700 jaar stad Wijk bij Duurstede

Denkend aan Wijk

Museum

      Tijdens mijn studie kunstgeschiedenis en archeologie bezocht ik Wijk bij Duurstede. Ik was benieuwd naar deze stad met zijn grote opgraving. Graag wilde ik het museum bezoeken. Archeologie had altijd al mijn interesse.
      Ik wist destijds nog niet, dat ik ooit in Wijk zou komen werken. Mijn eerste indruk was een eenvoudig stadje met een Middeleeuwse uitstraling en vriendelijke mensen. lk had het gevoel op het platteland te zijn. Wat een rust. Het museum was helaas gesloten. Ik besloot terug te komen, maar ook toen trof ik het museum dicht. De derde keer dat ik er kwam, was om de sleutel van het museum in ontvangst te nemen.
      Denkend aan wijk in die tijd had Wijk een intieme sfeer, rust en eenvoud. De sfeer deed me denken aan oude stadjes in Frankrijk en ltali¨. Er was één galerie, Kormiek, aan de Achterstraat. Ik maakte kennis met Corry Oudijk, Stef Stokhof de Jong, Aat van Dijk en Anne-Marie Geerlings.
      Samen richtten we het cultureel rondje en een jaar later de Kunstkring op. Ik maakte kennis met marionettenspeelster Tineke Guttinger. Samen werkten we een schoolreisjesprogramma uit. Het werd een succes. Ik leerde Rob Butterman kennen, de archivaris, die attijd enthousiast vertelde over wat hij had ontdekt aan materiaal in het archief. Ik leerde er boeiend en inspirerende mensen kennen. Een aantal werd vrijwilliger in het museum.
      Zo was Wijk vijftien jaar geleden een stadje waar mensen uit het niets iets opbouwden. Er heerste idealisme en saamhorigheid. De ooievaars konden nog ongestoord vliegen.

Lisette Leblanc

Terug naar de 700 jaar index pagina