CONCONITEST VOOR WIELRENNERS

In Italië (Conconi) Zwitserland (Probst) maar ook in Nederland (v.d.Bosch, Sligchers) wordt steeds meer gebruik gemaakt van de Conconitest voor het bepalen van de Anaerobe-drempel. Volgens Conconi bevindt zich de Anaerobe-drempel bij die arbeid waarbij de hartfrequentie bij toenemende belasting niet meer lineair oploopt. Een goede correlatie met de 4-mmol-drempel kon door deze testleiders gevonden worden.

Verschillende testleiders hebben ook geprobeerd de Conconitest op de Fietsergometer uit te voeren. Maar weinigen konden een knikpunt in de hartfrequentie zichtbaar maken zie Tabel 1

Auteurs	Aantal	Belastingsprotocol
		Start (watt)	Increment (watt)	Duur (sec)	Aantal knikken
Ribeiro Urhausen Gaisl	11 16 12 72	30 25 50 0	30 26 10 10	60 60 60 60	11 8 1 8

Tabel 1.

Deze drie arbeidsgroepen werkten met een constante belastingsduur per trap.

Bij de Conconitest op een 400m baan loopt de atleet met een constante snelheid 200m en verhoogt na 200m zijn loopsnelheid iedere keer met 0,5 km/h. De belastingsduur per trap verkort zich en blijft dus niet constant.

Volgens Di Prampero (3) is het loopvermogen afhankelijk van het lichaamsgewicht en evenredig met de snelheid (V) en kan met de formule P = C * V (c = energieverbruik tijdens het lopen) uitgerekend worden. De arbeid per lichaamsgewicht, die de atleet per trap verricht, wordt daarmee: W = P * t = C * v * LAP (lap=tijd/200m), waarbij het product v * LAP aan de gelopen 200m (s) ontspringt. Die arbeid wordt vervolgens W = C * s en is afhankelijk van de loopafstand en daardoor per belastingstrap constant.

Wil men nu de Conconi-test op de fietsergometer ook correct uitvoeren, zal men ook de arbeid per belastingstrap en niet de duur ervan constant moeten houden.

Bij het vastleggen van het belastingsprotocol gaan we van de volgende overwegingen uit. Het startvermogen moet zo hoog gekozen worden, dat de hartfrequentie zich zeker boven de 120 slagen/min bevindt en in het lineaire bereik van de hartfrequentie-vermogensrelatie ligt. De belastingsduur van de eerste trap moet zolang gekozen worden, dat we met de hartfrequentie in een <steady state> komen.

Materiaal en methoden:

Voor het uitvoeren van de test heeft men een fietsergometer nodig waarbij men de weerstand in watts kan instellen en een hartslagmeter, voor het registreren van de hartslag. Als warming-up wordt 10-15 min. gereden met een belasting van 100 Watt. Aan het einde van deze fase start de testpersoon de test met een startvermogen van 100 watt. Om de test voor wielrenners aan te passen wordt als trapsnelheid gekozen voor 90-100 omwentelingen/min.

Een hartslagmeter (POLAR sporttester of gelijkwaardig) registreert en slaat de hartslagen op in zijn geheugen. Bij de eerste trap wordt de testpersoon 120 sec belast wat een arbeid van 120 x 100 watt = 12 kJ oplevert. Aansluitend wordt het vermogen met 20 watt naar 120 watt verhoogd en de belastingsduur van 120 naar 100 sec. verlaagd, om de arbeid constant te houden.

Aan het eind van de test, wanneer men het te rijden vermogen niet meer kan halen, kan men de gegevens in een grafiek verwerken (zie grafiek 1).

Grafiek 1

Het tijdstip van de vermogensverhoging wordt d.m.v. een protocoltabel aangegeven (zie Tabel 2).

Naam : Huub Kuepers Leeftijd : 43 jaar Datum : 13-02-1991		Instelling fiets Stuur hoogte : 102 Zadel hoogte : 70		lengte : 10 lengte : 3
CUM (minuten)	LAP (seconden)		VERMOGEN (watt)		HF (slagen/min)
2.00	120		100		112
3.40	100		120		117
5.06	86		140		123
6.21	75		160		130
7.27	67		180		136
8.27	60		200		142
9.22	54		220		148
10.12	50		240		154
10.58	46		260		160
11.41	43		280		167
12.21	40		300		172
12.58	37		320		175
13.34	35		340		179
14.07	33		360		181
14.38	32		380		183
15.08	30		400		185
15.37	29		420
16.04	27		440
16.30	26		460
16.55	25		480

Tabel 2

Is men echter in het bezit van een computer en beschikt men over het Computerprogramma HRCT (Heart Rate Controlled Training van Transware AG Reinach), kan men via een interface de in de Sporttester opgeslagen gegevens rechtstreeks in de computer inlezen en verwerken. Ook kan men via dit programma de tijdstippen van de vermogensverhogingen tijdens de test laten bepalen.

Trainingsadviezen:

Met de gegevens van de test (zie Bijlage) kan de trainer van de wielrenner dan een trainingsschema samenstellen.

Tenslotte:

In tegenstelling met vroegere meningen heeft men kunnen zien, dat fietsergometers zeer geschikt kunnen zijn om de Anaërobe-drempel te bepalen d.m.v. de Conconi-test, mits goed uitgevoerd. Ook blijkt uit het voorgaande dat niet alleen in de belastingsdiagnostiek van topatleten maar ook bij de dagelijkse routine van praktiserende artsen en fysiotherapeuten zoals bij de revalidatie van hartpatiënten of bij het adviseren van recreatiesporters, het bepalen van de anaërobe-drempel van betekenis kan zijn.

Jan van den Bosch

E-mail: J.H.vd.Bosch@net.HCC.nl