Een van de mooiste wandeltochten die je in Luxemburg kunt maken ligt in het gebied ten noord-westen van Echternach, een gebied dat vanwege de vele rotsformaties ook wel aangeduid wordt met de naam "Petite Suisse".

Parkeer de auto in Beaufort tegenover het Chateau de Beaufort. De ruïne van het Chateau is absoluut een bezoek waard, maar, zoals wij zelf ontdekten, buiten het seizoen niet altijd geopend. Volg vanaf de parkeerplaats, rechts van een meertje, een pad in zuidoostelijke richting dat door het dal van de Haupeschbaach loopt. Het dal wordt al snel smaller, en spoedig loop je tussen rijkelijk begroeide rotspartijen in een omgeving die op warme vochtige dagen aan een tropisch regenwoud doet denken. Na ca. 1/2 kilometer zijn er links een aantal in de rots uitgehouwen figuren te ontdekken.

Na een tijdje komt de Haupeschbaach uit in de Halerbaach, blijf stroomafwaarts lopen, nu meer naar het oosten, richting Vugelsmillen. Je kunt hoog boven de beek blijven lopen, maar mooier is het om de Promenade langs de beek te volgen.

Uiteindelijk breekt de Halerbaach het bos uit, en slingert zich door de weilanden naar de Ernz Noire. Sla bij het bereiken van de verharde weg rechts af, over de brug, richting een of ander Chateau (privé). Even verderop sla je bij de 1e weg links af, een pad op dat langs de bosrand naar het zuiden loopt, door het brede dal van de Ernz Noire.

Na ca. 1 kilometer is er een afslag naar links, die je via een brug over de Ernz Noire naar de verharde weg aan de overzijde van het dal brengt. De fanatieke wandelaar kan er overigens ook voor kiezen om verder te lopen naar Müllerthal, om daar de Ernz Noire over te steken.

Sla op de verharde weg links af, en volg de weg enige meters tot er, net na een pomphuisje links, aan de overkant een pad heuvelop zichtbaar wordt. Steek hier over, sla het pad in: dit is de eerste forse klimpartij. Dit pad wordt blijkbaar weinig gebruikt door wandelaars. Bomen en takken versperren de weg, en het kan er flink modderig zijn. Bovendien is niet altijd duidelijk waar het pad precies loopt. Recht omhoog, en in twijfelgevallen enigzins links blijven is hier het devies. Als het goed gaat bereik je vanzelf de haarspeldbocht in de verharde weg (C.R.364) boven je. Neem in deze bocht het brede pad naar het zuiden. (Als je teveel naar rechts was afgedwaald kom je ook op dit pad, loop dan naar links tot in de haarspeldbocht).

Sla enkele meters na het verlaten van de haarspeldbocht linksaf een smaller pad op. Dit pad buigt spoedig naar het noorden. Loop in de volgende haarspelbocht niet door (dan kom je uiteindelijk weer op de verharde weg), maar volg het pad weer naar het zuiden. Enkele meters verder bereik je dan het gemarkeerde wandelpad richting Berdorf dat in noordelijke richting loopt.

Het pad klimt langs torenhoge rotsen, en door diepe donkere kloven, met namen als Weerschrumschloeff. Opvallend is het dat hier en daar nog een metershoge boom in deze kloven groeit om met zijn bladerdak nog juist boven de rotsen uit het zonlicht te bereiken. Het is moelijk om op de kaart precies uit te vinden waar je nu zit... let daarom goed op dat je bij de Predigtstull (Preekstoel) tijdig naar links afbuigt, en langs een trap door een nauwe kloof de weg bereikt.

Steek hier over richting Binzeltschloeff. Het pad loopt min of meer onder en tussen de rotsen door naar het noordwesten, om vervolgens langzaam naar het noordoosten af te buigen. Klim in ieder geval niet over de rotsen. Na ca. 1 km bereik een viersprong: neem niet de weg die links scherp terugbuigt, ga ook niet naar rechts over de rots, maar volg de weg naar het noorden, langs Adlerhorst, Sieweschloeff, en Kasselt. Vanaf deze laatste plek heb je trouwens een prachtig uitzicht over het dal van de Sûre.

Daal vanaf het uitzichtpunt bij Kasslet naar het westen, richting Grundhof. Volg hier de verharde weg naar links, tot aan het gehucht Grondhaff (mooie boerderij). Net na dit gehucht begint een pad rechtsaf, in noordwestelijke richting, steil omhoog, langs het weiland. Behalve steil kan dit pad ook weer behoorlijk modderig zijn.

Blijf rechtdoor lopen nadat het weiland aan de rechterhand is opgehouden. Na enige tijd bereik je een breder pad dat in noord-zuid richting loopt. Op de kaart staat dat je dit pad zou moeten kunnen kruisen en hier door zou moeten kunnen lopen in noordwestelijke richting. In het veld was dit pad niet te vinden. Wel zie je een zeer steile helling voor je opdoemen: schrik niet, even doorbijten en erover heen. Op de top eindigt het bos, en ligt de Kuesselt voor je: Beaufort is in de verte al weer zichtbaar. Volg het brede pad naar beneden, eerst onverhard en later verhard, en trakteer jezelf op een Diekirch of Bofferding met gebak!

Duur van de wandeling

Wij liepen er ca. 5 uur over, inclusief lunchpauze

Gebruikte kaart

R6 Basse-Sûre ~ Ernz Noire, 1:20 000, Sentiers Touristique, een uitgave van de administration du cadastre et de la topographie, 1993. De gehele serie omvat 10 kaarten.

Andere leuke tochten

Een aantal links