Onzekerheden bij de Koolstof-14 methode.
Archeologen gebruiken de koolstof-14 (C-14) methode om de ouderdom van objecten te bepalen. C14-datering is een methode van radiometrische datering waarmee de ouderdom van organisch materiaal en ecofacten wordt bepaald met behulp van de isotoop koolstof-14. Dit gebeurt door kernreacties ten gevolge van de kosmische straling waaraan de aarde voortdurend blootstaat. Zodra een organisme sterft houdt de uitwisseling van koolstofbevattende verbindingen op, en neemt het gehalte aan 14C dus (zeer langzaam, conform de halveringstijd) af. Zoals bij alle metingen het geval is, is een ouderdom bepaald met behulp van deze methode onderhevig aan een bepaalde onzekerheidsmarge.
De mate van de onzekerheid neemt toe naargelang er meer of minder verontreiniging van het materiaal heeft plaatsgevonden.
Verontreiniging van het materiaal met (nieuw) levend materiaal vindt bijvoorbeeld plaats op een later tijdstip als micro-organismen zich in het oorspronkelijke materiaal vestigen en ook koolstofdioxide uit de atmosfeer opnemen. Waterplanten krijgen een deel van de koolstof die ze opnemen, niet in de vorm van koolstofdioxide (CO2) binnen, maar in de vorm van opgeloste carbonaten. Vaak zijn deze in water opgeloste koolstofverbindingen al erg oud, waardoor ze geen of veel minder 14C bevatten. In het water aangetroffen materialen lijken op basis van hun 14C-datering dan ouder dan ze in werkelijkheid zijn. Dit is het zogenaamde hardwater-effect.
Een belangrijke bron van 'verontreiniging' blijkt voedsel te zijn. Van mensen die veel vis aten -vissers bijv.- blijken skeletresten tot wel 400 jaar ouder gedateerd te zijn dan hun werkelijke ouderdom, bekend van schriftelijke gegevens. (Zie B.K.S.Dijkstra, Een stamboom in been, 1991).
Daarnaast is de aanvangsconcentratie van het 14C in organismen niet altijd precies gelijk, omdat het productieproces, en daarmee het 14C-gehalte van de atmosfeer, onder andere als gevolg van kosmische-stralingsvariaties zelf ook varieert.
Ook speelt de hoogte waarop bijv. de bomen gegroeid hebben een rol. Er is een verschil tussen zeeniveau of berglandschap. Als niet exact bekend is waar een boom gestaan heeft, is de datering van hout dus onzeker.