Meditatie
Veertigdagentijd: veertig spreuken
22. Wie het meest praat heeft het minst te zeggen.23. Als alles is verloren hebben we goddank nog de toekomst./
24. Van mensen die mij bewonderen zeg ik dat ze wijs zijn.
25. Van mensen die mij bekritiseren zeg ik dat ze gek zijn.
26. "Ik heb het voor de grap gedaan." Wie lachte er dan??
27. Vraag niet 'Waarom', maar 'Hoe verder?'"
28. Wat bedoel je met: "Hoe gaat het met je?"
Veertigdagentijd: veertig spreuken
29. Nood leert niet bidden als je het nooit gedaan hebt.30. Kun jij een aarddappel maken?
31. Hoe kunnen mensen zo wreed zijn?
32. Als je tweede bent, heb je een mooi uitzicht op de eerstre plaats.
33. Mag is iets vergeven wat een ander is aangedaan?
34. Schamen doe je je tegenover een ander, schuldig ben je vcoor jezelf.
35. Welk alternatief heb je?
Veertigdagentijd: veertig spreuken
36. Een beetje minder kan ook wel.37. Er zijn omhelzingen die je verstikken.
38. Hoe weet een vogel dat het weer lente is?
39. Soms smaakt het leven naar as.
40. Wat nu bestaat is niet het laatste.
Sarie Marijs
Vroeger, toen wij als blanken zonder bijgedachten Sarie Marijs zongen, heb ik er nooit bij stilgestaan wie zij was.
Sarie Maré (1869 - 1939), na een overschrijffout Sarie Marais genoemd, was bekend als Tante Massie in haar wijk van Mooirivier.. Haar ouders waren Voortrekkers. Een journalist J.P. Toerien, was op slag verliefd op haar, toen hij haar ontmoette na een interview met haar vader. Ze trouwden en kregen 16 kindewren, van wie er 8 volwassen werden.
In de tijd tussen de Eerste en Tweede (Blanke) Vrijheidsoorlog vertaalde hij een Amerikaans liedje en schreef het toen naar zijn vrouw toe.
Hij stierf in 1920 en zij ging bij haar dochters in Bloemfontein wonen tot haar dood in armoede in 1939.
Dit is de tekst. Kunt u het nog zingen?
Mijn Sarie Marijs is zo ver van mijn hart
maar 'k hoop om haar weer te zien.
Zij het in de wijk van die Mooirivier gewoond,
nog voor die oorlog het begin.
O, breng mij terug na die ou Transvaal
Daar waar mijn Sarie woont,
daar onder bij die mielies
bij die groene doringboom,
daar woont mijn Sarie Marijs.
Ik was zo bang dat die Kakies mij zou vang
en ver o'or die zee wegstuur.
Toen vlucht ik na die kant van die Upingtonse zand
Daar onder langs die Grootrivier. (refr.)
Die Kakies is mos net zoals 'n krokodille pes,
hulle sleep jou altijd water toe,
Hul gooi jou op een skip vir een lange lange trip
die josie weet waarnaartoe. (refr)
Verlossing het gekom en die huistoekeer was daar
Terug naar die ou Transvaal
Mijn lieflingspersoon zal zeker ook daar wees
Om mij met een kus te beloon. (refr.)
Ga naar een andere meditatie (voor zover aanwezig) door op de naam van de maand te klikken:
Wie schrijft de volgende meditatie? Zoek een afbeelding die indruk op je maakt en schrijf er een korte overweging bij. Niet langer dan de helft van een A4-tje. Mail het me naar p.vanderveer@inter.nl.net
Naar het begin van de pagina of
naar het overzicht van de website.
URL: http://www.franciscaans.nl | E-mailadres: p.vanderveer@inter.nl.net | Webredacteur: Piet Hein van der Veer