Club van Nijmegen.
Onder de "Club van Nijmegen" worden doorgaans de 'historici' Bogaers, Stolte, Hugenholz, Jansen, Post, Haalebos, Gorissen, Van der Kieft, Sarfatij, Bloemers, Leupen, Thissen, Blok en Lemmens begrepen. Daarnaast is er een kleiner aantal anderen die regelmatig hand- en spandiensten verrichten ten behoeve van de club en het behoud van de mythen, zoals Camps, Meeuwissen en Van der Gouw.
Deze Club 'historici' heeft zich ALTIJD fel tegen de visie van Albert Delahaye verzet, zonder ooit een van werken zorgvuldig gelezen te hebben. Vaak erkennen ze dat zelf, nog vaker blijkt het uit hun argumentatie als zij Albert Delahaye beweringen in de mond leggen die hij nooit gedaan heeft. Zij blijven vasthouden aan de mythen met een ongekende felheid en gaan elke discussie uit de weg "omdat de traditie zo sterk was". Ze begrijpen maar al te goed, dat toegeven aan het gelijk van Delahaye hun historische zelfmoord zal betekenen. Frappant is om te zien dat zich in dit verzet kleinere en grote scheuren beginnen te vertonen. Nog frappanter is om te ontdekken dat de heren van deze club elkaar soms onwaarschijnlijk (en onbedoeld?) tegenspreken. Het meest frappante is om de constateren dat leden van deze club ZICHZELF tegenspreken in verschillende publicaties. De bekering heeft zich ingezet. Zie bij "Twijfel" en "Bevestiging".
In feite is hier sprake van opzettelijke en grove misleiding: men kent de volle waarheid, maar men blijft de mythen verdedigen om het eigen gezicht te redden! Immers toegeven van eigen vergissingen, is erkennen van eigen onkunde! En dat is voor de gemiddelde wetenschapper een gevoelig punt. Blijkbaar redeneert men ten aanzien van die waarheid vanuit het principe "na ons de zondvloed". Maar ook postuum kun je nog afgaan als wetenschapper, net zoals Albert Delahaye ook postuum steeds meer erkenning en waardering krijgt!