Raadsadres: anti-Islamisme

Verzoek aan de gemeenteraad van Amsterdam, om het anti-Islamisme als belangrijke maatschappelijke stroming te erkennen, 18 januari 2008.


aan de gemeenteraad van Amsterdam
raadsadres: anti-Islamisme

Ik verzoek de gemeenteraad om het bestaan te erkennen, van het anti-Islamisme als belangrijke maatschappelijke stroming. Het actieplan Wij Amsterdammers II: investeren in mensen en grenzen doet alsof deze stroming niet bestaat, en dat is typerend voor de houding van de overheid, landelijk en lokaal. Een buitenstaander, die Nederland niet kent, zou uit de beleidsstukken concluderen dat autochtone Nederlanders geen probleem hebben met de Islam als zodanig. Zonder radicalisering zou de Islam als gewone Nederlandse godsdienst aanvaard worden: dat is het beeld dat officieel gepropageerd wordt.

Dat staat haaks op de waarheid. Ik verzoek de gemeente Amsterdam om af te stappen van de strategie van ontkenning, waartoe blijkbaar besloten is. Dat houdt ook in, dat ik niet gevraagd word, om een wetenschappelijk bewijs te leveren, voor het bestaan van een anti-Islamitische stroming. Er zijn al bewijzen genoeg, uit opinie-peilingen, uit de steun voor politici zoals Geert Wilders, en uit het klimaat dat zichtbaar wordt in de media, en vooral op internet.

Specifiek verzoek ik de gemeenteraad om de volgende punten globaal als feiten te erkennen, en verder te laten onderzoeken:

  1. Een groot deel van de autochtone bevolking erkent de Islam niet als een legitieme godsdienst, en ziet het niet als vergelijkbaar met bijvoorbeeld het Christendom of Jodendom.

  2. Bijna de hele autochtone bevolking ziet de Islam als een per definitie niet-Nederlandse godsdienst, en behandelt zodoende elke Moslim als niet-Nederlander, ongeacht de werkelijke mate van inburgering of assimilatie.

  3. Een groot deel van de autochtone bevolking, wellicht de meerderheid, wil liever niet naast een Moslim wonen, en wil liever geen Moslim als collega, ongeacht de mate van inburgering of assimilatie.

  4. Ongeveer de helft van de autochtone bevolking ziet de Islam als een bedreiging.

  5. Een aanzienlijk deel van de autochtone bevolking, ongeveer één-vifde, wil de Koran verbieden, wat neerkomt op een Islam-verbod.

  6. Een deel van de autochtone bevolking, misschien één-tiende, wil dat de overheid nagenoeg alle Moslims het land uit zet.

  7. Een klein maar groeiend deel van de autochtone bevolking ziet de aanwezigheid van Moslims als een invasie, met verovering en onderwerping van Nederland als doel. Binnen deze groep, zien sommigen hierin een rechtvaardiging tot gewapend verzet, nu of in de nabije toekomst.

  8. Een niet verwaarloosbaar deel van de autochtone bevolking sympathiseert heimelijk, met aanslagen op moskeeën en Islamitische scholen.

  9. Een klein deel van de autochtone bevolking, maar toch mogelijk enige tienduizenden mensen, wil sowieso geweld gebruiken tegen Moslims, en zal persoonlijk bereid zijn aan gewelddadige acties deel te nemen, indien de omstandigheden zich voordoen.

Hoewel het debat over de Islam in Nederland van incident naar incident struikelt, is het inmiddels duidelijk dat er zoiets bestaat als een stroming, met als centrale these, dat de Islam als zodanig niet thuis hoort in Nederland. Gemeten naar aanhang, heeft deze stroming sommige traditionele levensbeschouwelijke stromingen overvleugeld. Het intellectueel gezicht van de stroming wordt gevormd door Islam-critici zoals Paul Cliteur, Ayaan Hirsi Ali, en Hans Jansen. Maatschappelijk organisaties zijn er echter niet, en het politiek gezicht bestaat uit één man: Geert Wilders.

Waar de stroming wel tot zijn recht komt, is op internet. Op forums, nieuwsites en blogs wordt een Nederlandse samenleving zichtbaar, die mijlenver afstaat van de officieel veronderstelde 'tolerante en open samenleving'. Waar gesproken wordt over de Islam en Moslims, is agressie de norm. Openlijke oproepen tot geweld, vroeger beperkt tot extreem-rechtse websites, hebben de overige forums en blogs 'gekoloniseerd'.

De stemming op internet is een belangrijke aanwijzing, dat het anti-Islamisme als stroming veel groter, en ook radicaler, kan worden. Wat ook goed zichtbaar is, is dat het zich tot een coherente ideologie ontwikkelt. De gemeente moet de ogen niet sluiten voor deze ontwikkeling, met het argument dat het om kleine en marginale groepen gaat. Ze zijn niet allemaal marginaal, en de ideologie die ze hebben ontwikkeld, sluit aan bij de houding van veel grotere groepen.

Twee begrippen staan centraal in deze ideologie: Eurabia en dhimmitude. Eurabia is een these of scenario, die stelt dat Europa een Islamitisch continent zal worden, waarbij zijn cultuur en identiteit vernietigd zullen worden, en dat alle Moslims in Europa dat doel nastreven. Dhimmitude is een houding van niet-Moslims, die zich daarbij hebben neergelegd, of actief daaraan meewerken. Het woord is ontleend aan het Arabisch: dhimmi is de status van een jood of christen in een Islamitische samenleving, onder Islamitisch recht. (Het leven van een dhimmi was beschermd, maar ze waren wettelijk in alle opzichten de mindere van een Moslim). Dhimmitude is verraad en appeasement tegelijk.

Het Eurabia-scenario ontstond in de jaren '90 onder rechtse Joden in Europa, verbitterd over de steeds kritischere Europese houding tegenover Israël. Daarna kreeg het steeds meer aanhang onder tegenstanders van de immigratie in Europa, als een apocalyptisch scenario voor de gevolgen van de immigratie. Pim Fortuyn was een vroege aanhanger van deze versie, en voorspelde de Islamisering van Nederland. Na de aanvallen van september 2001, werden de Europese angsten ontdekt door neoconservatieven in de Verenigde Staten, die een vergelijkbare analyse hadden gemaakt van de Islam, als een inherent anti-Westerse en totalitaire veroveringsideologie. Op hun beurt zien de neoconservatieven de Islamisering van Europa als waarschuwing voor de VS, en als legitimatie voor buitenlandse oorlogen (om een 'vergelijkbaar lot' te vermijden). Daniel Pipes is de meest invloedrijke van deze neoconservatieven, maar de websites van Robert Spencer (Jihad Watch en Dhimmi Watch) zijn bij het publiek bekender. Hun benadering wordt samengevat in de uitdrukking 'Islamofascisme' : het Islamisme is de opvolger van het fascisme van de jaren '30, en de VS moeten ten strijde trekken, om het Islamisme (of gewoon de Islam) te verslaan.

De Eurabia-these in zijn oorspronkelijke vorm is ontwikkeld door Gisèle Littman, opgegroeid in een Europese-Egyptische Joodse familie die in de jaren '50 naar Europa is gevlucht. Zij verschuilde zich lange tijd achter de auteursnaam Bat Ye'or. De vernedering van de Joodse gemeenschap in Egypte dient haar als model, voor de toekomstige behandeling van de autochtone Europese bevolking, door een Moslim-meerderheid. Een centrale thema in haar werk is dat de Europese elites, en met name de EU, Europa aan het verraden zijn, en willens en wetens de Islamisering ondersteunen. Haar versie is te vinden in het boek Eurabia: The Euro-Arab Axis, die de uitdrukking 'Eurabia' populariseerde.

Los van haar werk, hebben anderen een vergelijkbare voorspelling gemaakt over de toekomstige Islamisering van Europa. Dat doen ze door de 'multiculturele' ontwikkelingen in individuele landen te generaliseren naar het niveau van Europa. Een van de meest invloedrijke van deze analyses is die van Bruce Bawer, die zijn ervaringen in Amsterdam als uitgangspunt neemt voor While Europe Slept: How Radical Islam Is Destroying the West from Within. Melanie Phillips beschrijft de Islamisering van delen van Engeland in Londonistan: How Britain is creating a terror state within. De Canadese conservatief Mark Steyn onderschrijft hun klacht over het 'verlies van Europa' vanuit een Noord-Amerikaans perspectief in America Alone: The End of the World as We Know It. Vergelijkbare analyses zijn te vinden in The West's Last Chance: Will We Win the Clash of Civilizations? van Tony Blankley, en Menace in Europe: Why the Continent's Crisis is America's, Too, van Claire Berlinski.

Gisèle Littman, die in Frankrijk afgestudeerd is, nam als uitgangspunt de negatieve Franse houding tegenover Israël. Later richtte het begrip Eurabia zich vooral op de demografische ontwikkelingen binnen Europa. Het omvat de volgende elementen:

Op de website van de actiegroep SIOE (Stop the Islamisation of Europe) staat een voorbeeld van de apocalyptische toon, die kenmerkend is voor het geloof in 'Eurabia':

The foot soldiers of a new empire have already landed on the European continent, over 5 million in France more than 3 million in Germany with an estimated EU total of around 20 million. In no other period of time could this have happened, nations would have simply crushed the alien culture growing in their midst. But now constrained by a belief that all its citizens have equal rights, even if those rights allow their ideology to actively work for the downfall of the very nations that have allowed them room to grow and prosper.... They have so successfully twisted our leaders into dhimmitude that even after they have committed a barbaric atrocity against us, it is we that must feel guilty for making Muslims feel uncomfortable because of even daring to treat them with suspicion! Islam as a world empire of religion is manoeuvring itself to takeover the world, look at your respective countries. See how Muslims and their religion have positioned themselves so that they are untouchable. Where we as the indigenous peoples are making all the concessions in this one sided relationship, and where every aspect of our lives must be changed to accommodate Muslim sensibilities... a whole Europe wide surrender to these ground troops of the Islamic republic of Europe. Their avowed aim is to establish a Kalifate over all of us.
When Muslims murder our citizens, when they bomb us, when they plot to carry out mass extermination, when they riot in our cities, when they demand we change our laws to suit them, when they demand we change our way of life to suit them, these are not the actions of peoples looking to be part of our nations as fellow citizens! These are the actions of invaders taking our countries from us bit by bit... unless we take action now we will all wake up one day under the control of Islam and sharia law... as an obedient dhimmi under their control.

SIOE mag een kleine actiegroep zijn, aan de marges van de rechtse partijen, maar het is wel de eerste pan-Europese anti-Islam organisatie. Het kan het een voorbode zijn van grotere politieke organisaties, met het anti-Islamisme als ideologie. De aanhang van Bat Ye'or beperkt zich ook niet tot laaggeschoolde 'maatschappelijk gefrustreerden'. De meest prominente propagandist van het Eurabia-scenario is Ayaan Hirsi Ali, en haar invloed reikt veel verder dan het electoraat van de PVV en Trots op Nederland. Niet alleen in de VVD, maar ook in de PvdA (waarvan ze eerder lid is geweest), bestaat veel sympathie voor haar resoluut afwijzende houding tegenover de (huidige) Islam, het multiculturalisme en het cultuurrelativisme. Binnen de PvdA sluiten haar standpunten aan, bij die van bijvoorbeeld Paul Scheffer en René Cuperus - dat de immigratie een ramp is geweest, en dat allochtonen 'aangepakt' moeten worden, met een programma van gedwongen assimilatie. Hoewel zelf Somalische, propageert Ayaan een conservatief cultureel reveil in Europa, waarin nationale identiteit, occidentalisme, Atlanticisme, en steun voor Israël een belangrijke rol spelen. Zij is een belangrijke schakel geworden, tussen de Amerikaanse neoconservatieven zoals Pipes, en de aanhangers van het Eurabia-scenario in Europa zelf.

Ook in de joodse gemeenschappen groeit het anti-Islamisme: voor zover Littman een achterban heeft, is het daar te vinden. De New York Times omschreef haar als een vertegenwoordiger van "the new Jewish right". De houding tegenover Islam, en de reacties op antisemitisme onder Moslims in Europa, zijn een belangrijk thema geworden voor Joden in Europa. Samen met de opkomst van het anti-Islamisme bij oude en nieuwe rechtse partijen, heeft dat geleid tot een opmerkelijke verschuiving in politieke oriëntatie. Dat is het meest zichtbaar geweest in Antwerpen, waar een deel van de Joodse gemeenschap toenadering zocht tot het Vlaams Blok, later Vlaams Belang. Onder Filip Dewinter nam deze partij gedeeltelijk afstand van zijn wortels in het Vlaams fascisme, en profileerde zich tegelijkertijd als een anti-Islam partij. De Islam en de Islamisering als gedeelde vijand, maakt een politieke samenwerking mogelijk, dat niet lang daarvoor onmogelijk leek. Burgemeester Cohen is zelf een voorbeeld van deze verschuiving: na de moord op Pim Fortuyn, demonstreerde hij samen met de aanhangers van de neonazi-website Stormfront.

Het anti-Islamisme, ook de apocalyptische Eurabia-versie, kan daarom niet worden afgedaan als een reactie van laag-opgeleide en gefrustreerde kanslozen. Het is ook een stroming die nieuwe politieke allianties en bewegingen kan voortbrengen.

Sommige veronderstellingen uit het Eurabia-scenario zijn zonder meer waar. De Islam, als universele bekeringsgodsdienst, streeft in principe niet alleen naar een Islamitische Europa, maar naar een Islamitische wereld. Elke Moslim zal het in principe een goed idee vinden, dat iedereen in Europa Moslim wordt - net als een goede katholiek het goed zou vinden, als iedereen katholiek wordt. De Islam is ook, per definitie, in conflict met alle niet-Islamitische waarden. De Islam is in strijd met de west-Europese liberale traditie, die zich uitgeroepen heeft tot "de westerse waarden". Dat geldt echter ook voor de katholieke kerk, en voor bijvoorbeeld de gereformeerden in Nederland - en voor vele niet-liberale stromingen in Europa. Als normstellende godsdienst is de Islam ook onverenigbaar met de liberale democratie, waar normen bepaald worden door de uitkomsten van het democratisch proces. Ook dat geldt evengoed voor de christelijke kerken, zoals kerkelijke reacties op de legalisering van abortus aantonen.

Waarden-conflicten zijn dan ook reëel, en dat geldt ook voor conflicten tussen Moslims en niet-Moslims. In grote delen van Europa is de Islam inderdaad een 'vreemde godsdienst', en behalve in Bosnië en Albanië maakt het geen deel uit van de nationale identiteit. Het aantal Moslims in Europa is ook fors gestegen, door immigratie.

Er is geen reden om te aan te nemen, dat deze tegenstellingen simpelweg "overbrugd" kunnen worden, door gemeentelijk beleid. De Nederlandstalige website van SIOE schreef op 11 december 2007:

Om een goed inzicht te krijgen wat de islam werkelijk inhoudt zal deze politieke en religieuze sekte beoordeeld moeten worden naar het gedrag wat men in de landen van herkomst heeft jegens anders gelovigen, homosexuelen, afvalligen, vrouwen, pedofilie, etc. De koran die moslims in deze landen lezen, de soena's en de hadith die zij navolgen zijn gelijk aan de koran, soena's en de hadith die in Nederland worden gelezen. Er bestaat geen Europese versie van deze geschriften en er bestaat dus ook geen Europese islam, zoals moslims ons doen willen laten geloven. Zelfs al noemt men het gematigde islam: Het betaat niet! We moeten afscheid nemen van terminologiën zoals "de Radicale islam" dit impliceert dat er ook een "Gematigde islam" zou bestaan. Niets is echter minder waar, er bestaat slechts de islam en deze is in principe radicaal. De islam is onverdraagzaam, intolerant en gewelddadig en streeft naar totale dominantie, met totale minachting voor mensenrechten.... Deze stroming is onverenigbaar met het tolerante en vrije Europa en we dienen onszelf daarom hiertegen te beschermen.

In het licht van deze houding, is het streven naar een vreedzaam samen-leven van autochtonen en moslims onhaalbaar. Als meer dan een fractie van de autochtone bevolking zo denkt, dan moet de overheid juist erkennen, dat de samenleving hopeloos verdeeld is.

Alles wijst erop, dat het zover gekomen is. De radicale lobby die een expliciete de-Islamisering van Europa voorstaat, is voor de meeste Nederlanders nog onbekend, maar hun houding tegenover de Islam sluit wel aan, bij de gevoelens van een veel grotere groep. Het beleid van de gemeente veronderstelt dat een 'tolerante samenleving' hersteld kan worden, door het radicalisme van moslims hard aan te pakken. Het anti-Islamisme als stroming wordt bewust over het hoofd gezien. De tolerante multireligieuze samenleving heeft ook nooit bestaan: religieuze vervolging en achterstelling is kenmerkend voor de Nederlandse geschiedenis.

Daarom verzoek ik de gemeente om het relevante beleid te herzien, daarbij rekening houdend met het bestaan van het anti-Islamisme als belangrijke stroming, en met levensbeschouwelijke polarisatie en vijandigheid als een onvermijdelijk gegeven.



Paul Treanor


Index