700 jaar stad Wijk bij Duurstede

Voetballen was geen enkel probleem, omkleden echter wel

SVW in 1958 eindelijk kampioen

Wijkse Courant 14 juni 2000

    Wijk bij Duurstede - (door Frank Brouwer) Terwijl de spanning de afgelopen weken al enorm werd opgebouwd, begon het afgelopen weekend dan eindelijk (of voor sommigen helaas) het Europees Kampioenschap voetballen. Vandaag en volgende week daarom ook op deze plek aandacht voor volkssport nummer één.

    Voetbal is een spelletje dat aan het einde van de vorige eeuw onstond op de scholen van Engeland. Deze bezigheid van de scholieren van de dure Engelse privé-scholen raakte al snel ook populair bij het gewone volk. Het waren naar het buitenland emigrerende Engelse arbeiders die zo'n beetje overal het voetbal in den vreemde introduceerden. Ook in Nederland raakten de mensen al snel in de ban van het nieuwe balspel.
    Rond 1880 werden in ons land de eerste voetbalclubs opgericht. Ongetwijfeld zullen ook mensen uit het kleine stadje aan de Lek zo rond 1900 met de sport kennis hebben gemaakt. Het oprichten van een voetbalvereniging liet toch nog aardig lang op zich wachten. Het was uiteindelijk op 27 maart 1927 dat door de lokale voetballiefhebbers de Voetbal Vereniging Wijk bij Duurstede, kortweg VVW, werd opgericht.

De Galg

    H. van Rossem werd de eerste voorzitter, het bestuur werd verder gecompleteerd door J. Terwindt (secretaris) en J. Udo (penningmeester). Het weiland met de naam De Galg werd het eerste speelveld van de nieuw opgerichte vereniging. Het stuk grond werd in de wintermaanden voor 25 gulden gehuurd van de heer Van Heiligenberg, die als dank voor de medewerking van de oprichters een doos sigaren cadeau kreeg. Als clubkleuren werd gekozen voor de combinatie zwart met geel. De eerste wedstrijden speelden de Wijkenaren tegen clubs uit de directe omgeving zoals DEV (Doorn), Schalkwijk, Vreeswijk en enkele clubs uit Utrecht. In april 1928 werd VVW lid van de Utrechtse Provinciale Voetbal Bond.

Lange tijd was SVW een tikkie beter dan Dorestad.

Voetballen was in die tijd geen enkel probleem, omkleden wel. Rond het weiland van Van Heiligenberg waren geen kleedlokalen, elke speler moest zich dus thuis in zijn voetbalpak hijsen. Om de bouw van enkele kleedlokalen mogelijk te maken, werd een actie opgezet, waarbij iedereen die de club een warm hart toedroeg, werd verzocht vijftig cent af te staan. De supporters waren een van de eerste inkomstenbronnen voor VVW. Een kaartje voor de wedstrijd kostte voor iedereen onder de zestien jaar tien cent, voor ouderen twintig cent. Voor de afwezigheid van een kantine werd ook een oplossing verzonnen. De heer G. de Rooij kocht het recht om tijdens de wedstrijd consumpties te verkopen. Voor vier wedstrijden betaalde de goede man 32 gulden en tachtig cent.
    Het ging de nieuwe club de eerste jaren best goed af. In 1929 was het ledenaantal gestegen tot zeventig en het financiële saldo was netjes positief. Op 20 augustus 1931 kon er zelfs een tweede elftal in competitieverband worden opgesteld.

Degradatie

    Inmiddels was er op het trainingsveld al een medehuurder gekomen. De Wijkse korfbalvereniging mocht voor acht gulden per jaar ook van het voetbalveld gebruik maken. Vergaderen deden de leden van de voetbalclub maandelijks. Café Udo was de daarvoor aangewezen plek.
    Het eerste elftal degradeerde in 1934 naar de derde klasse van de afdeling, maar een jaar later werd het verloren terrein weer ingehaald. Slechts één nederlaag in achttien wedstrijden (alleen de uitwedstrijd tegen Langbroek Boys ging verloren) was aanvankelijk nog niet genoeg voor de titel. De noodzakelijke beslissingswedstrijd tegen Sparta uit Elst werd gelukkig met 1-0 gewonnen. VVW was kampioen.

Het weiland met de naam De Galg werd het eerste speelveld van de nieuw opgerichte vereniging.
Foto 'Wijk bij Duurstede' van J. Hijmans

Nieuwe naam

    Net na de titel kreeg de Wijkse voetbalvereniging een nieuwe naam. De leden van gymnastiekvereniging U.D.I.E. wilden graag met de voetballers samengaan. Omdat voortaan naast voetbal ook een andere sport werd bedreven veranderde in de clubnaam de V van Voetbal in de S van Sport. S.V.W. was dus de nieuw naam. De jaren net voor de Tweede Wereldoorlog waren voor de Wijkse club niet de meest glorieuze. Het ledenaantal liep drastisch terug, tot twaalf in 1939. Na de oorlog kwam het Wijkse voetbal pas echt goed opgang. Het eerste elftal van SVW ging nu echt om de prijzen meespelen. Helaas moesten ze echter vaak genoegen nemen met een tweede plek. In 1958 werd dan eindelijk het kampioenschap behaald, SVW promoveerde naar de eerste klasse van de Utrechtse afdeling. Op dat moment was SVW al niet meer de enige voetbalclub in de stad. Ook in Wijk bij Duurstede sloeg de verzuiling toe. De katholieken richtten in 1952 een eigen vereniging op: de RKSV Dorestad.
    Voorzitter van het eerste uur was B.H. Sanders, A. Dikker was secretaris, C. Dieltjes penningmeester en naast de commissieleden G. van Galen en M. van der Linden werd kapelaan D. Galema aan de club toegevoegd als (hoe kan het ook anders) geestelijk adviseur. De clubkleuren van RKSV waren wit (shirt) en rood (broek). Op 30 augustus 1952 nam de nieuwe club haar terrein in gebruik. Het terrein aan de huidige Hordenweg. Op de legendarische voetbalvelden staat nu een gedeelte van de woonwijk en een cafetaria.
    Het oprichten van de katholieke club was met het oog op het aantal leden een succes (veertig aanmeldingen op de eerste avond). Sportief ging het niet onmiddellijk van een leien dakje (na achttien wedstrijden slechts twee punten).

Promotie

    Net als de plaatsgenoten van SVW werd ook Dorestad in 1958 kampioen. Waar SVW promotie naar de eerste klasse afdwong, wist Dorestad naar de tweede klasse op te klimmen.
    De twee Wijkse voetbalclubs kwamen elkaar in competitieverband nooit tegen. Lange tijd was SVW een tikkie beter dan Dorestad. Toen in de jaren zeventig Dorestad eindelijk op begon te komen, zakte SVW een beeyje in. Prijzen wisten beide clubs in de loop der jaren nog wel in de wacht te slepen. Zo werd SVW nog eens kampioen van de tweede klasse met onder andere de legendarische gebroeders Nico en Chris Hardeman in de ploeg. Ook de zogenaamde afdelingsbeker stond ooit in de kantine van SVW. Deze prijs werd na het nemen van penalty's gewonnen tegen het twee klassen hogere spelende Fortitudo. Deze ploeg uit Culemborg dacht vlak voor tijd nog de beker mee naar huis te kunnen nemen, toen Joop van Esterik SVW naar 1-1 schoot. De Wijkenaren namen vervolgens de strafschoppen beter dan de ploeg uit Culemborg.
    Volgende week meer Wijkse voetbalhistorie.

Terug naar de 700 jaar index pagina.