700 jaar stad Wijk bij Duurstede

Denkend aan Wijk

Thuis in Wijk

      Toen ik mij ruim tien jaar geleden ging oriënteren in Wijk bij Duurstede, voordat ik hier als pastor van de R.K. kerk benoemd zou worden, werd mijn verteld dat Wijk meer een slaapstad was. Hiermee werd bedoeld dat de meeste inwoners werkzaam zijn buiten hun woonplaats en dat men 's avonds alleen maar huiswaarts keert om er te wonen en te slapen. Intussen ben ik er wel degelijk achter gekomen, dat het tegendeel waar is. Wijk bij Duurstede bruist van activiteiten: veel verenigingen, clubs en organisaties die regelmatig aan de weg timmeren.
      Onlangs hebben we de activiteitenkalender van de gemeente in onze brievenbus gekregen voor het jaar 2000. Nu is dat wel een bijzonder jaar vanwege het 700-jarig bestaan als STAD. Maar ook andere jaren weet Wijk vele mensen naar zijn stad te trekken bij diverse gelegenheden. Terwijl vele grote steden zondags een doodse aanblik geven, lopen hier vele dagjestoeristen rond, of het nu winter of zomer is.
      Maar wat mij het meest getroffen heeft hier in Wijk is het vele vrijwilligerswerk dat hier door mensen wordt gedaan. Kerkelijk en maatschappelijk zijn ontzettend veel vrijwilligers actief. Ik merk hier een grote betrokkenheid van mensen bij het wel en wee van elkaar. Van de wieg tot aan het graf is er meeleven bij verdriet en vreugde èn toch geen al te grote bemoeizucht. Men laat elkaar ook vrij. Wat men wel eens hoort in andere plaatsen, dat er moeilijk tussen komen is als niet-autochtoon, verneem ik hier niet. Waar je ook komt, als je wilt heb je meteen contact. En als je je wilt terugtrekken respecteert men je privacy.
      Door mijn werk als pastor kom ik nogal snel in contact met nieuwkomers. En steeds weer hoor ik: "Wat is het fijn wonen hier". Je wordt hier snel opgenomen en je voelt je hier gauw thuis. Het grote aanbod vijwilligerswerk biedt nieuwkomers dan ook de mogelijkheid om zich in het Wijkse leven te storten, zodat je je ook al gauw hier thuis kunt voelen.
      Wie zich hier in Wijk niet thuis voelt, zou toch allereerst te rade moeten gaan bij zichzelf. Nu door de bezuinigingen op het werk in de zorgsector mensen tussen de wal en het schip dreigen te geraken, wordt het beroep op vrijwilligers des te groter. Op kerkelijk en maatschappelijk niveau is er daarom een grote keuze aan vrijwilligerswerk.
      Zijn wij Wijkenaren (zoals ik me zelf ook al voel na tien jaar) niet verantwoordelijk dat wij van Wijk een THUIS maken voor elkaar? Dat het niet alleen een slaapstad is maar een gezellige woonplaats voor iedereeen. waarheen we graag terugkeren na onze gedane arbeid?
      Eigenlijk zouden we aan het begin van Wijk een bord moeten plaatsen met WELKOM THUIS.

Cor van Raay
pastor R.K. kerk

Terug naar de 700 jaar index pagina