700 jaar stad Wijk bij Duurstede

Denkend aan Wijk

'Spreid, spreid, sluit'

      WIJK BIJ DUURSTEDE - Op 11 juli 1918 ging voor mij 'het doek op', dat wil zeggen werd ik geboren in Wijk bij Duurstede. Mijn vader (Bernard) was het oudste kind van notaris mr. H.J. van Heyst.
Toen mijn vader - die later 'meneer BG' genoemd werd in Wijk - de kinderschoenen ontgroeid was, nam zijn vader (de notaris) hem apart voor een gesprekje en zei: "Jongen, het wordt tijd dat je een vrouw uitzoekt. Ik heb alvast een voorstudie gemaakt. Je mag kiezen uit twee meisjes." Vader zal, zo vermoed ik, beide jonge vrouwen een bezoekje hebben gebracht en hij koos er een uit, die een allerliefste moeder van hun vijf kinderen werd. Vader werd fruitteler. Hij hield van zijn fruitbomen en hij hield van de schone vruchten. Zijn houding droeg bij aan de sfeer in het gezin. Ik was het oudste kind met de naam Saartje. De eerste negen jaren van mijn leven woonden wij in de Muntstraat, schuin tegenover het zachtgeel gesausde notarishuis. Dat waren heerlijke jaren: spelen spelen in de tuin en op straat en zwemles krijgen van mijn ouders. Dat laatste betekende overvaren met de pont, even naar rechts lopen en tussen twee kribben, terwijl mijn vader de galgjes van mijn badpak stevig vasthield, gehoorzaam de commando's 'spreid, spreid, sluit' uitvoeren. Zo begon de zwempret. Weer huiswaarts kerende, gingen mijn moeder en ik in de wegberm van de dijk zitten, waar zij mij de namen van allerlei onkruidjes leerde, die ik helaas weer vergeten ben.
Er was natuurlijk ook contact met grootvader. Aan zijn hand lopend in zijn grote tuin vol met zijn geliefde planten, maakte ik eens mee, dat hij plotseling stil bleef staan bij een stamroos (heet die niet zo?) die net in bloei stond. U kunt zich voorstellen hoe mooi. Grootvader keek vol bewondering naar de roos, nam zijn bolhoed af en zei, met een lichte buiging: "Rosa Hispida, ik groet u." Mijn vader had bedacht, dat het aardig was als hij zijn dochter Saar (toen nog Saartje) een keer mee zou nemen naar een bijeenkomst van het hoogheemraadschap. En zo geschiedde. Ter plekke bracht de dijkgraaf, zijn glas heffend, de volgende toast uit: "Op de Lekdijk Bovendams, dat hij steeds moge meerderen en nooit moge minderen." En terwijl alle hoogheemraadleden hun glas hieven, hoorde ik links en rechts om mij heen mompelen: "dat hij steeds moge meerderen en nooit moge minderen."

Sara Lydia André de la Porte-van Heijst
kleindochter van notaris Van Heijst

Terug naar de 700 jaar index pagina