Speciale onderwerpen

Het is wel duidelijk dat in de theologie er heel anders wordt gesproken over water en de associaties die erbij horen, dan in de waterbouwkunde, de landbouw of de waterzuivering. Misschien zijn er toch wel overeenkomsten. Laten we eens kijken naar enkele veel voorkomende begrippen.

Associaties in de godsdienst(en)
Als wij het in de godsdienst en speciaal in de kerken over water hebben, komen ons de bekende begrippen tegemoet. Ik noem:
Het oerwater waaruit de aarde ontstond, de 40 dagen regen en overstroming bij Noach, de zondvloed, de redding van Mozes uit het water, de doortocht door de Rode Zee of Schelfzee, de redding uit het water, de opdracht, de vlucht en de redding van Jona, Jezus die levend, dus stromend, water aanbiedt en vraagt, het doopwater, de Geest, Jezus die loopt over water, de storm en de redding uit het water, het water van Siloam, het vissen en de massa vissen, de bridge over troubled water en meer van deze begrippen.
Het zijn verhalen over water en wat de mensen daaraan beleven, het gaat over bedreiging en redding, over hulp en leven. Water is niet alleen een soort spul, H2O (H2eau), maar een symbool van leven, en leven na ellende.
De overstroming door de zondvloed leeft op de een of andere manier in het geheugen van de mensheid en is in vele tradidites bewaard.
Ook in het Hindoeïsme zijn er veel verhalen over water en de redding. Zo is er een verhaal over Krishna, die uit de gevangenis bevrijd wordt terwijl de bewakers slapen. Krishna wordt dan over de rivier gedragen terwijl een slang zijn brede kop als een paraplu boven hem houdt.
In de christelijke liturgie van Pasen worden en werden er vaak mensen gedoopt. De lezing was dan bijvoorbeeld Exodus 13-14. Het water wordt daarin, in verschillende parallellen, geduid als redding. In een ander verhaal worden Noach met zijn gezin en de dieren gered van de ondergang door het water. Het volk Israel wordt gered als rechtvaardige na een doortocht door een droogvallende rivier, door de Rode Zee, tegenover de als boos afgeschilderde wereld , verbeeld in Egypte. Jezus wordt ondergedompeld in de Jordaan en is door het water van de dood gegaan, opgewekt en gered door God tegenover de wereld. Op die manier wordt de gedoopte opgenomen in die gemeenschapelijke wereld van God, op weg naar het beloofde land. Dit wordt verbeeld in een gedicht van Ida Gerhardt [*verzamelde Gedichten, Amsterdam, 1985, blz 278*]

Toen Farao het volk verbood te gaan
deelde de staf de wateren, en de stroom
hield in. Droogvoets bereikten zij de zoom,
het oeverriet der Schelfzee.
Telken nanacht in de droom
Zie ik de wateren omgebogen staan.
En hoog boven de strook waarlangs wij gaan
hoog boven waterwand en waterwand
een stroom van ruisen en een reppend slaan
van vogelwieken. Trekvogels, hun baan
recht boven ons, naar het beloofde land.

Er is een brochure verschenen van de werkgroep Ecologie van de Religieuze Institute in Rome: Zuster Water. Jij geeft leven. Fantastische informatie als je wilt meepraten en bezorgd bent over het water. Zeer compleet! Kost € 2,50 plus verzendkosten. Bestel bij mafr.cor@planet.nl
Wie er meer van afweet, of meer weet van andere wereldgodsdiensten, tips heeft voor deze pagina ofnop een of andere manier commentaar wil leveren, verzoek ik mij te e-mailen op p.vanderveer@inter.nl.net.