Dag 1. Pont d'Espagne - Lacs de l'Embarrat (4 uur).

Vanaf de parkeerplaats langs de Chalet du Clot. Vanaf hier het pad langs de rechteroever van de Marcadau volgen. Het landschap van de Vallee du Marcadau heeft hier wel iets weg van Yosemite (of andersom). Bij de Pont du Cayan het pad bergop nemen. Na het bos wordt, via het een aantal onverwachte slingers, het eerste Lac de l'Embarrat bereikt. Aan de overzijde van het meer is een prima kampeerplek.

Dag 2. Lacs de l'Embarrat - Riu de Pic Arrouy (7 uur).

Opnieuw een schitterende, hete dag. Langs de Lacs de l'Embarrat naar het Lac du Pourtet. Het is zaterdag, en menige visser probeert zijn geluk in een van de meertjes. Het Lac du Pourtet is in juni nog bevroren. Twijfel of we over de col le Pourtet zullen lopen (ziet er ruig uit), of binnendoor langs het Lac de Bassia. Het wordt het laatste.

Net voor het Lac Nère verlaten we het pad (dat heel erg druk is), om naar rechts af te buigen. We lopen niet direct naar het Lac de Bassia, maar naar een klein dal net ten noordwesten ervan. Over een col (2529m) komen we boven het Lac de Bassia uit. Vanaf hier volgt een traverse over de firnvelden noordelijk van het Lac de Bassia, naar een col tussen Pic de Bernat Barrau en Soum de Bassia.

Afdaling door een breed couloir naar het dal van de Riu de Pic de Arrouy. Halverwege wordt het steil, en schiet ik met mijn 18 kg zware rugzak onderuit. Gelukkig kan ik remmen met mijn pickel, maar mijn rechterbeen een elleboog zijn dusdanig geschaafd dat ik er de rest van de tocht niet meer op kan slapen.

We besluiten dat het genoeg is voor vandaag, en slaan ons kamp op onder Lac Bassia Noir, boven een piepklein meertje. 's Middags luisteren we naar de WK wedstrijd Nederland - Zuid Korea (5-0), 's avonds kijken we naar de gemzen die grazen op de flanken van de Pic du Pourtet.

Dag 3. Riu de Pic Arrouy - Embalse de Campoplano (7 uur).

We klimmen naar het Lac Bassia Noir, en lopen dit rechts voorbij. Vervolgens passeren we twee kleine meertjes, net ten noorden van dit meer. Vanaf dit laatste meer volgen we op kompas en hoogtemeter de 2100 m hoogtelijn in zuidoostelijke richting, later buigt deze naar het zuiden. Uiteindelijk bereiken we het steile pad naar de Lacs de Houns de Heche.

Vanaf dit meer over moeilijk begaanbaar blokkenterrein, en sneeuwvelden naar de Pourtet de Heche. Let op: de Pourtet de Heche is het laagste punt, het pad gaat iets hoger, en meer naar links over de kam.

De afdaling is listig, door een steil couloir gevuld met puin. Onder de Col de Cambales langs bereiken we de Port de la Peyre St.Martin. De schoenen moeten nog even uit om de Barranco de Campoplano over te steken, alvorens we onze tent aan het gelijknamige meer op kunnen zetten. 

Dag 4. Embalse de Campoplano - Refuge Wallon (4-5 uur).

Na twee lange dagen, nu een korte tocht. Een mooie beklimming langs de Barranco Campoplano naar de Col de la Fache. Het bovenste deel is tot diep in de zomer bedekt met sneeuw. Stijgijzers zijn handig op het steile stuk tussen 2400 en 2500 m.

Eenvoudige afdaling naar Ref. Wallon. 

Dag 5. Refuge Wallon - Embalse de Bramatuero (4-5 uur)

In ongeveer 2.5 a 3 uur naar de Port de Marcadau. Eenvoudige wandeling. De afdaling is iets moeilijker. Na het passeren van het meertje dat direct onder de col ligt, de loop van de Barranco del Canal verlaten, door het pad rechtsaf over de rotsen te volgen (hier een daar een steenman). Na enig puzzelen wordt het pad steeds duidelijker.

Als je een duidelijk pad naar het Bachimano stuwmeer hebt bereikt zie je beneden je, in de richting van het Bramatuero stuwmeer een ruime vlakke plek, doorsneden door enkele kleine beekjes. Een ideale kampeerplek die bereikt kan worden door tijdig het pad te verlaten.