Het werk van Sjak.

De passie voor het chauffeursleven begon al vroeg bij Sjak. Zijn vader was ook chauffeur, en als Sjak niet met hem meereed, vond hij wel iemand anders. Die bij voorkeur nog verder weg ging ook. En toen vlak achter Sjak zijn huis de snelweg A16 werd aangelegd, zat hij prompt in het grondverzet. Zelf sturen leerde hij met de tractor van een boer uit de omgeving. Vooral met twee aanhangwagens is het geen kleinigheid hiermee te manoeuvreren. Van school gekomen was hij te jong voor een auto, en volgde hij een opleiding als metaaldraaier. Een glanzende carrière kwam tot ontwikkeling. Al snel had hij het tot draaiautomatensteller geschopt. Maar hij kwam nooit buiten. Toen hij na een les of vijf op de vrachtwagen zijn rijbewijs bemachtigde, was hij niet meer te houden. Hij werd chauffeur. “Zonde”, zei zijn omgeving, “hij kon zo goed leren”. Waar heb ik dat vaker gehoord?
Hij begon bij de firma Mutsters in Zundert. Geen familie van het huidige transportbedrijf van die naam. Eerst met auto’s die bij wijze van spreken voor de poort van de sloperij waren weggehaald. Reken maar dat hij hiermee heeft leren sleutelen. Later kreeg hij een nieuwe Daf. Alles had overigens nog met een ongesynchroniseerde versnellingsbak. De beste herinnering aan deze periode heeft Sjak aan de tijd dat hij met ferrytrailers door Europa croste. Het was bij de planning bekend dat hij graag ver weg ging, en daar werd rekening mee gehouden ook.
Helaas bleef dit werk niet bestaan. Mutsters ging over op transport uitsluitend in de Benelux. Niks voor Sjak, die inmiddels de ruimte gewend was. In de firma van Dorst in Breda vond hij een bedrijf waarvoor hij zijn vleugels weer verder uit kon slaan. Met Scania’s nog wel. Daar had hij al zo lang van gedroomd. In die tijd was de Scania een heel goede en betrouwbare auto. Wel moest Sjak bij van Dorst veel harder werken dan hij gewend was. Maar dit was dan ook een “echt” transportbedrijf. Engeland en Duitsland waren – en zijn – de belangrijkste bestemmingen. Een specialisme is het vervoer van winkelinterieur. Als dat er niet is rijdt Sjak stukgoed; zeg maar van alles.
	Winkelinterieur vervoeren is leuk. Het vraagt wat van het vakmanschap van de chauffeur. Alles gaat los in de trailer, en het is een hele kunst de boel zo vast te zetten dat er niets beschadigt. Net zwaar transport in het klein. Ook het bereiken van de losplaatsen bevat vaak nogal wat uitdaging. De meeste winkels zijn er ziet op berekend dat je er met een 45 voet trailer aankomt. Meestal wordt helemaal met de hand gelost, waarbij als regel een groep shopfitters te hulp schiet. Werk waarbij het luie zweet er wel uit komt. Shopfitting is een vorm van fitness. Shopfitness.
Een deel van de romantiek is inmiddels verdwenen. De begrenzer, het drukke verkeer, de vaak betrekkelijk korte ritten en de huidige generatie storingsgevoelige Scania’s hebben een deel van de glans doen verbleken. Toch zal de passie altijd blijven. De passie die Sjak inmiddels deelt met Truus. Toch altijd weer komen er opdrachten die de jus op de aardappelen vormen. Een flinke machine die naar de Schotse Hooglanden moet. Winkelinterieur voor een uithoek van Ierland. Dan weten ze beide: Het geluk ligt op de weg!

Meer over transport op Internet.

Transportbedrijf van Dorst.

Terug naar de homepage van Sjak en Truus.