MTB routes met kaart

Hieronder volgen enkele MTB routes in Nederland, meestal in de buurt van Wageningen maar soms ook wat verder weg.

Index

Posbank
Utrechtse heuvelrug
Nijmegen, Berg en Dal, Groesbeek en Mook
Zuid Limburg
Brunssummerheide
Hoenderloo
Montferland
Overloon en Venray
Loonse en Drunense duinen
Noordwijk
Schoorl
Winterswijk
Oosterbeek en Renkum
België, Vielsalm

 


 

MTB route Posbank

Een van de mooiste MTB routes in Nederland: De Posbank. Het heeft even geduurd voordat de beheerders van de terreinen op de Posbank ervan doordrongen waren dat een MTB route in deze omgeving zeker op zijn plaats is. Het nadeel (het trekt extra fietsers aan) moest worden afgewogen tegen het voordeel (de fietsers blijven meer buiten de gebieden waar je ze zeker niet wilt hebben).

Maar de route mag er nu zeker zijn. De hoofdroute is 50 Km. Daarbij komen diverse aanlooproutes en vele mogelijkheden om de route in te korten of af te wisselen. De hoofdroute bestaat uit een heel mooi stuk aan de oostelijke en zuidelijke zoom van de posbank met flinke klimmen en afdalingen. Het westelijke deel is beslist minder uitdagend met hier en daar zelfs een stukje geasfalteerd fietspad. Ook de afkortingen gaan vaak over een fietspad, maar de echte MTB’er kan vaak nog de bosweg naast het fietspad nemen met veel los zand.

De route is in 2 richtingen gepijld. Dus eigenlijk kun je de route 2 maal fietsen zonder het gevoel te hebben dezelfde route gefietst te hebben. Verder is het heel handig bij het volgen van de route: soms zie je een pijl over het hoofd, maar als ja dan een zijweg inkijkt zie je daar een pijl staan en weet je dus toch dat je hier rechts moet.

De route is met de bekende standaard zwarte pijlen (driehoek op 2 rondjes, zie afbeelding) gemarkeerd. De pijlen van de hoofdroute hebben een gele ondergrond, de afkortingen, verbindings- en aanrijroutes hebben een witte of een wit met gele ondergrond.

Een overzichtelijke kaart (sterk aanbevolen) is voor 2,50 verkrijgbaar bij o.a.
VVV Rheden
 Schiebergseweg 28 Rheden
026-4953050

Startpunten (voor meer startpunten zie de overzichtskaart) bereikbaar met de auto o.a.

Klik hier voor kaartje van de Posbank route uit het ANWB boek (zie "Literatuur" ):

MTB routes op de Utrechtse heuvelrug

Op de Utrechtse heuvelrug zijn een 5tal routes uitgezet:

Deze laatste 2 zijn gemakkelijk te combineren en leveren een heel mooie route van 23 Km.
Zie verder de routekaartjes hieronder Deze kaart is ook verkrijgbaar of aan te vragen bij de VVV Leersum (0343-454777) of Amerongen (0343452020). De kaart geeft ook informatie over moutainbikeverhuur.

De routes zijn NIET met aangegeven met het bekende pijltje voor MTB routes (driehoek met 2 wielen) maar met een steigerende fiets en een pijl, rood op een wit geverfd paaltje. Helaas, de natuur doet ook hier zijn werk en sommige paaltjes beginnen te verweren, waardoor soms niet duidelijk is welke kant de pijl op wijst (of liever: welke kant de pijl ooit op gewezen heeft). Vaak kan aan de hand van “sporen onderzoek” de route wel gevolgd worden. Even later zal een volgend paaltje bevestigen dat je goed zit. Of niet natuurlijk en dan moet je terug. De route is in één richting gepijld, dus corrigeren door naar de paaltjes in de andere richting te kijken is hier niet mogelijk.

Start van de route kan op diverse plaatsen, zie ook weer de kaart. Ik beperk me hier tot de beschrijving van de combinatie Amerongenseberg en Zuylensteinsebos:

De route zelf is erg afwisselend, single track, brede en smalle boswegen, een ruime hoeveelheid modder als het geregend heeft, etc. Op sommige punten heb je een heel mooi zicht over de omgeving.
Over het algemeen zitten er geen echt moeilijke stukken of hellingen in op 1 technisch stukje na: Na de parkeerplaats Bergweg komt een stuk dat door een greppel gaat, soms moet je links of rechts weer de greppel uit, dan weer erin en meteen aan de andere kant er weer uit. Dit over ongeveer 1 Km. Hierna krijg je een keuze: Kaart MTB routes Utrechtse heuvelrug

MTB route Rijk van Nijmegen

Op dik een half uur rijden van Wageningen ligt een prachtige route die alles biedt wat een echte MTB’er maar kan wensen: pittige klimmetjes, uitdagende afdalingen, prachtige boswegen, modder, boomwortels, etc.. Hier en daar is ook een stukje asfalt/fietspad in de route dat je de kans geeft om even op adem te komen. Deze route is gelegen in het gebied tussen Nijmegen, Berg en Dal, Groesbeek en Mook.

Het is een al wat oudere route, een van de eerste in Nederland en dus bij veel MTB’ers bekend. Daar waar je op de Posbank route nog wel een kwartier kunt fietsen zonder iemand anders te zien is het hier op een mooie zondag ochtend soms bijna file rijden. Maar toch, de route is alleszins de moeite waard.

De route bestaat uit 2 gedeeltes:
1 De “groene route” van 18 Km net ten zuiden van Nijmegen en aangegeven met groene pijlen (de bekende driehoek op 2 wielen).
2 De “rode route” van 14 Km tussen Mook en Groesbeek en aangegeven met rode pijlen.

Daarnaast zijn er verbindingsroutes tussen de rode en de groene route die het geheel tot een tocht van 34 Km combineren. Ook zijn er met zwart aangegeven aanlooproutes van de “bewoonde wereld” naar deze routes. Zie ook het zwart witte kaartje met 6 starpunten. Dit kaartje met aan de achterzijde wat informatie is ook aan te vragen bij de VVV Nijmegen, tel 09001122344 (75 ct/minuut, ook voor de minuten dat je in de wachtrij staat).

De route is goed gepijld (rode, groene of zwarte pijl op een (meestal wit) paaltje), maar soms vergt het terrein zoveel dat er toch een paaltje over het hoofd wordt gezien. Omdat (bijna) consequent op elke kruising waar je rechtdoor moet toch een pijl staat kun je bij het ontbreken van een pijl bijna zeker zijn dat je even terug moet om een ergens de goede route op te pikken.

Vanuit Wageningen kun je het beste starten op startpunt 6: “Parkeerplaats Scheidingsweg”. Dit punt is te bereiken vanuit Wageningen via de N225, A50, A15 en A325 naar Nijmegen. In Nijmegen doorrijden richting Venlo via het Keizer Karelplein (genoemd naar een oude heerser uit het jaar 800, niet naar de ex van Vitessa) en de St Annastraat. Aan het einde van Nijmegen linksaf: Scheidingsweg. Na ongeveer 1 Km is er rechts een parkeerplaats. Hier staat ook een bord met informatie (en gedragsregels) over de MTB route.

Uitgaande van dit startpunt begint de route (in 1 richting gepijld) over het fietspad langs de Scheidingsweg, enigszins klimmend, richting Hotel Sionshof en via de rotonde naar de Heilige Landstichting (de woonplaats van onze fietsende ex-eerste minister Dries van Agt). Net als je denkt dat het allemaal wel erg niet-MTB is gaat de route rechts het bos in. Na eerst een afdaling begint het echte klimwerk en is al snel de hulp van het laagste verzet gewenst en weet je dat dit een echte MTB route is.

Na een 3tal Km zien we een zwart pijltje dat de route naar vertrekpunt 1 (Berg en Dal) aangeeft. Hier dus de groene route blijven volgen. Nog zo’n 3 km verder komt een paal met een groene pijl rechtsaf (voor alleen de groene route) en een rode pijl rechtdoor voor de verbinding naar de rode route. Even verder gaan we links en dan komt een van de meest uitdagende stukjes. Een afdaling, die door de vele boomwortels meer op een trap lijkt, vereist hier een goede techniek. Handen AF van de voorrem als je niet over het stuur heen wilt afstappen. Aan het einde van deze afdaling gaat het met zo’n zelfde boorworteltrap ook weer omhoog. Die heb ik maar genomen zoals ik meestal een trap omhoog neem: te voet. Het pad vervolgt nu met de grootste hoeveelheid modder die ik in 2 jaar MTB’en bij elkaar heb gezien (advies: kies wel een dag na een week met veel regen).

Tenslotte arriveren we op de echte “rode route” die, met diverse klimmen, mooie boswegen en prachtige vergezichten, onder meer langs de Mookerheide voert. Na bijna de gehele rode route gevolgd te hebben even opletten. Het paaltje met Rood rechtdoor, verbinding naar Groen linksaf (over de oude spoorlijn van Nijmegen naar Groesbeek en Kleef) is niet zo mooi wit als de meeste paaltjes en kan gemakkelijk over het hoofd gezien worden. Je zou de Rode route dan 2 (of nog meer keren) rond moeten fietsen.

Maar linksaf over het bruggetje volg je weer de groene pijltjes naar het fietspad bij de spoorlijn Nijmegen Venlo. Hier links en even verder rechts 2 maal een brug over de spoorlijn oversteken en je zit weer op de echte groene route.

Ruim 1 Km voor het einde komen er nog een drietal bobbelige stukjes “single track” over de kam van een paar dijkjes met tenslotte en vrij steile afdaling van de dijk. Je ziet pas hoe steil de afdaling is als je niet meer kunt stoppen. Maar het feit dat dit in een fietsroute is opgenomen en er geen bord staat dat je moet afstappen geeft aan dat je er echt met de fiets kunt afdalen. En het kan inderdaad. Nog even doorfietsen en je bent weer bij de auto terug.

Kaart Nijmegen route

Zuid Limburg

Dit keer een hele verzameling routes. In Zuid Limburg is een netwerk van 8 MTB routes (elk ong 30 Km) uitgezet die allen ook onderling verbonden zijn. De routes zijn vernoemd naar een markante plaats op de betreffende route: Maastricht, Margraten, Valkenburg, Gulpen, Mechelen, Vijlen, Sint-Geertruid en Meersen. Deze routes zijn met routekaart ook beschreven in het hiervoor genoemd boekje onder route nummer 33 t/m 40.
Naast dit routeboekje kan via de VVV van Valkenburg / Zuid Limburg (Dorrenpln 5 Valkenburg, tel 0900-97 98 ƒ 1,- per min) een grote routekaart worden besteld voor ongeveer ƒ 10,-. Vooral als je bijvoorbeeld 2 routes wilt combineren is deze kaart praktisch onmisbaar.

Naast de 8 genoemde routes is in Zuid Limburg nog een zeer pittige (4 sterren, 51,5 Km) route op en rond het natuurgebied de Brunssemmerheide (maar met ook enkele stukken in een meer stedelijke omgeving). Deze ligt ten Noordoosten van Heerlen, ten oosten van Brunssum en is met kaartje beschreven in bovengenoemd boekje onder route nummer 32 maar staat niet op hiervoor genoemde kaart met 8 MTB routes.
Een bijzonder punt in deze route is de Wilhelminasteenberg, met 220 meter het hoogste punt van de tocht. Op deze, uit steengruis uit de vroegere mijnen opgetrokken, kunstmatige berg wordt regelmatig het Nederlands kampioenschap Downhill verreden.

De 8 routes in Zuid Limburg hebben een heel ander karakter als de routes in de omgeving van Wageningen. Op de Veluwe, de Utrechtse heuvelrug en bij Nijmegen liggen grote aaneengesloten bossen waardoor ook langere routes van 30 of 50 Km toch bijna geheel in een bosgebied kunnen worden aangelegd. De routes in Zuid Limburg gaan voor een groot deel over akkerwegen in een landbouw gebied. Maar daarom zijn deze routes beslist niet minder mooi dan de routes op de Veluwe. Het is immers een prachtig landschap met glooiende heuvels, akkers en weilanden onderling gescheiden door houdwallen.

Daarnaast natuurlijk de monumentale Limburgse boerenhoven en pittoreske dorpjes waar de plaatselijke bevolking zo gewend is aan het tegen de heuvels opfietsen dat een oudere heer op een gewone “werkfiets” je zo voorbij kan komen fietsen. Daar sta je dan in je blitse outfit op je dure MTB.

Ook mogen we de gezellige cafeetjes niet vergeten voor een pauze met koffie en Limburgse vlaai. Enige tijd geleden heb ik met een neefje 2 van deze routes gefietst: de Valkenburg route en de Margraten route. Na afloop hadden we echter zo’n trek gekregen dat we de vlaai (ja, een hele) maar bij de bakker gekocht hebben en deze meteen helemaal op een bankje op het dorpsplein verorberd.

De routes zijn gemarkeerd met de bekende MTB pijlen (zie hierboven). Elke route heeft een eigen kleurcode en de verbindingsroutes zijn met zwarte pijlen aangegeven. Bij de 2 officiële startpunten van elke route (zie de kaart van de VVV of het boekje van de ANWB en NTFU) staat ook een informatiebord.

De heuvels zijn voor degene die de inspanning zoekt natuurlijk de belangrijkste uitdaging van de routes in deze omgeving. Zo gaat de Valkenburg route over een akkerweg net naast de bekende 22% weg de Keutenberg op. Behalve de echt steile stukken (omhoog maar ook omlaag) zijn deze MTB routes door het grote percentage onverharde (maar gedeeltelijk ook verharde) landwegen niet echt moeilijk te fietsen. Een combinatie van 2 routes (dus ongeveer 60 Km exclusief de verbindingswegen) is dan ook goed te doen voor een geoefend MTBer.

De routes zijn zeker ook zomers heel mooi en een goed alternatief voor steeds maar weer de Mergellandroute, de Top 10 Tour of Limburgs Mooiste.

 Kaart Valkenbrug route

De Vijlen route en de Mechelen route

Vroeg voor de MTB'ers  (al om 8 uur) stonden Jeroen, Harrold, Hilke, Ton en ikzelf bij het clubhuis om met 2 auto's naar Zuid Limburg te vertrekken. Ik had enkele routes uitgezocht en gekopieerd uit het boekje met 40 MTB routes, de Vijlen route, de meest zuid oostelijke met een groot deel door het Vijlenerbosch en de Mechelen route er net boven.

Tegen elf uur waren we in Epen en moest nog even het startpunt (herberg De Smidse aan de Molenweg) worden opgezocht. Daarvoor trok ik even het dorp in terwijl de rest de fietsen weer aan het monteren waren want die waren behoorlijk uit elkaar genomen om alles in, aan of op de auto te passen.

Om 11 uur precies waren we toch allemaal bij De Smidse gearriveerd (in Epen even richting Vaals aanhouden) en konden we daar eerst van een kopje koffie met Limburgse Vlaai genieten. Maar daarvoor alleen hadden we niet zo'n lange reis ondernomen, er moest ook nog gefietst worden. Dus bij het startpunt de route opgepakt en ja hoor, meteen bij de eerst volgende pijl was er al verwarring: de pijl wees een echt (ja hoor echt, ook voor MTB'ers) onmogelijk pad in en was ook doorgestreept. Er waren 2 andere mogelijkheden, links of rechtdoor. We gokten en gingen rechtdoor en dat bleek helemaal goed. Wat verder zagen we de volgende pijlen: blijkbaar was dit de echte route. Dit was ook het enige verwarrende pijltje dat we tegenkwamen. De rest van de route was goed en voldoende gepijld met de bekende driehoek op twee wielen.

Zoals ook al hiervoor is aangegeven zijn deze anders dan de routes in Gelderland en de Utrechtse heuvelrug. Relatief wat meer asfalt en vooral veel onverharde landbouwwegen. Deze route bevat echter nog veel bosweg en verder ook veel flinke hellingen over smalle weggetjes, stenen of rotspunten, door de regen diep uitgesleten geulen, omhoog en omlaag en natuurlijk langer en/of steiler dan we hier in de buurt (Veluwe) gewend zijn. Dus zeker de moeite waard voor ieder die een uitdagende MTB route zoekt, ook in de zomer.
Verder is het een hele mooie route, mede door de prachtige panorama's over het Limburgse heuvellandschap en de typisch Zuid Limburgse dorpjes en boerderijen.

De spanning werd er in gehouden door de bewolking en de steeds dreigende regen. Maar afgezien van een miezelbuitje onder het fietsen viel de regen alleen tijdens de heen- en terugreis en ook toen we na afloop van de Vijlen route een terrasje aan het pakken waren en onder een grote luifel zaten. Verder werden we geplaagd door 2 maal een lekke band hetgeen aangeeft dat dit soort terrein wel wat van je banden vergt.

Na het terrasje besloten Jeroen, Hilke en Harrold terug te gaan naar huis terwijl Ton en ik er nog wel een ronde bij wilden pakken. De kaart geraadpleegd, en de aansluiting op de Mechelen route was goed bereikbaar per fiets. Zo gezegd zo gedaan: Op de fiets de kortste weg van Epen naar Mechelen en net voor Mechelen de route opgepakt. We zagen nu ook de bordjes die de aansluiting van de 1e route op deze 2e route aangaven.

Het begin van de Mechelen route viel tegen: veel asfalt en gewone landbouw wegen. Maar de uitdaging bleef niet uit. De Kruisberg was het keerpunt: dat was wel even flink klimmen op de MTB, bijna in de laagste versnelling vroeg ik me af hoe ik deze klim ooit op de racefiets had kunnen bedwingen. Daarna volgden de klimmen en afdalingen, vooral ook op slechtere (dus MTB) wegen, elkaar snel op met als hoogtepunt de beklimming van het Eyserbosschen maar nu niet via de beruchte Eijserbosweg over asfalt maar over een slecht maar mooi bosweggetje. Dus toch nog uitdaging genoeg.

Onderweg moest nog door een beek gefietst worden, waar Ton ook nog even probeerde zijn fiets schoon te maken, maar dat mocht niet echt baten, we moesten nog een paar landweggetjes nemen. Tenslotte kwamen we via het mooie plaatsje Mechelen weer op het punt waar we de route hadden opgepakt. Vandaar weer terug naar Epen, naar de auto en naar huis.

Ik had nog een nieuw hebbedingetje gekocht: een hoogtemeter voor op de fiets. Die geeft niet alleen de hoogte aan (op basis van de luchtdruk, dus elke dag wel even opnieuw ijken) maar ook het totaal aantal geklommen hoogtemeters. Dat was voor de Vijlenroute een kleine 500 meter (op een afstand van een kleine 30 Km) en voor de Mechelenroute nog ruim 400 (op 25 Km). Plus nog een beetje voor de reis van de 1e naar de 2e route bracht het totaal voor Ton en mij op bijna 1000 hoogtemeters op een afstand van bijna 60 Km (gemiddelde helling over het gehele traject: 3,3 %).

(voor deze en overige routekaartjes van Zuid Limburg, zie het boekje met 40 routes van de ANWB)

Brunssummerheide

Op 12 januari was er voor de club een tocht naar de Brunssummerheide gepland. Een tiental personen had zich hiervoor opgegeven, maar de avond te voren werd al wel duidelijk dat maar een deel hiervan werkelijk zou meegaan. Ton Post, John Leers en ik hadden telefonisch afgestemd dat we zeker zouden gaan, onafhankelijk of er nog meer belangstellenden waren. De volgende ochtend kwamen Ton en ik iets te laat bij het clubhuis en daar was niemand meer. Naar later bleek hadden 2 anderen net een paar minuten eerder de moed opgegeven en niemand meer verwacht. Zij waren (teleurgesteld, verdrietig of een mengeling hiervan) weer naar huis gegaan.

Wij zijn toen via Heteren, waar we John in de auto genomen hebben, naar Brunssum getogen. John was daarbij een goede gids, hij komt uit die streek en wist ons feilloos naar het startpunt te leiden: het bezoekerscentrum van de Vereniging Natuurmonumenten die ook eigenaar is van het grootste deel van het gebied.

Bij dit bezoekerscentrum moest eerst (net als bij de route over Loonse en Drunense duinen) een toegangspas voor de route gekocht worden ten bedrage van (voorheen 10 gulden) 4,62 Euro. Deze pas is een (kalender)jaar geldig en het geld komt ten goede aan het onderhoud van de MTB route, dus goed besteed!

De route is in totaal ruim 50 Km, drie lussen boven elkaar, zie ook het kaartje. Het startpunt is op deze kaart ook aangegeven. Dit geeft 4 mogelijk routes:

Heel optimistisch gingen wij natuurlijk voor het laatste. Met een vertrek om ruim 11 uur zou dat moeten kunnen.

Ik wist van een kennis dat het een pittige tocht was en dat bleek ook al snel. Er was modder, ijs (het was tenslotte januari), lange en/of steile hellingen, smalle single tracks, etc. Ik zelf ging het eerst plat op een korte ijsbaan, “tonk”,  met de helm tegen de vlakte. Even later was het Ton die op een smal klimmend pad dat ook nog erg schuin lag met fiets en al van het pad af rolde, “het ravijn in”. Zijn gloednieuwe MTB op de eerste rit al meteen een krasje. Het spatbord boven het achterwiel in gruzelementen. Met die spatborden heeft Ton trouwens toch al geen geluk, bijna elke tocht die wij samen maken sneuvelt er wel een.

Maar dan de afdalingen. Een deel van de route loopt over een afvalberg van een voormalige kolenmijn. Hierop zijn afdalingen gedrapeerd die zo steil zijn (mijn inschatting: 45 graden ofwel 100%, zie ook uitleg hellingen), met daarin nog haakse bochten, dat we alle drie niet meer naar beneden durfden te fietsen. Maar met de fiets aan de hand zo’n helling aflopen is ook bijna niet te doen, voetje voor voertje, met de ene hand de fiets zo goed mogelijk onder controle houden en met de andere telkens vasthouden aan takken, om niet samen met de fiets naar beneden te rollen. Dit zijn overigens hellingen waar ook het Nederlands kampioenschap “downhill” wordt gehouden. Ik wil dat nog wel eens een keer zien.

Maar het was de uitdaging waard. Het was zeker een hele mooie route, prachtige omgeving, goed gepijld op een enkel niet geheel (of geheel niet) duidelijk punt na. Alleen weinig gelegenheden om koffie te drinken. Pas halverwege de middelste ronde, en dan nog wel nadat we een pijl gemist hadden en weer in de bewoonde wereld terecht kwamen, zagen we een etablissement: McDonalds. Ja, en wat neem je dan, een hamburger? Maar wij wilden natuurlijk appelgebak. Nu dat hadden ze ook, net nog 3 stuks. Het waren meer appelflappen en nog klein ook, maar in elk geval was de koffie er goed en konden wij na deze onderbreking weer verder. De fietsen, helemaal onder de modder, trokken wel veel belangstelling van de aanwezigen aldaar. En wij (niet minder onder de modder) trouwens ook. Je zag de kinderen denken: "Stoer!", de vaders denken "Dat zou ik ook wel eens willen!" en de moeders denken "Bah, vies!".

De route werd weer vervolgd. Het ging heuvel op over een modderpad waar elke bocht zoveel wrijving gaf dat je meteen stil zou staan. Dus kon ik alleen nog rechtuit fietsen, maar de “weg” ging naar links. Daardoor belande ik in het akkerland naast de weg, alwaar de modder nog dieper was en ik toch snel stil stond. Hierdoor een flinke vertraging opgelopen ten opzichte van John en Ton. Die wilde ik goed maken en dus even flink de sokken erin. Ook dat ging niet helemaal goed en even later lag ik plat in de modder. Links was mijn mooie schaatspak (dat ik in de winter gebruik om te fietsen) nu helemaal egaal met een bruin laagje modder bedekt, rechts had ik de spikkels en klodders modder van het voorgaande deel van de route.

Al met al was ik daarmee zover achterop geraakt dat Ton en John ondertussen terugkwamen om te kijken waar ik bleef. Dit alles gaf veel vertraging en ons gemiddelde zakte naar ongeveer 10 Km/uur. Toen we op het punt kwamen waarop we moesten beslissen of we de zuidelijke extra ronde nog gingen doen hebben we toch maar besloten om dit deel van de route voor een andere keer te laten en de weg richting het bezoekerscentrum aan te houden.

Daar kwamen we om 3 uur aan, na 4 uur fietsen (met pauze). Maar beslist een prachtige route voor iemand die een zeer uitdagende (permanent gepijlde) MTB tocht zoekt. En wij gaan zeker ook nog een keer terug om de extra ronde die we nu overgeslagen hebben nog een keer te fietsen. Complimenten voor de Vereniging Natuurmonumenten en de Mountainbikeclub Discovery die het parcours beheren.

Het startpunt (bezoekerscentrum van de Vereniging Natuurmonumenten, Schaapskooiweg 99 te Heerlen) is gemakkelijk te vinden: Via de A2 en de A76 volg je de N276 vanuit het Zuiden richting Brunssum of volg de N276 vanuit het Noorden door Brunssum,. Ga rechtsaf de Kamperheideweg op en volg nu de bordjes voor de Brussummerheide.

 Kaart Brunsummerheide route
 

Hoenderloo

Op internet had ik gezien dat er in/om Hoenderloo een MTB route moest zijn en tijdens een wandeling had ik ook enkele bordjes met een fietsje erop gezien. Deze route staat overigens niet aangegeven in het boekje “40 MTB routes in Nederland”. Dus op een mooie dag met de MTB (in de auto) naar Hoenderloo getogen om daar de boel maar eens te verkennen. Eerst info inwinnen bij de VVV: Ja er is een MTB route maar die is niet gepijld, hier hebt u de routebeschrijving, dat is dan 2,50.

Ik probeer met deze beschrijving de route te volgen: inderdaad geen pijlen, maar even verder fietste ik verkeerd en toen kwam ik toch weer de pijlen tegen die ik eerder bij de wandeling had gezien. Dan maar eerst die pijlen volgen, eens kijken wat dat geeft, de route van de VVV ben ik nu toch al kwijt. De pijltjes hadden de vorm van een rechthoek met punt en op de meeste is een fietsje afgebeeld.

Deze pijltjes volgend kwam ik tot de ontdekking dat dit een geheel andere route was. De conclusie: Er zijn in Hoenderloo 2 MTB routes:
1 Een ongepijlde route van 30 Km, de Spelderholtroute, routebeschrijving beschikbaar bij de VVV.
2 Een gepijlde technische route van ongeveer 5 Km (en onbekend bij de plaatselijke VVV).
Ik zal beide routes hierna nog even kort beschrijven.

De korte gepijlde route is erg technisch. Korte bochten zorgen ervoor dat je geen hoge gemiddelde snelheid zult krijgen. Ook zijn er enkele “kunstmatige heuvels” in het parcours aangebracht en liggen er op sommige punten boomstammen dwars over de route waarbij je moet kiezen tussen afstappen of met de fiets eroverheen springen.

De route is gemakkelijk te vinden. Volg de weg van Otterlo naar Apeldoorn (N304) en sla dan rechtsaf naar Hoenderloo (vanuit Apeldoorn linksaf naar Hoenderloo). Na een paar honderd meter zie je links restaurant “Buitenlust”. Parkeer daar de auto en fiets even een klein stukje terug. Rechts langs de weg zie je de route met de hiervoor afgebeelde pijl (NB niet op alle pijlen is een fiets afgebeeld). Volg de route. Aan het einde komt een bordje met de tekst “Route verlenging 1 Km rechts aanhouden”. Als je bij de auto terug wilt komen zul je deze “verlenging” moeten nemen, ander mis je het hotel, je auto en blijf je voor eeuwig op de “korte route” rondjes draaien.

Voor de lange, niet gepijlde route zul je even langs de VVV moeten om de routebeschrijving (de Spelderholtroute) op te halen. Daarna volgt een mooie route van 30 Km door het gebied tussen Hoenderloo, Beekbergen en Ugchelen. De route volgt voornamelijk brede boswegen, soms een verhard fietspad en hier en daar ook een stuk weg. Ze is dus zeker niet technisch en ook niet zwaar maar door enkele stukken met los zand is een brede MTB band wel aan te bevelen. Verder is de route met een goede randoneur ook wel te fietsen.

Nadeel van het niet gepijld zijn is natuurlijk dat je regelmatig de routebeschrijving moet lezen. Als je die niet op een tasje meteen leesbaar aan het stuur hebt betekent het veel stoppen.
Verder heb ik de routebeschrijving niet geheel kunnen volgen, maar met behulp van het kaartje en een enkele keer omfietsen kwam ik er verder wel uit tot punt 23 (de bushalte). Daar kon ik helemaal geen wijs meer uit de beschrijving, het kaartje en de omgeving komen en ik heb toen maar een eigen route naar Hoenderloo terug genomen.

 Kaart Hoenderloo route

Montferland

We gaan nu op weg naar Oost Gelderland, Montferland, het gebied tussen Beek, ’s-Heerenberg en Zeddam. Al enige jaren ligt daar een zeer mooie MTB route van 26 Km. Een kaart van de omgeving met de route (en ook een aantal wandelroutes) is te verkrijgen via VVV Montferland te ’s-Heerenberg, tel 0314-663131. De route staat ook beschreven in het boekje “40 MTB routes in Nederland” van het blad Fiets, de NTFU en de ANWB.

De route is in één richting gepijld, en dat kan ook moeilijk anders want ze bevat veel single track. Verder gaat het voornamelijk over boswegen; asfalt heb je alleen als je even een straat moet oversteken. Er zijn ook maar weinig stukken van de route die niet door bos- of heidegebied gaan. In dit heuvelachtige terrein kun je enkele pittige klimmetjes en afdalingen verwachten. Die zijn er ook, maar verder is de route goed te fietsen, dus niet al te zwaar of technisch, alhoewel ze in het hiervoor genoemde boekje met 5 “sterren” staat aangeprezen, dus de zwaarste categorie. Na een week regen kan de route wel heel erg modderig (en dus ook wat zwaarder) worden. Als je met de auto gekomen bent zul je waarschijnlijk op de terugreis een handdoek of zoiets op je stoel moeten leggen om die niet geheel te bevuilen.

Het inkorten van de route kan ook, er zijn enkele mogelijkheden gepijld. Zorg dan wel dat je een kaart bij je hebt om te voorkomen dat je de parkeerplaats met je auto voorbij rijdt en je  (net als ik) anderhalve in plaats van een halve route gaat rijden. Deze afkortingen gaan soms wel over een gewone weg.

Het is een rustige route, op het grootste deel zul je weinig andere fietsen of wandelaars zien. Omdat geen dorpskernen aangedaan worden is er ook weinig gelegenheid om onderweg een café aan te doen om er koffie (met of zonder appeltaart) of fris te drinken.

Vanuit Wageningen is deze route het beste te bereiken via de A12 richting Duitsland, vervolgens de A18 richting Doetinchem en dan de eerste afslag naar Beek. Vanuit Beek (rotonde rechts en even verder links) de Peeskesweg opzoeken alwaar (bij de kruising met de Oude Eltenseweg) de officiële 1e startplaats van deze route (en een koffietent) te vinden is. Alternatief is om bij de rotonde rechtdoor te rijden richting Zeddam. Parkeer vervolgens op de 1e parkeerplaats aan deze weg. Je ziet dan zo de bekende routebordjes (driehoek op 2 wielen) maar geen koffie.

 Kaart Montferland route

Overloon en Venray

Voor deze aflevering ben ik naar mijn geboortestreek terug gegaan. Op de grens van Noord Brabant en Limburg liggen 2 routes (met een verbindingsroute):

De route in Venray ligt in het ballonzuilbos. De start van deze route is bij een monument dat in 1896 is opgericht ter herdenking van de landing van een Franse luchtballon. Het is een mooie, korte en vlakke route over boswegen en ongeveer de helft single track. Een klein stukje gaat over een oud (verwilderd) fietspad. Ondanks de drie weken regen die aan mijn bezoek aan deze route voorafgingen was het geheel goed te fietsen. Natuurlijk wel modder en plassen maar negens zo erg dat er niet meer doorheen te komen was.

Hetzelfde geldt ook voor de route van Overloon. Blijkbaar is de ondergrond hier zo dat het regenwater snel in de grond wordt opgenomen. De route bij Overloon bevat ook enkele korte maar felle klimmetjes en afdalingen over zandruggen, soms snel na elkaar, waardoor deze route wat meer uitdagingen heeft voor de geoefende MTB’er dan de route bij Venray. Echt moeilijk wordt het verder niet omdat er geen hoge heuvels en dus ook geen lange hellingen zijn.

Deze laatste route is in 2 richtingen gepijld, dus kan er wat extra gevarieerd worden. Let echte wel op als je op een single track (mogelijk net op zo’n moeilijke klim) een groepje MTB’ers tegenkomt. Bedenk dan dat degene die klimt daar het gemakkelijkste kan stoppen. Deze route kent ook enkele afkortingen. Om de hele route te fietsen kun je het gemakkelijkste telkens links (voor linksom) of telkens rechts (voor rechtsom) aanhouden. Je neemt, startend vanuit Overloon, dan automatisch de ronde bij de ballonzuil mee. Het geheel inclusief 2 x de verbindingsweg is dan ongeveer 30 Km. De route in het ballonzuilbos is maar in 1 richting gepijld. Ik moet toegeven dat ik op de verbindingsweg van Overloon naar de ballonzuil verkeerd gefietst ben, dus mogelijk is daar iets mis met de bekende MTB pijltjes. Ik heb dat met de betreffende VVV opgenomen.

De start van de route bij Overloon is te vinden bij de parkeerplaats van het Oorlogsmuseum te Overloon (waar in de 2e wereldoorlog een tankslag gewoed heeft). Aldus is deze tocht mooi te combineren met een bezoek aan het museum.

De start van de route bij Venray: vanuit de A73 de afslag Venray Noord, dan richting Venray. Bij de 1e rotonde rechts (Noordelijke Rondweg / Beekweg). Deze weg ong. 5 Km volgen en bij het bord dat naar de ballonzuil wijst rechtsaf. De auto parkeren bij het monument. Hier kan eerst de ronde van 7 Km gefietst worden waarna je bij het monument terugkomt en de verbindingsroute naar Overloon kunt volgen. Aldaar volg je de Overloon route rechtsom of linksom.

 Kaart Overloon en Venray

Loonse en Drunense duinen

Voor deze route trok ik samen met fietsmaat Ton Post naar de Loonse en Drunense duinen, een gebied ten westen van den Bosch met de grootste zandverstuiving (zeg maar “woestijn”) van Europa en een zeer technische MTB parkoers van 25 Km.

De route bevat slechts een paar honderd meter verhard fietspad en verder alleen echt MTB terrein, van een eenvoudige bosweg tot pittige stukken duintje op en weer af, hobbelige single tracks, scherpe draaien en natuurlijk modder. Waar de modder op de hoofdroute (bosweg) te erg wordt is er bijna altijd een alternatief om een single track net naast de bosweg te pakken. Heel erg vies zijn we dus niet geworden.
Verder gaat de route een aantal keren enkele tientallen meters door het gele zand van de uitlopers van de zandverstuiving. Hierbij kun je kiezen: op tijd van de fiets afstappen of doorgaan tot je van de fiets afvalt.

De hellingen zijn nergens erg lang maar soms wel erg steil en in combinatie met veel los zand en hoge boomwortels vaak moeilijk (voor mij soms zelfs onmogelijk) te nemen. Ton en ik hebben regelmatig het laatste stukje moeten lopen (en veel moeten ploeteren).

De route is in 1 richting (linksom) gepijld. Er is geen gepijlde afkorting. Wel is het mogelijk om halverwege via een fietspad voor “gewone fietsen” terug te gaan naar het startpunt. Je fietst dan wel evenveel kilometers maar bent waarschijnlijk wel eerder terug.

Het begin van de route is gemakkelijk te vinden. Via de A2 naar den Bosch, daar de A59 naar Waalwijk en vervolgens de N261 richting de Efteling. Volg nu de borden “Loonse en Drunense duinen” en het Café De Roestelberg. Bij het Café kun je parkeren en start de route. Natuurlijk kun je hier voor en/of na de tocht van heerlijke koffie met appelgebak genieten. Ook halverwege de tocht is er nog een startplaats (of mogelijkheid voor een pauze) bij Café de Rustende Jager.

Om hier te mogen fietsen moet (bij een van de 2 genoemde cafés) een toegangskaart of sticker worden gekocht voor 10,- gulden. Hiermee heb je een heel (kalender)jaar toegang tot deze route. Met de opbrengst wordt het onderhoud bekostigd.

 Kaart Loonse en Drunense duinen

Noordwijk

Dit keer gaan we naar Noordwijk, naar de duinen. Hier ligt een korte maar erg technische MTB route. Daar waar Ton Post en ik in de Loonse en Drunense duinen (zie vorige route) nog veel op het tweede blad voor konden fietsen heb ik (samen met een collega) deze route bijna uitsluitend voor het kleinste blad gebruikt. Het is telkens duintje op en weer duintje af. Scherp links en weer rechts etc. Geen lange hellingen natuurlijk maar omdat ze best wel steil (omhoog maar ook soms flink steil omlaag) zijn zit er uitdaging genoeg in. Het echte MTB deel van de route is geheel single track en dus ook alleen in 1 richting te fietsen.

De route bestaat uit 4 delen: eerst een stuk echte MTB single track van ruim 2 Km, dan 1 km gewone fietspad (om even op adem te komen) en dan weer een stuk MTB single track van ongeveer 2 Km. Dit geheel loopt globaal in Noordelijke richting door de duinen. Aan het einde van deze ruim 5 Km moet je (linksaf) weer een fietspad terug nemen naar het beginpunt (niet gemarkeerd als MTB route). Het geheel is dan ongeveer 9 Km. Dit stukje terug in zuidelijke richting maakt deel uit van de landelijke fietsroute nr 1, de route van Hoek van Holland naar den Helder. Op het punt waar de landelijke fietsroute rechtsaf gaat moet je rechtdoor om weer bij het beginpunt van de MTB route uit te komen.

De route kruist regelmatig wandel-, fiets-, of ruiterpaden en 1 keer zelfs een weg. Hierbij is het even manoeuvreren tussen twee palen die zo opgesteld staan dat je zeker niet met hoge snelheid het andere pad kruist. Omdat het een van de weinige MTB routes in de omgeving is en ook omdat veel mensen het rondje een paar keer maken is het wel druk. Regelmatig werden we ingehaald door fietsers die blijkbaar het rondje beter kenden dan wij (of mogelijk beter fietsten dan wij?) en met enorme vaart ons voorbij kwamen.

Het nadeel van de route is dat deze maar zo kort is. Wij hebben de route 3 keer gefietst, maar er zijn ook andere mogelijkheden om op de route te variëren. Ten eerste is het mogelijk om op de terugweg, een paar 100 meter na het passeren van een golfclub, rechtsaf naar het strand te fietsen en dan over het strand terug richting het zuiden naar Noordwijk en daar weer de auto of de route op te zoeken. Dit hebben we geprobeerd, ook als training voor ooit een strand-MTB-tocht. Ik heb al eens eerder een kilometer of 12 over het strand van Terschelling gefietst, maar blijkbaar hadden we nu een verkeerde dag uitgekozen. Waar we ook fietsten, het was zwaarder dan de Alpe d’Huez omhoog trappen en na een paar honderd meter zijn we maar weer teruggegaan.

Een tweede mogelijkheid is om er nog en stukje landelijke fietsroute (is verhard fietspad) bij te pakken en bijvoorbeeld via de route nr 1 naar Zandvoort en Bloemendaal te gaan en dan via het Kopje van Bloemendaal (10% helling!!) weer terug naar Noordwijk. Geen MTB werk dus maar beslist wel een mooie tocht.

Het startpunt van de route is (met de auto) te bereiken door in de Noord-Oosthoek van Noordwijk de “duinweg” te nemen richting Langevelderslag. Net na de rotonde aan het einde van de bebouwde kom kun je de auto links of rechts in de berm parkeren. Volg nu het fietspad aan de linkerkant van de weg in Noordelijke richting. Hier staat al een bordje dat verwijst naar het startpunt van de route ruim 1 Km verder. Nog even een paar honderd meter fietspad en dan linksaf het bos in. Hier weet je weer waarom je een MTB nodig hebt.

 Kaart route Noordwijk

Schoorl

Met 3 personen (Toon, Hilke en Niels) zijn we op 23 maart naar Schoorl gegaan voor een MTB route door de duinen. Schoorl ligt even voorbij Alkmaar aan de rand van een (soms 5 Km) breed stuk duinen. Het was dan ook een lange tocht, ruim 1,5 uur enkele reis, om vanuit Wageningen bij het begin van de route te komen, maar heel erg de moeite waard.

Ik had al vaker gehoord dat deze MTB route erg mooi en uitdagend was en wij zijn hierin niet teleurgesteld. Deze pittige tocht van 15 Km hebben we 2 keer gefietst. Als je weet dat de hoogste duintop hier op ongeveer 50 meter boven NAP ligt geeft dat natuurlijk wel mogelijkheden om te klimmen. Het begint dan ook al goed met een lange klim en het blijft op en neer gaan met af en toe een stukje vlak om even op adem te komen. Er is een klein stukje van ongeveer 650 meter fietspad en de rest is allemaal “MTB terrein” waaronder veel single track en allemaal in het bos. De route is dus ook maar in 1 richting gepijld. Deze pijltjes zijn soms klein en niet van het standaard type maar de route is goed te volgen. Omdat het een van de weinig MTB routes is in de omgeving is het natuurlijk wel een drukke route. Daardoor is de route grotendeels ook goed te fietsen door gewoon het spoor te volgen.

Enkele afdalingen, één net voor het einde in het bijzonder, zijn extra uitdagend, steil naar beneden door los zand en over enkele boomwortels met beneden een scherpe draai naar rechts.

Voor de doorgewinterde MTB’er zal 1 keer 15 Km niet voldoende zijn om uitgeput te raken. Wij hebben de tocht 2 keer gedaan en dat was voldoende maar de echte cracks kunnen natuurlijk nog een 3e ronde eraan vast plakken of eventueel via de landelijke fietsroute 1 een stukje naar Bergen of Egmond aan Zee fietsen. Ook zijn er lokaal nog een boel andere (natuurlijk minder uitdagende) fietspaden in dit mooie en uitgebreide duin gebied.

Start van de route is te vinden vanuit Wageningen: Volg de A12, A2 en bij A’dam de rondeweg A10 West en dan Alkmaar aanhouden. Vanuit Alkmaar naar Bergen en in Bergen richting Schoorl aanhouden. Na Bergen krijg je dan eerst een paar scherpe bochten (links en rechts). Daarna komt er rechts een parkeer plaats bij een Manege en het “Witte Huis” in Aagtdorp. Parkeer hier de auto. De MTB route begin ongeveer 100 meter terug richting Schoorl en natuurlijk aan de andere kant van de weg.

Kaart route Schoorl

Winterswijk

Op 8 december 2001 hadden we met een groepje van TCW afgesproken om een gepijlde MTB route bij Lichtenvoorde te gaan fietsen. Met z’n zevenen (Maria, Ton, Joost, Jan, Ko en zijn buurman en ikzelf) reden we naar het oosten, de fietsen in of achter op de auto. In Lichtenvoorde, bij de sporthal waar de route zou beginnen, aangekomen werd alles in gereedheid gebracht voor de tocht, alleen, waar begon die? In de omgeving was geen MTB pijl te zien. Navraag bij de sporthal gaf ook geen aanwijzingen. Dus toen ben ik maar even naar de VVV gefietst. Daar wist men ook helemaal niets van een lokale MTB route maar wel van een route bij Winterswijk. Met had er zelfs een foldertje van met kaartje.

Ik heb het foldertje gekocht en ben weer terug naar de groep gefietst. Daar even overlegd en we waren het snel eens: We gaan de route in Winterswijk fietsen. Er was natuurlijk ook weinig alternatief. De enige moeilijke beslissing was nog: overbruggen we de 10 Km naar Winterwijk met de fiets of gaan we er in de auto naar toe. Nu, ook daarin waren we unaniem: iedereen was al zo ingesteld om gaan fietsen dan niemand nog puf had om de fiets weer op de auto te hijsen, de helm af te zetten en te gaan rijden.

Daarmee werd het wat lengte betreft een flinke tocht: heen en weer 20 Km plus de route van 45 Km plus 10 Km voor verkeerd fietsen en cafeetjes zoeken brengt ons op een totaal van 75 Km. We konden na de heenreis van Lichtenvoorde via Vragender aan de rand van Winterswijk de route oppikken. De routebordjes waren duidelijk geplaatst maar toch wilde de voorhoede deze bordjes nog wel eens over het kopje zien of verkeerd interpreteren waardoor ze de verkeerde kant opgingen. Soms kon dat door de achterhoede gecorrigeerd worden, die daarmee meteen weer voor een korte tijd de voorhoede was. Helaas niet altijd. Toen Maria en ik meer zaten te kletsen dan op de bordjes te letten misten wij ook een bordje en hebben we veel tijd verloren en veel omgefietst.

Het landschap is typisch Achterhoek, dus landbouwgebied met houtwallen en tussendoor wat bossen. De route gaat voor het grootste deel ook over onverharde landbouw wegen en soms een bosweg. Maar grote delen zijn ook verharde weg of een fietspad waar je goed met vriend(in) op een stadsfiets terecht kunt.

Er zijn een paar korte stukken modder waar het even flink doorploeteren was. Een van die stukken had nog diepe waterplassen waar ik tot ver over de assen heen gegaan ben. Verder was er nog 1 lang en moeilijk stuk modder waar uiteindelijk iedereen van de fiets af gedwongen werd. Maar afgezien van deze modder en plassen was er niets wat het voor ons een technisch uitdagende MTB route maakte, dus zeker ook geen moeilijke klim of afdaling.

Laten we zeggen, een route met een heel ander karakter dan de veel zwaarder en technisch moeilijkere tochten zoals bijvoorbeeld op de Posbank, Nijmegen, Loonse en Drunense duinen of Noordwijk (zie vorige afleveringen). Maar als het niet gaat om een zware of technisch uitdagende tocht maar je wilt in een mooi (en ander) landschap een fijne fietstocht maken, dan kan ik deze tocht zeker aanbevelen.

De route is in 1 richting gepijld met de bekende MTB pijlen (driehoek op 2 wielen). Er is geen gemarkeerde afkorting, maar aan de hand van het kaartje kan gemakkelijk een stuk worden afgesneden. Dat kaartje is verkrijgbaar bij de streek-VVV Achterhoek te Zutphen (0900-2692888) of de VVV kantoren van Winterswijk en de nabij gelegen plaatsen en is zeker handig als je je wilt oriënteren of als je verkeerd gefietst bent (zoals wij hebben ervaren).
De route is niet opgenomen in het boekje met 40 MTB routes van de ANWB, NTFU en Fiets.

Er is geen specifiek startpunt voor de route. Wij zijn begonnen nabij de kruising van de N312 en de N318. Ga vanuit de kruising 50 meter richting Vragender/Lichtenvoorde en dan rechtsaf. Hier staat geen pijl. Die staat wel aan de overkant van de weg en wijst daar dat je voor de route de N312 moet oversteken.
Met dit punt als startplaats ligt de enige goede mogelijkheid voor koffie ongeveer (ruim) halverwege. Dat is de plaats Oeding, net over de grens in Duitsland en een paar honderd meter van de route. Voor ons was dit waarschijnlijk de laatste keer dat we nog moeilijk moesten doen met Nederlands geld in een Duits café.

Voor als je met een groep gaat waarvan niet iedereen een MTB heeft zijn er in Winterswijk nog 2 verhuuradressen voor MTB’s:
Fa. Oonk, Misterstraat 47, tel 0543-512519
Fa. Meerding, Wooldseweg 6, tel 0543-521421.

Kaart route Winterswijk
 
 
 

Gepland: Spaarnwoude

Kaart route Spaarnwoude
 

Oosterbeek Renkum

We blijven dit keer weer eens in de buurt en gaan de nieuwe route van Oosterbeek en Renkum verkennen.
Op 25 mei om ruim 9 uur vertrokken we weer met z’n zessen vanuit het clubhuis naar Renkum om bij het viaduct onder de A50 op de N782 – Utrechtseweg deze route op te pikken.
Bij de VVV Arnhem/Gelderland (en de plaatselijke VVV) is gratis een foldertje van deze route, samen met de Posbank route, te verkrijgen. Dit is ook telefonisch te bestellen, maar dan wordt wel porto in rekening gebracht. Op de plattegrond zijn voor beide routes een groot aantal startpunten met parkeerplaats aangegeven. Voor ons is dat punt 19 op het kaartje, het punt dat het dichtste bij Wageningen ligt.

Behalve de route op de Posbank (zie hiervoor) en deze route is op het kaartje ook een gepijlde verbinding aangegeven tussen deze twee routes. Dit maakt zeer lange of zelfs twee daagse MTB tochten mogelijk. Het zou mooi zijn als er ook nog een verbinding kwam tussen deze route en de routes op de Utrechtse heuvelrug. Voor degenen die deze route (28 Km) te lang vindt is er ook een mogelijkheid om een (gepijlde) afkorting te nemen bij het spoor tussen Wolfheze en Oosterbeek.

De route is onlangs officieel geopend door Corine Dorland, zie ook het bericht in het blad Fiets (2002, nr 5 van 17 mei op blz 8). Men is zich volgens deze aankondiging ook bewust dat deze route “beter gekund had”. Het is inderdaad veel minder uitdagend dan de route op de Posbank. Vele stukken kunnen ook met een gewone of racefiets gedaan worden, maar er zitten beslist ook een aantal fraaie stukken in waar een MTB wel tot zijn recht komt.

Maar (voor ons) het eerste stuk, vanaf Renkum loopt over gewone wegen, een geasfalteerd rijwielpad en de bekende Holleweg en Italiaanseweg naar Doorwerth en Heveadorp. Pas daar komt het eerste stuk onverhard. Terwijl er juist in dit gebied prachtige uitdagingen liggen voor de MTB. Mogelijk willen ze ons daar niet hebben. Heel jammer. We hebben wel even rechts (westelijk) van de Holleweg alle verboden getrotseerd en een bon geriskeerd om daar een heuveltje mee te pakken dat ik al eens eerder gefietst had (toen het nog niet zo expliciet verboden was). Ik kon het even niet laten en inderdaad: het was een echte uitdaging want we moesten alle zes van de fiets af.

Na Doorwerth komt een flink stuk onverhard om even voor Oosterbeek weer een heel stuk de gewone weg langs het spoor te volgen tot een stuk voorbij station Oosterbeek. Net voor we de Amsterdamse weg van Arnhem naar Ede oversteken krijgen we nog een pittige klim en na de oversteek volgt weer onverharde weg door het fraaie bos- en heide gebied rond Warnsborn. Een stukje voor Papendal krijgen we weer verharde weg. Papendal kwam mooi op tijd want we waren wel toe aan een kopje koffie (en voor de zwakkelingen en hongerigen een stuk appeltaart met). De trap naar de ingang van het van de Valk restaurant Papendal leverde ook een uitdaging voor een downhill voor 3 van ons, onder grote belangstelling van de andere bezoekers van het restaurant.

Na de rust bij Papendal kwamen we via een kort, sterk slingerend stukje single track (met veel afgezaagde boomstammen die goed opletten noodzakelijk maakten) weer terug op een aspastweg op het Papendal terrein. Na een bocht naar links wees een pijl ons rechtsaf weer het bos in. We konden hier net voor of net na een hek rechts en we maakten de verkeerde keus. Dit bracht ons in een stuk bos met fraaie klimmetjes. Gelukkig, als we de goede route (door het hek rechts) gevolgd hadden, dan hadden we die gemist. Maar nu waren we wel verkeerd. Gelukkig bracht het oriëntatiegevoel van mij (ik had de route al een keer verkend) ons weer op het rechte pad langs de spoorlijn naar het lage tunneltje bij Wolfheze. Nog wat fraaie single tracks en een boel los zand bracht ons via Wolfheze weer naar ons startpunt in Renkum/Heelsum.

Samenvattend: Grotendeels een fraaie route van 28 Km. Op een aantal punten zijn echter verbeteringen mogelijk en vooral het stuk van Renkum naar Doorwerth moet absoluut opnieuw worden uitgezet, dit stuk is niet de naam MTB-route waard.
De route is grotendeels goed gepijld, maar hier en daar is opletten nodig dan wel vergissen mogelijk. De pijlen wijzen in 1 richting, maar voor wie de route een paar keer gefietst heeft is het geen probleem om ze in omgekeerde richting te fietsen. Dit is ook toegestaan. Verder is afwijken van de route en zelf een stuk door het bos gaan veelal niet toegestaan. Vooral in de buurt van Doorwerth is dit duidelijk aangegeven.
Let bij het fietsen in omgekeerde richting wel op op de stukjes single track, vooral bij Papendal. Je kunt er andere fietsers tegenkomen. Maar erg druk is het nog niet op de route omdat ze (nu) nog erg nieuw is en in de huidige vorm ook niet zo aantrekkelijk dat ze veel MTB’ers van verre zal trekken.

Kaart Oosterbeek-Renkum
 

Vielsalm in de Ardennen

Op 14 en 15 september 2002 was er dan eindelijk het Ardennen Weekend. Ik had een huisje gehuurd (via het ANWB kantoor en Vrij Uit vakantiereizen) voor 8 personen en met de zes aanwezigen (Ton, Jeroen, Harrold, Hilke en Kerensa en ikzelf) pasten we daar uitstekend in. Met 3 auto's vertrokken we om 9 uur bij het clubhuis en na enig oponthoud in Limburg kwamen we na 4 uur bij het huisje in Vielsalm (60 Km voorbij Luik).

Het was een mooi, ruim huisje, goed ingericht en gelegen aan een meertje, onderdeel van een klein vakantiepark: Residence Les Doyards. Na eerst ingetrokken en de kamers verdeeld te hebben werd nog een lunch gebruikt en toen waren we toch echt wel aan een MTB tocht toe. Ik had wel een kaart met routes maar daar stonden geen nummers bij. Toch maar even bij de VVV langs om een andere kaart te kopen. Dat ging goed, een kaart met 4 MTB routes in Vielsalm en nog een aantal in Lierneux.

De routes in Vielsalm varieerden van ruim 10 tot 45 Km. We besloten eerst maar eens route 2 (22 Km) te gaan proberen. Dit bleek een pittige maar heel mooie route te zijn. veel hellingen met een flink stijgingspercentage (soms boven de 10 %) over meestal echt MTB terrein (rotsen, losse stenen) en boswegen. Deze en de andere routes waren uitstekend gepijld en goed te volgen. Zonder problemen kwamen we dan ook na de geplande 22 Km terug bij het huisje waar we weer koffie of thee dronken. Vervolgens (het liep al tegen vijven) kwam route 1 (ruim 11 km) het meest in aanmerking om nog gefietst te worden. Deze was wat eenvoudiger, eerst lang omhoog met ook nog een groot deel asfalt (maar wel een lang stuk 10%) om daarna weer naar beneden te gaan naar het dorp terug. Alles bij elkaar hadden we toen zo'n 35 Km gefietst met 816 hoogtemeters.

Terug in het huisje stond het bier en de witte wijn al koud in de koelkast op ons te wachten. Dat smaakte best, evenals de macaroni scholtel waarvoor ik de  boodschappen gedaan had en waar Jeroen, Hilke en Kerensa verder aan gekookt hebben. Daarna nog nagetafeld, wat plannen voor de groep doorgesproken en tegen twaalf lag iedereen in zijn bed.

De volgende ochtend maakte Jeroen iedereen wakker door wel erg luidruchtig de borden op tafel te zetten. Maar het ontbijt smaakte uitstekend en daarna maakte ieder zich op om de langste tocht, route 4 van ruim 45 Km, te gaan fietsen. Ook deze route was mooi met veel pittige stukken door stenen maar ook nog een paar modderpoelen en een enkel beekje dat dwars over de weg liep. Halverwege kwamen we lang "Barraque de Fraiture" waar we op de heenreis de snelweg verlaten hadden. Daar gepauzeerd met koffie en veel gebak. Vooral Kerensa (o.a. gediplomeerd diëtiste) en Jeroen hadden een enorme wafel met veel vruchten en heeel veeel slagroom. Voor Kerensa mocht dat niet helemaal baten, de tocht was iets te zwaar voor haar en halverwege de terugreis heeft zij besloten om via de grote weg terug naar Vielsalm te gaan. De rest heeft de hele tocht afgemaakt en kwam iets later bij het huisje aan (ruim 45 Km en 806 hoogtemeters). In het huisje werd nog even geluncht, daarna opgeruimd en even na 3 uur vertrokken we weer naar Nederland.

Terug naar de top

Index pagina

Veel fietsplezier,
Toon Loonen, Wageningen
email: toon.loonen@inter.nl.net