Wekelijkse meditatie
Deze psalm is het gebed van een depressieve mens. Iemand die diep in de moeilijkheden zit,
kan het opbrengen om in de smakeloosheid van zijn/haar leven toch tot God te bidden. Dat
is wat het tot een zo bijzondere psalm maakt.
O Eeuwige, ik verwacht heil van je.
Overdag en 's nachts heb ik, alsmaar roepend,
tegenover je gestaan om je te bereiken.
Laat mijn bidden toch eens tot je doordringen
wees niet doof voor mijn geroep.
Mijn hele bestaan is alleen maar zorgen, zorgen,
ik sta steeds aan de rand van het graf.
Ieder schrijft me al af, als diep weggezonken
ik ben een omhulsel van een mens, geen mens meer, ik heb geen fut.
Ik voel me dood, gestorven,
zoals gesneuvelde soldaten
doden, die uit je gedachten verdwenen zijn.
Eeuwige, jij hebt me diep in de put gezet,
en het is daar zwart, de bodem van een kolk.
Jij bent tegen mij
Je hebt me door te zware lasten geknakt.
Het water van een draaikolk sleurt me mee.
Je hebt me vervreemd van mijn familie,
van mijn vrienden en relaties.
Ze laten mij vallen alsof ik aids heb.
Ik ben blind van het huilen,
ik ben erin opgesloten.
Eeuwige, heel de dag door roep ik,
en strek ik mijn handen uit naar je.
Laat me toch leven!
Aan doden doe je toch geen wonderen!
de gestorvenen zullen heus niet opstaan om je te danken
In dat dode duister vertelt er niemand over jouw vriendelijkheid
Daar, over de grens van het bestaan, vertelt niemand over jouw trouw.
In dat zwarte bestaan verkondigt niemand jouw wonderen.
In dat land van vergeten heeft niemand het over jouw vrede.
Daarom, Eeuwige, blijf ik maar roepen:
"Help mij, help mij toch."
Voordat je 's morgens opstaat, ligt mijn gebed al bij je op de stoep.
Waarom,
waarom, Eeuwige, wil je mijn leven niet?
Waarom ben je niet thuis voor mij?
Waarom wil je me niet aankijken?
Al zolang ik me herinner voel ik me ellendig
Wat je me aandoet maakt me radeloos.
Je hebt me nu al zo lang bestookt,
ik ga aan jou nog ten onder,
jij wordt mijn ondergang!
Al wat ik te dragen heb gehad
omringt me, als water om een drenkeling.
Alles een, alles en allen samen, tegen mij.
Minnaar en vriend heb je van mij vervreemd,
ieder die belangrijk is voor me,
ze zijn uit het licht verdwenen,
ik kan ze niet meer zien.
O, mijn God.
Steek een kaars aan voor iemand,
voor een mens van wie je houdt,
voor iemand die altijd wordt uitgelachen
voor iemand die je mist
voor iemand die op je wacht
voor iemand die je bent kwijtgeraakt
voor iemand aan wie jij vergeving vraagt
voor iemand die aan jou vergeving vraagt
voor iemand die ziek is of verdrietig
voor jezelf
voor...
Ga naar een andere meditatie (voor zover aanwezig) door op de naam van de maand te klikken:
Wie schrijft de volgende meditatie? Zoek een afbeelding die indruk op je maakt en schrijf er een korte overweging bij. Niet langer dan de helft van een A4-tje. Mail het me naar p.vanderveer@inter.nl.net
Naar het begin van de pagina of
naar het overzicht van de website.
URL: http://www.franciscaans.nl | E-mailadres: p.vanderveer@inter.nl.net | Webredacteur: Piet Hein van der Veer