede met zo'n verleden een mooie toekomst.

Wijnand Eissens

Terug naar de 700 jaar index pagina