4.1 Inleiding
Begin van FileHet User Datagram Protocol is een simpel protocol en maakt evenals IP gebruik van datagrammen in de packet- switched mode (pakket georiënteerd) en gaat er vanuit dat het Internet Protocol IP wordt gebruikt als onder liggend protocol (zie figuur 4.1). Elk proces produceert dan ook één UDP datagram waarbij dan ook één IP datagram wordt verzonden.
Het UDP is niet connectie georiënteerd maar zend messages naar andere programma’s met een minimum aan protocol mechanisme. Het protocol bevat dan ook geen aankomst of copieer controle en is dus niet 100% betrouwbaar. UDP wordt het meest toegepast voor SNMP (Simple Network Management Protocol dat wordt behandeld in hoofdstuk 8).
Begin van File
4.2 UDP Header
Figuur 4.2 geeft de verschillende velden van de UDP header weer.
De Source port, is een optioneel veld en kan gebruikt worden om het source poort nummer in te zetten voor een eventuele reply message (zie RFC 1700 voor poort nummers.
De Destination port, is een veld dat is bedoeld voor het poort nummer van een specifiek internet adres (zie RFC 1700 voor poort nummers.
Het Length veld, geeft de lengte in bytes van de User Datagram inclusief de header en de data.
Het Checksum veld, is de som van de UDP header, data en de pseudo header aangevuld met lege bytes om een meervoud van 2 octets te verkrijgen. Dit is anders dan de IP checksum die alleen de een som over de header maakt. Het verschil met TCP is dat bij UDP de checksum optional is en bij TCP is het verplicht.
De Pseudo Header (zie figuur 4.3) bevat het bronadres, destination adres, het protocol, en het lengte veld en geeft een extra bescherming tegen het misrouteren van datagrammen. Deze checksum procedure is hetzelfde als die van TCP.
De bedoeling van de pseudo header is om UDP dubbel te laten controleren of de data binnen is gekomen op het
juiste adres en of IP de data wel naar de juiste protocol laag heeft gestuurd.
Volgende hoofdstuk
