Deze BLADVULLING MET GALGENHUMOR geeft een beeld van de wijze waarop Albert Delahaye "bestreden" werd, voornamelijk door "wetenschappelijk geschoolde" tegenstanders!

• De archivaris Albert Delahaye is een man die de oude geschiedenis van Nederland en Vlaanderen fantasie noemt en er van uitgaat dat Karel de Grote nimmer in Nijmegen vertoefde, Willibrord geen bisschop van Utrecht was, Dorestad niet bestond en Bonifatius niet bij Dokkum is vermoord. Hij meent dat de eeuwen later geboekstaafde beschrijvingen geen betrekking hebben op Nederland, maar op Frans Vlaanderen, het land ten oosten van Calais. Voor deze stelling voert hij zeer veel bewijsstukken aan, zodat de geïnteresseerde tot de konklusie komt dat hij gelijk heeft.
  Het is dan ook jammer dat de officiële wetenschap het onderzoek van Delahaye zonder meer van de hand wijst als onjuist en onwetenschappelijk. Ook hier dezelfde gang van zaken als met dr. Moerman en andere slachtoffers van de alwetenden, die zelf vaak niet verder kwamen dan het raadplegen van de bestaande literatuur, waarin geen plaats was en is voor oorspronkelijker interpretaties. Delahaye verdient alle aandacht en zijn konklusies zouden bespreekbaar moeten zijn in een symposium van hoogleraren, leraren, studenten en amateur-historici. Dat is eerlijk.
  Mijn mening is dat er omtrent die oude geschiedenis altijd al vraagtekens waren. Zo heb ik me steeds afgevraagd hoe Utrecht in de 7e eeuw al een belangrijke stad kon zijn, terwijl archeologisch onderzoek uitwijst dat in die eeuw het hele randstedelijke gebied één groot moeras was. Hoe kon Wijk bij Duurstede een belangrijke handelsplaats zijn, terwijl archeologisch onderzoek daarnaar niet de minste aanwijzing in die richting opleverde? En zo is er zoveel. Daarom is het boek "Van Dorestad tot Waderlo" van Delahaye interessant. En we hebben er toch recht op de waarheid omtrent ons verleden te weten? ln het verleden ligt immers het heden en in het nu wat worden zal! (Bron: Wigholt).
  
  
• (Citaat uit een ingezonden brief in De Gelderlander, 23 nov. 1955) "De artikelen van Delahaye hebben bij velen twijfel gewekt. Deze schrijver in Uw blad gaat niet over ijs van één nacht. Zoals ook uit tal van artikelen in Uw blad gebleken is, heeft hij zich een grote kennis over de historie van oud-Nijmegen verworven".
  
  
• Te vaak wordt de veronderstelling gelanceerd dat Albert Delahaye de plaatsen Nijmegen, Utrecht, Wijk bij Duurstede, Dokkum en heel wat andere plaatsen naar Frankrijk wil verplaatsen. Deze veronderstelling wordt gedaan of door historici die de visie van Delahaye belachelijk willen maken, of door niet ter zake deskundige lieden. De waarheid is dat Delahaye deze plaatsen niet wil verplaatsen, maar slecht de Romeinse en middeleeuwse naamkaartjes die deze plaatsen ten onrechte opgeplakt kregen. Noviomagus, Trajectum. Dorestad en Dockynchirica waren de namen van Noyon, Tournehem, Audruicq en Duinkerken, om deze vier als voorbeeld te nemen. Uiteraard gaat hetzelfde verhaal ook op voor de andere namen in dezelfde oorkonden genoemd.
  
  
• Nadat Albert Delahaye in 1955 in zijn eerste publicaties zijn twijfel over Karolingisch Nijmegen aan de orde had gesteld, begon een armzalig geploeter om die twijfel te ontkennen en met alle middelen te bestrijden. Kerkhistoricus prof.dr.R.R.Post, die aanvankelijk meende dat Delahaye 'eens leuk' wilde zijn. reageerde als eerste met een aantal artikelen, zonder -naar later bleek- gehinderd te worden door enige kennis van zaken. Dat deed bij verschillende van zijn Nijmeegse collega's een wenkbrauw-fronsen ontstaan en ze hebben Post er zelfs voor gewaarschuwd, dat hij zich aan een hem vreemd vakgebied waagde: de historische geografie. Het Bronnenboek van Nijmegen zwijgt veelzeggend en wijselijk over de artikelen van Post: hij wordt er nergens geciteerd. Conclusie: Post is door zijn eigen Universiteit afgezworen, hij heeft niets bewezen en zijn werk moest opnieuw gedaan worden! Vandaar dat het nodig was dat Het Bronnenboek verscheen, met nog geen jaar nadien een tweede Bronnenboek waarin al enkele "verbeteringen" waren aangebracht.
  
  
• Bovendien blijft men met de klare onwaarheid schermen, dat de hele Universiteit als één man tegen Delahaye opstond, terwijl de échte waarheid is dat verschillende professoren van Nijmegen inmiddels overtuigd zijn van de valsheid van de karolingische traditie, maar dit niet in het openbaar zeggen, eerstens om hun collega's niet in hun hemd te zetten, wat in hun geval te excuseren en te begrijpen is, tweedens omdat de materie hun vakgebied niet is en zij beslist geen navolgers van Post willen worden, en ten derde om geen grote mond te krijgen, wanneer zij het wél zouden doen, dat zij buiten hun vakgebied treden. Dat immers is alleen geoorloofd aan Post en aan enkele archeologen.
  Het is verheugend te constateren, dat zelfs de jonge historici van Nijmegen de volslagen mislukking van het Bronnenboek hebben doorzien, wanneer zij openlijk erkennen dat zij zich daardoor niet bij de neus hebben laten nemen, en dat zij de vinger durven leggen op het falen van de eigen Universiteit. Misschien, maar dan dient er wel eerst opruiming te worden gehouden, komt er in Nijmegen nog ooit gedegen onderzoek van de grond.
  
  
• Niet alle hoop is verloren. VERSCHILLENDE WETENSCHAPPERS van de Universiteit van Nijmegen hebben Albert Delahaye wel eens verweten dat hij zo tekeer gaat tegen de Universiteit, wat zij niet juist vinden, omdat volgens hen het Instituut voor Middeleeuwse Geschiedenis alle blaam treft, "want wij zijn zo niet". Zij behoren dan wel duidelijk te maken wat zij precies met dat "zo" bedoelen en indien dat hetzelÍde is als wat Delahaye bedoelt, moeten zij tot veiligstelling van hun eigen wetenschappelijke integriteit de vervalsers eruit gooien en zeker niet met hun stilzwijgen steunen.
  
  
• De OFFICIER VAN JUSTITIE van het Arrondisement Arnhem waartoe ook Nijmegen behoort, wilde de rechtzaak tegen de samenstellers van het Bronnenboek niet voorbrengen voor de rechtbank. Hij seponeerde de rechtzaak als een "uit de hand gelopen discussie". In hoeverre hier sprake is geweest van "klassejustitie" is momenteel nog steeds de vraag. Er zijn immers om minder belangwekkende zaken rechtzaken gevoerd. Het ging hier om wetenschappelijk bedrog en valsheid in geschrifte van enkele door de overheid betaalde personen en instanties en wel van de afdeling Middeleeuwse geschiedenis van de Universiteiten van Amsterdam en Nijmegen. Blijkbaar kunnen wetenschappers zich meer veroorloven dan gewone burgers. Bedriegen en liegen zijn blijkbaar in wetenschappelijke kring toegestaan, vond deze Officier van Justitie.
  
  
• Minister Wim DEETMAN weigert een onderzoek in te stellen naar de het werk van Delahaye (juli 1985). Dit op verzoek van de CDA-kamerleden Beinema en Hennekam, die van mening zijn dat het werk van Delahaye eens door een onafhankelijke commissie moet worden onderzocht. Met opzet hebben de kamerleden gevraagd om deskundigen "die nog geen partij hebben gekozen" in deze discussie. Dit omdat Nijmeegse professoren "meer schamper dan serieus en erg denigrerend" op de theorieën van Delahaye hebben gereageerd, aldus de Kamerleden. Als reden voor die weigering wordt opgegeven dat het ministerie niet bevoegd is over de inhoud van het onderwijs te oordelen. Het ministerie, de hoogste baas is niet bevoegd? Wie moet dan de inhoud van het onderwijs bepalen, als het ministerie van Onderwijs en Wetenschappen daartoe niet bevoegd is?
  Enkele jaren later herhaalt dit verhaal zich onder minister Jo Ritzen. Ook hij verklaarde dat het ministerie niet bevoegd is te oordelen over de inhoud van het onderwijs! Maar als er op scholen iets te extremistische verhaaltjes worden verteld, bemoeit het ministerie zich plots wel met de inhoud van het onderwijs en dreigt het zelfs scholen te sluiten (wat zich onlangs -2007- ook daadwerkelijk heeft voorgedaan bij enkele Islamitische scholen).
  
  
• België is de verkeerde naam. Gallia Belgica bestond in de Romeinse tijd tot in de 5e eeuw uit Belgica Prima en Belgica Secunda. In Belgica Prima lagen de steden Trier, Toul en Metz om de voornaamste te noemen, en de gebergten van de Vogezen en de Jura. In Belgica Secunda lag de oversteek naar Engeland en lagen de steden Boulogne, Amiens, Bavay, Senlis, Beauvais, Saint-Quentin, Soissons en Reims. Er was dus geen vierkante meter van het huidige Belgisch grondgebied bij!
  Het land België kwam verre van overeen met het grondgebied van Gallia Belgica en kreeg dus de verkeerde naam. Dit was een gevolg van dezelfde historische misplaatsingen die ten grondslag liggen aan de hele mistyficaties in het eerste Millennium.
  
  

1. PROF. DR. J.E.BOGAERS heeft Delahaye eens "verweten" dat hij handig gebruik maakte "van de gave van het woord" en dat hij daarmee de lachers op zijn hand kreeg. Inderdaad is de hele fabel rondom Karolingisch Nijmegen één grote klucht, het lachen waard. En hoewel Albert Delahaye zeker gevoel voor humor had, is zijn studie dermate overtuigend, dat het lachen je al vlug vergaat bij alle blunders in de traditionele geschiedenis.
   
   
2. PROF. DR. J.E.BOGAERS de aanvoerder van de Club van Nijmegen, verklaarde Delahaye voor "gek", nadat deze hem van wetenschappelijk bedrog had beschuldigd. Bogaers is immers als de beste op de hoogte van de consequenties van zijn eigen onderzoek, maar wil kost wat kost de mythe in stand houden. De rechtzaak die Delahaye had aangespannen tegen Bogaers vanwege aanhoudende beledigingen, werd door de Officier van Justitie te Arnhem geseponeerd, omdat hij de zaak beschouwde als een "uit de hand gelopen discussie". Zie de volgende opmerking.
   
   
3. PROF. DR. J.E.BOGAERS heeft van meet af aan de theorieën van Delahaye zeer fel van zich afgeworpen en gold als een van de meest fervente tegenstanders van Delahaye. In zijn boek "Romeins Nederland" schrijft hij over een altaarvondst in de buurt van Nijmegen met het opschrift 'Municipii Batavorum': "met Municipium Batavorum kan moeilijk een andere plaats dan Nijmegen bedoeld zijn". De vraag blijft dan waarom dat altaar dan niet in Nijmegen gevonden is? Op enkele zeer opmerkelijke punten (de afwezigheid van het tiende Romeinse leger in 69 n. Chr. te Nijmegen tijdens de opstand van de Bataven, en de ouderdom van de kerk in Elst -10e eeuw-) geeft Bogaers ongewild Delahaye toch gelijk, ook al heeft Bogaers dat publiekelijk nooit erkend. Zie bij Onbegrijpelijk.
   
   
4. PROF. DR. J.E.BOGAERS verklaarde de stellingen van Delahaye eens voor "klinkklare kletspraat". Op grond waarvan hij tot dit oordeel kwam heeft hij nooit duidelijk gemaakt. Het was duidelijk dat Bogaers met zijn mond vol tanden stond, niets kon weerleggen en met dat ene woord slechts het betoog van Delahaye wilde denigreren.
   
   
5. PROF. DR. J.E.BOGAERS meende dat "Wetenschappers hun tijd beter kunnen gebruiken dan zich telkens maar weer met deze nonsens bezig te houden." Hij vindt bovendien dat Delahaye zijn stellingen "op een onfatsoenlijke manier" aan de man wil brengen, onder meer via "grove scheldwoorden". Albert Delahaye zegt daarover dat hij inderdaad voortdurend in de clinch ligt met profs uit Nijmegen (zoals Bogaers) en hen van onkunde, opzettelijk tekstvervalsingen, laster en wetenschappelijk bedrog beschuldigt. Ook werd Delahaye geïntimideerd om hem het zwijgen op te leggen. Blijkbaar staan er universitaire reputaties op het spel. "Maar ik blijf publiceren omdat ik weet dat ik op het juiste spoor zit", aldus Delahaye.
   
   
6. PROF. DR. J.E.BOGAERS merkte op (Numaga 1982, p.73) dat Ptolemeus zelf meedeelt eerst de lengte, daarna de breedte te geven. Dit om aan te tonen dat Delahaye het met zijn westoriëntatie mis had.
   Natuurlijk zegt Ptolemeus dat zelf! Hij was een eerlijk man en meende wat hij schreef. Doch na zo'n mededeling moet men wel eerst gaan onderzoeken wat hij onder lengte en breedte verstaat, zeker als Ptolemeus de Pyreneeën in het westen van Gallia plaatst en de Oceaan in het noorden. Ook veel andere Romeinse schrijvers draaien de windrichtingen een kwartslag tegen de klok in, welk verschijnsel Delahaye de WESTORIËNTATIE heeft genoemd. Bogaers laat nu onmiskenbaar merken dat hij, en vele historici met hem, de westoriëntatie bij de klassieke schrijvers nooit heeft opgemerkt. En dat dit waar is, heeft hij nu eens en voorgoed zelf bewezen.
   
   
7. PROF. DR. J.E.BOGAERS, archeoloog uit Nijmegen, heeft eens eerlijk bekend, dat, hoewel men aanvankelijk om "de voorspelling van Delahaye flink gelachen heeft", ze toch de bittere conclusie moesten trekken dat in de bodem van Nijmegen NIETS gevonden is uit de Karolingische periode, noch lang daarvoor, noch lang daarna, wat Albert Delahaye in 1965 al had voorspeld. Na de Romeinse periode kent de archeologie van Nijmegen een "gat" van 8 eeuwen!
   
   
8. PROF. DR. J.E.BOGAERS liet slechts een "homerisch gelach" horen, toen een een journalist van Elseviers Weekblad (13 dec. 1980) hem om een weerwoord vroeg. Op de vraag of er uit het in het openbaar van leugenarij betichten van de hoogleraren een proces zal voortkomen, blijft prof. Bogaers lachen en zegt: "Kon nou toch" m.a.w. we gaan niet procederen. "Het is voor ons een afgedane zaak".
   De onafhankelijke lezer vindt dit wellicht vreemd. Immers, nu zou die geleerde wereld de kans van hun leven hebben om Delahaye in het openbaar op de knieën te krijgen. Waarom doen ze dat dan niet?
   Het antwoord is eenvoudlg. De heren van Nijmegen e.a. zijn er zich wel degelijk van bewust dat Delahaye gelijk heeft; zij hebben hem echter van het begin af aan (1955) beledigend behandeld, afgekraakt en weggehoond en durevn nu voor hun fatsoen (dat ze bij de afkrakerijk wel getoond hebben) niet meer terug. Ze moeten dus blijven lachen, spotten, honen en vooral Delahaye uit de weg blijven om niet in het openbaar door de knieën te hoeven gaan.
   
   Dat de betrokken hoogleraren in de geschiedenis van Nederland de door Albert Delahaye opgespoorde mystificatie niet ontdekt hebben, is hun niet kwalijk te nemen: zij waren te zeer doordrongen van wat geloofwaardige geschiedschrijvers van vorige eeuwen hadden verhaald. Wat men deze wetenschappelijk heren wel kwalijk kan nemen is hun hoongelach, spot en belachelijk maken van de ontdekkingen van Delahaye en zelfs van zijn integriteit als persoon. Het getuigt niet van de juiste wetenschappelijke instelling, die immers open dient te staan voor alles wat tot uitbreiding van kennis van hun onderwerp kan of zou kunnen bijdragen.
   
   
9. PROF. DR. J.E.BOGAERS heeft op enkele zeer opmerkelijke punten (de afwezigheid van het tiende Romeinse leger in 69 n. Chr. te Nijmegen tijdens de opstand van de Bataven en de ouderdom van de kerk in Elst) Delahaye ongewild gelijk gegeven, ook al heeft Bogaers dat publiekelijk nooit erkend. Zie bij Onbegrijpelijk Bron: J.E. Bogaers, De gallo-Romeinse tempels te Elst in de Over-Betuwe, 1955, p.177.
   
   
10. PROF. DR. J.E.BOGAERS, o.c. blz. 195 e.v. gaf Delahaye toch eens gelijk toen hij verklaarde dat "Bij de opgraving te Elst geen vondsten zijn gedaan, die gedateerd moelen worden in de periode van de 4e tot de 7e/8e eeuw". Daarmee weersprak hij de mening van Post e.a. volgens wie er op grond van een akte in 726 al een kerk stond stond in Elst. Zo kreeg Delahaye (onbedoeld?) gelijk van Bogaers.
    
    
11. PROF. DR. J.E.BOGAERS betoogde dat met de St.Salvator-kerk te Elisthe-Marithaime uit een oorkonde uit 726 enkel de St.Salvator-kerk te Utrecht bedoeld kon zijn, en dat er in 726 geen aan Salvator gewijde kerk in Elst stond. Hij bestreed daarmee de opvatting van prof. R.R.Post die stelde dat St.Willibrord wel een Salvator-kerk in Elst had.
    Beide geleerde professoren menen van elkaar dat men het fout heeft. Laten ze nu beiden gelijk hebben in hun opvatting dat de ander ongelijk heeft. Ze hebben beiden gelijk, met dien verstande dat ze het inderdaad beiden fout hebben. Elst had in 726 geen kerk en Utrecht net zo min, daar beide plaatsen in 726 vele meters onder water lagen. Archeologisch is er ook geen enkele bewoning aangetoond in Utrecht, noch in Elst. En zonder bewoning zal er ook geen kerk geweest zijn, want zonder bewoners viel er niets te bekeren. De oorkonde gaat dan ook helemaal niet over Elst, maar over Oust-Marest in Noordwest-Frankrijk.
    
    
12. PROF. DR. J.E.BOGAERS, archeoloog uit Nijmegen, heeft zich altijd opgeworpen als de kenner bij uitstek van de Gallo-Romeinse tempel te Elst in de Over-Betuwe. Het was ook het onderwerp van zijn proefschrift waarop hij promoveerde aan de universiteit van Nijmegen. Uit het opgravingsverslag blijkt zonneklaar dat Bogaers bij die opgravingen niet eens aanwezig is geweest. Zijn proefschrift heeft hij vlak voor zijn promotie op enkele cruciale punten nog even moeten corrigeren. Over welke deskundigheid gaat het dan?
    
    
13. PROF. DR. J.E.BOGAERS vroeg in een brief aan Albert Delahaye (d.d. 11 mrt. 1981 - er is dus wel eens contact geweest tussen hen) welke recente publicate in Nijmegen naar een tekst uit 925 verwijst. Deze tekst handelt over de aanval van de Noormannen op de benedenstad van Noviomagus. Inderdaad moest Delahaye het antwoord schuldig blijven, immers in recente publicaties wordt deze tekst niet meer genoemd. Deze is uit de geschiedenis van Nijmgene zonder verdere toelichting verdwenen", waar deze tekst tot voor kort nog zo'n prominente plaats innam.
    
    
14. PROF. DR. J.E.BOGAERS erkende in een interview in De Gelderlander van 31 dec. 1987, dat hij "het ook niet weet" of "wat het was" en "waarvoor het diende". Dit naar aanleiding van de vondst in 1987 van enige Romeinse muren aan de Waalkade. "Het probleem van die muren is dat we niet weten wat we gehad hebben". "Ik wil niet zuur doen", zegt Bogaers, "ik stel vast dat die muur weg is. De primaire taak van een archeoloog is overigens onderzoek en niet het behoud." Waarmee Bogaers goed probeert te praten dat dit stuk Romeins erfgoed niet behouden werd, maar verdween onder het nieuw te bouwen Casino. "Zo bijzonder was deze muur nu ook weer niet", aldus de ROB., de club waar Bogaers ooit voorzitter van was. "Vandalen!" stond er op enkele affiches die her en der werden aangeplakt door wél betrokken beschermers van historisch erfgoed.
    De waarheid is echter anders.
    Het betrof hier zonder twijfel een Romeinse muur die als waterkering gediend heeft. En dat zag Bogaers natuurlijk meteen, wat uiteraard verzwegen moest worden. En Bogaers doorzag meteen alle consequenties. De muur was een regelrechte bevestiging van het gelijk van Delahaye, vandaar dat het Bogaers ook niet speet dat de muur weg was. Vandaar dat Bogaers ook geen enkele moeite heeft gedaan om dit unieke stuk Romeins cultuurgoed te behouden.
    Deze muur was immers wel heel bijzonder. Het bewijst dat de Romeinen wel degelijk pogingen hebben ondernomen om het opkomende water te keren. De Romeinen hebben de boel blijkbaar niet "laten gaan", zoals D.P.Blok dat ooit beschreef. Deze muur was een onnavolgbare bevestiging van de visie van Albert Delahaye, dat Nijmegen vanwege de transgressies verlaten werd door de Romeinen. Bovendien bleek hieruit dat niet de Bataven, maar de Romeinen aan de Waalkade een nederzetting hadden gesticht. De traditie wil ons namelijk doen geloven dat na de overwinning van de Romeinen na de Bataafse Opstand, de Bataven als "goedmakertje" een nieuwe stad mochten stichten aan de Waalkade. Hun "oude" stad Oppidum Batavorum, die op het Kops Plateau gelegen zou hebben, was immers door eigen toedoen verwoest. Deze nieuwe stad aan de Waalkade zou de naam Noviomagus gekregenn hebben en zou, toen de Romeinen wegtrokken in 105 n.Chr. van keizer Trajanus zelfs stadrechten en de toevoeging "Ulpia" gekregen hebben. De Romeinen blijken nu een waterkering te hebben aangelegd om hun ergste vijanden -denk aan de Bataafse opstand- de Bataven te beschermen tegen het opkomende water. Dan hadden ze de boel toch zeker laten gaan? Zeker omdat zij hoog en droog op het Kops Plateau zaten? Of waren ze bevreesd voor een nieuwe "opstand" van de Bataven?
    Is de werkelijke geschiedenis van Romeins Nijmegen dan toch anders geweest?
    
    
15. PROF. DR. J.E.BOGAERS heeft in 1968 de locatie van Castra Herculis van de Peutingerkaart "nauwkeurig onderzocht". Hij kwam tot de bevinding dat Castra Herculis de plaats Druten moest zijn. Deze locatie wordt momenteel (in 2007) door geen enkele historicus meer gevolgd, waaruit wel het nauwkeurige van dat onderzoek blijkt. Tevens blijkt weer eens de "deskundigheid" van Bogaers en het gelijk van Delahaye.
    
    
16. Het stokpaardje van prof.dr.J.E. Bogaers (waarover ook zijn proefschrift handelde) was/waren de Gallo-Romeinse tempel(s) te Elst, zijn "levenswerk". De opvattingen van Bogaers over deze tempels, moeten fundamenteel herzien worden, nu gebleken is dat de oudste tempel niet van vóór 69 n.Chr. dateert, maar volgens recent onderzoek (Bron: H.v.Enckevort) op zijn vroegst uit 100 na Chr. Daarmee verdwijnt het uitgangspunt van Bogaers betoog over Romeins Nederland en komt het hele verhaal rond de opstand van de Bataven in 69/70 n.Chr. op losse schroeven te staan. De bouw van deze tempel komt daarmee in een compleet ander historische context terecht. Niet de Bataafse opstand, maar andere gebeurtenissen vormen de historische achtergrond van deze tempel. De opvattingen van deze 'deskundige bij uitstek", Bogaers, dienen dus herzien te worden en met deze, die van andere historici, die voortbouwden op de opvattingen van Bogaers! Het bewijst tevens dat de wijze van "archeologisch onderzoek" van Bogaers (en hoevelen met hem?) steeds gebaseerd is geweest op vooringenomen standpunten en naar bekende feiten toe is geredeneerd, en dat deze niet steunen op technisch onderzoek. Op hoeveel andere vindplaatsen in Romeins Nederland is dit ook zo gebeurd? Bogaers is niet de enige geweest zijn die op deze wijze archeologisch "onderzoek" gedaan heeft. W.A. van Es heeft hetzelfde principe gehanteerd bij zijn zoektocht naar Dorestad. Wat krijgt Delahaye hier weer eens gloeiend gelijk!
    

1. PROF.DR.W.A. VAN ES beoordeelt het werk van Delahaye als volstrekte onzin. Alles wat Delahaye beweert is "baarlijke nonsens". Het raakt kant nog wal. Of het zijn werk beïnvloedt? O nee, het is alleen maar leuk, op zijn manier weet Delahaye mensen te interesseren voor geschiedenis. Schade berokkent hij er de wetenschap zeker niet mee, als hij zichzelf er niet mee beschadigt. Het lijkt me vervelend aan te nemen dat je gelijk hebt, terwijl niemand je daarin bijvalt.
   
   
2. PROF.DR.W.A. VAN ES stuurde op 15 december 1981 een brief met bijlage aan Albert Delahaye. De brief luidde als volgt:
   Zeer geachte Heer Delahaye,
   Hartelijk dank voor Uw prachtige kaart uit het Franse Nijmegen. Maar vergeet U toch vooral ook Wijk bij Duurstede niet. Daar heeft, zeggen de Nederlandse archeologen, het ware Dorestad gelegen. Als een klein geheugensteuntje zend ik U hierbij een mapje dat wij enige tijd geleden over Dorestad uitgegeven hebben.
   Met de meeste hoogachting,
   Prof . dr. W.A. van Es.
   Het begevoegde mapje bevatte de archeologisch cahiers van Dorestad, waarin een summier verslag van de opgravingen te Wijk bij Duurstede. In dit mapje, maar ook in eerdere verslagen, is nergens een doorslaggevend bewijs gevonden van de determinatie Dorestad te Wijk bij Duurstede. Slechts op grond van "zeggen de Nederlandse archeologen" wordt Dorestad te Wijk bij Duurstede gelegd. Dat de klassieke bronnen en menig historicus dat tegenspreekt, wordt niet vermeld.
   Uit de brief blijft een minachting van Van Es voor het werk en onderzoek van Albert Delahaye. Het is steeds de houding van Van Es en anderen geweest, om Delahaye in diskrediet te brengen, door hem en zijn onderzoek belachelijk te maken. Ondertussen heeft de tijd geleerd dat veel bevindingen van Delahaye niet langer meer ontkend kunnen worden. In Spieghel Historiael van april 1978, dus 3 jaar vóór deze brief, heeft Van Es reeds lang vastgesteld dat de determinatie Dorestad voor Wijk bij Duurstede onhoudbaar is gebleken. Van Es liegt dus bewust over zijn eigen bevindingen van 3 jaar ervoor. Zie de volgende opmerking!
   
   
3. PROF.DR.W.A. VAN ES, voormalig directeur van de R.O.B., beantwoordde eens met de kreet "Baarlijke nonsens van Delahaye!" het bewijs dat ons land nimmer door de Noormannen bezocht werd; en dat derhalve Dorestadum, een centraal punt in die Noormannen-berichten, niet in Nederland had gelegen. In de in april 1978 verschenen publikatie over 'Dorestadum' van "Spiegel Historiael" staat met klare woorden te lezen, dat hij ondanks zijn heroïsche kreet geen enkel archeologisch bewijs heeft gevonden voor Karolingisch Dorestadum te Wijk bij Duurstede. Op bladzijde 259 van dezelfde publicatie lezen we letterlijk "de bij Wijk bij Duurstede gevonden zwaarden vertonen geen elementen die op een Scandinavische herkomst zouden kunnen wijzen. Mijns inziens is er dan ook wel aanleiding tot de veronderstelling dat de meeste zo niet alle bij Wijk bij Duurstede gevonden zwaarden aan bewoners van die stad toebehoord zullen hebben". Binnenskamers (zo hebben wij uit zéér betrouwbare bron vernomen) heeft Van Es reeds lang zijn vergissingen erkend, "al kan hij dit tegenover Nederland maar moeilijk toegeven", zoals hij letterlijk heeft gezegd. Na zulke bekentenissen houdt in feite de hele discussie rondom Dorestad op.
   
4. Het moet voor PROF.DR.W.A. VAN ES een obsessie geweest zijn, toen hij bij de miljoenen kostende graafwerkzaamheden in en om de plaats Wijk bij Duurstede niets omtrent Dorestad naar boven heeft weten te halen. Onder druk van zijn medewerkers schijnt de hoogleraar nu erkend te hebben dat hij met betrekking tot deze opgravingen heeft gefaald. Een luid bravo voor Albert Delahaye. Veritas Vincit, de waarheid overwint. (Bron: Steenbergse Courant, 16 nov. 1982)
   
   
5. PROF.DR.W.A. VAN ES, de opgraver van Dorestad, maakte in 1996 voor de RVU radio melding van de 'vondst' van het Karolingische paleis van Karel de Grote. Kennelijk geïnspireerd door de opgravingen rondom het kasteel van Amsterdam beging hij deze inmiddels onsterfelijke, maar pertinente leugen. Het geluidsfragment kunt U hier beluisteren. De tekst luidt:
   "Nijmegen, daar was in... eh, en dat is ook archeologisch gewoon aan te tonen, eh, daar stond in de tijd van Dorestad, een eh, een eh paleis, een eh, een van de eh, Karolingische paleizen, op de eh, op de Valkhof!" "Dat is gevonden inmiddels!" "Ja! .... Ja!"
   
   En met zo'n grove leugen komt men weg in archeologisch en historisch Nederland. Ontslag op staande voet wegens grove ondeskundigheid, had hierop moeten volgen! Over "baarlijke nonsens" gesproken! Misschien is het voor Van Es ook vervelend dat niemand hem met deze ontdekking van het paleis van Karel de Grote te Nijmegen is bijgevallen, zelfs in Nijmegen niet!
   
   
6. PROF.DR.W.A. VAN ES, voormalig directeur van de ROB. te Amersfoort, bleek ook besmet te zijn met de denkwijze, dat de Noormannen een eigen schoonmaakploeg hadden. Van alle plunderingen te Wijk bij Duurstede zijn geen archeologische overblijfselen gevonden. "Waarschijnlijk", aldus Van Es, "zijn de Vikingen in ons land kort, destructief bezig geweest en hebben ze alleen spullen meegenomen en niets gebracht!"
   
   
7. PROF.DR.W.A. VAN ES, toen nog directeur van de ROB. te Amersfoort, zegt in een interview met de Telegraaf (28 aug. 1982) dat het verleden zo belangrijk is. "Vroeger waren er sagen, legenden en mythische verhalen. Tegenwoordig moeten die verhalen wetenschappelijk gefundeerd zijn".
   Het is toch verheugend te constateren dat ook tegenwoordige historici, waaronder Van Es, gaan begrijpen waar Delahaye al die jaren over sprak en schreef.
   
   
8. PROF.DR.W.A. VAN ES, beweerde in 1984 dat de R.O.B. in Dokkum een put had ontdekt, waaronder zich de wijwaterput van St.Bonifatius bevindt, waarin hij de Friezen doopte. Dit hele verhaal is natuurlijk al te onnozel, maar ging er in als koek. Hoe wist de R.O.B. dat er onderin die put wijwater zou zitten? Het toont weer eens het gegoochel en het onzorgvuldig omgaan met feiten aan, om maar steeds de mythen bevestigd te zien. St.Bonifatius zou immers nooit dopen vanuit een wijwaterput. Paus Gregorius (731-741) had immers met nadruk verboden voor het dopen van heidenen tot christenen, gebruik te maken van bronnen en putten, juist omdat deze bij de heidenen in een geur van bijgeloof en heidense rituelen stonden. St.Bonifatius was zeer Rome-getrouw, zozeer zelfs dat hij menigmaal in conflict is geraakt met Gallische bisschoppen. En dan vindt de ROB. een wijwaterput van St.Bonifatius! Er werken blijkbaar geen katholieken bij de ROB., want deze heilige wordt even aangewreven dat hij de kerkelijke voorschriften van Rome zomaar zou overtreden.
   
   
9. PROF.DR.W.A. VAN ES, voormalig directeur van de ROB. te Amersfoort, was een van de pannelleden bij het grote debat in 1980. Toen hij het woord kreeg begon hij met een dubbele bekentenis. De eerste was dat de boeken van Delahaye (die hij dus blijkbaar wel gelezen heeft) hem altijd gefacineerd hebben, zijn tweede bekentenis was dat hij "nooit precies begrepen heeft waar het om ging". De man wist blijkbaar niet eens waarom hij voor dit forum gevraagd was. En dan noemt hij zich wetenschapper en deskundige die wel eens een oordeel kan geven over de juistheid van de geschiedenis van ons land. Waarom hij er bij zat? Natuurlijk om te vertellen dat er in Wijk-bij-Duurstede niets gevonden was uit de tijd van Dorestadum. Echter dat heeft hij, voor hem en zijn companen wijselijk, helaas voor Delahaye, achterwege gelaten.
   
   

1. PROF.DR. D.P.BLOK heeft Delahaye's theorie eens weggeveegd met de nodige arrogantie: "Met zoveel blunders is het moeilijk één blunder te benoemen." Zijn publicatie "de Franken in Nederland" vormt de pendant van de visie van Delahaye over de woonplaats van de Franken. Van de 1690 beschikbare namen wil Blok met 47 ervan aantonen dat de Franken inderdaad in Nederland woonden. Overigens plaats hij slechts 8 namen in het gebied dat hij voor de Franken in gedachte heeft. De overige van het land der Fiezen tot in de Alpenpassen. ACHT van de 1690, dat is nog geen half procent! Hoezo zoveel blunders? Waar laat Blok die overige 99,5% van de plaatsen?
   
   
2. PROF.DR. D.P.BLOK vertaalde het woord Sclusas (uit een akte uit 828 over tolvrijheid voor de scheepvaart) met "de Alpenpassen". Hoe dit taalkundig in elkaar zit wordt niet vermeld. Hoezo tolvrijheid voor scheepvaart in de Alpenpassen? Blijkbaar wil Blok Nederland in de 8e eeuw al een internationale Europese handel geven. Terwijl het hier om de plaatsnaam Sclusas handelt, wat Lécluse is, bij Douai in Noord-Frankrijk. Dat je op de taalgrens ook meer rekening moet houden met de uitspraak dan met de schrijfwijze, ontgaat Blok blijkbaar ook volledig.
   
   
3. PROF.DR. D.P.BLOK maakt van Amorica in "De Franken in Nederland" een onbekende rivier. Anderen maken er de Amer van (maar die bestond toen nog niet vanweg de transgressies), weer anderen de Eem, ofwel men weet het niet! In de "Lex Frisorum" (wet van de Friezen) staat dat deze wet geldt van Sincfal tot aan Armorica, dus van het Zwin in België tot aan Armorica (de streek tussen Normandië en Bretagne, al bij de Romeinen en nu nog steeds onder dezelfde naam Armorique bekend). Blok durft de naam Armorique blijkbaar niet te noemen, want met het gebruik van die naam zou hij zijn eigen misvatting bevestigen. Het gemis van de letter -r- in de naam Armorica in sommige teksten (kopieën!) heeft onder enkele historici tot felle discussies geleid. Wellicht hebben deze historici ook fel gediscussieerd over de namen Amstelredam en Amsterdam, of Gorkum en Gorinchem (en zo zijn er veel meer voorbeelden te geven), wat bij hen natuurlijk steeds twee verschillende plaatsen zijn.
   De discussie of er nu Amorica of Armorica gelezen moet worden, krijgt een bijzondere wending als we bij Byvanck, o.c.p.626 lezen: Daar is Carausius met het territoriale commando belast geweest "per tractum Belgicae et Armoricae", dat wil zeggen aan de kust van Vlaanderen, bewesten de Schelde, en van Normandië. Hij had zijn hoofdkwartier te Bononia (Boulogne-sur-Mer) en zijn voornaamste taak was de afweer van de zeerovers. Uit later tijd dateerde het commando van een Dux tractus Armoricani et Nervicani. Afdelingen van Milites Nervii en Equites catafractarii Ambianenses, die ons worden genoemd, zijn waarschijnlijk in de eerste helft van de vierde eeuw geformeerd. Zonder twijfel was er langs de kust van Vlaanderen en Normandië een reeks garnizoensplaatsen.(Einde citaat Byvanck)
   En wat schrijft Julius Caesar zelf in zijn Commentarii de Bello Gallico? In boek VII 75.1 lezen we "quaeque eorum consuetudine Aremoricae appellantur" wat is "die men algemeen de naam Aremorica geeft". Blok kent zijn klassieken dus slechts.
   Ook in Franse studies is steeds sprake van "le peuple Armorique", met -R- dus, dat aan de kust woonde. Aremorici is: are=bij, more=mer=zee. Bron: A.Grenier. Ook hier krijgt Albert Delahaye dus weer eens gelijk en wel zowel van Caesar, als uit Nederlandse en Franse hoek.
   Vaak gebruikt men de naam Aremorica als de oude naam van Bretagne, de naamgever van het grote Bretagne t.w. Groot-Brittannië (=Engeland)! Lang dezelfde weg komen ook de verhalen van "Koning Arthur en de ridders van de Tafelronde" vanuit Bretagne in Brittannië terecht.
   
   
4. PROF.DR. D.P.BLOK maakt door de vondst van één munt van Dorestat (opschrift: DORESTAT FIT , in Dorestat gemaakt) waarvan er in heel Europa honderden gevonden zijn, van Wijk bij Duurstede een belangrijk handelscentrum. Zie ook de volgende opmerking.
   
   
5. PROF.DR. D.P.BLOK maakt door de vondst van één munt -nota bene een munt van Noyon- van Nijmegen een "belangrijke Merovingische nederzetting. ("De Franken in Nederland", p. 25, 27, 36, 74, 77 en 106). Zie ook de vorige opmerking.
   
   
6. PROF.DR. D.P.BLOK was een van de deelnemers aan HET DEBAT in januari 1980 in Amsterdam. Blok was van mening dat Delahaye "geen kaas heeft gegeten" van het interpreteren van klassieke bronnen en hekelde Delahaye's etymologische kennis. Met 161 blanco plaatsen op een totaal van 206 is die kennis van Blok dus blijkbaar veel beter.
   
   
7. PROF.DR. D.P.BLOK hoonde, bij datzelfde debat, Delahaye weg met de konklusie "dat hij eigenlijk zijn tijd zat te verknoeien". Het enig juiste antwordd was dat hij inderdaad gelijk had. Hij zou beter thuis zijn gebleven om oude handschriften te leren lezen. Dat hij daar nog niet veel verstand van had, mag blijken uit zijn verkeerde citaten (zie Holle Boomstammen, p. 168-171) uit de befaamde Livius-codex.
   
   
8. PROF.DR. D.P.BLOK meende, bij datzelfde debat, dat hij geen tijd genoeg had om alles te weerleggen. "Ik heb nu al genoeg tijd verloren". Dat daarop afkeurend boe-geroep volgde vanuit de zaal was heel begrijpelijk. Blijkbaar had Blok nog wat tijd nodig om de 161 nooit gevonden plaatsen uit de oorkonden van Werethina te zoeken.
   
   
9. PROF.DR. D.P.BLOK opperde eens dat "het voor Delahaye voldoende was als het eerste lettertje van een oude plaatsnaam overeenkomt met de naam van een plaats in Noord-Frankrijk. Dan volgen de overige letters vanzelf wel". Een determinatie van Attingahem als Autingues is volgens Blok niet aannemelijk, ook al zijn er meerdere letters gelijk dan alleen "het eerste lettertje". De localisatie van Blok van Attingahem als Nederhorst den Berg, zijn woonplaats, is natuurlijk veel aannemelijker. En dan is de determinatie van Blok van Sclusa als "de Alpenpassen", natuurlijk ook veel aannemelijker dan het Ecluse van Delahaye. Of Amorem dat bij Blok "een rivier" is, waar Delahaye van Armorem -met R- er Armorique van maakt, de kust van Normanië en Bretagne die nu nog steeds zo heet. Zo zijn er ruim 1690 plaatsen te noemen waarvan Blok in Nederland niet eens "dat eerste lettertje" kan vinden. En al die plaatsen waarvan Blok "het eerste lettertje" al niet kan vinden, blijven dus blanco en worden verder verzwegen. Dat is wat Blok en de Nederlandse historicus blijkbaar onder wetenschap verstaat. Vooral niet al die plaatsen opnoemen waarvan je niet terug kunt vinden, waar die ooit gelegen hebben.
   
   
10. PROF.DR. D.P.BLOK zei na afloop van datzelfde debat: "Ach het ging niet om winst of verlies. Ik verwachte niet, dat een van de partijen van standpunt zou veranderen". Toch vond Blok het best een aardige discussie! Blijkbaar stond Blok niet open voor een andere mening. En dan noemt hij zich wetenschapper.
    
    
11. PROF.DR. D.P.BLOK vond het achteraf toch geen verloren avond, die van het debat. De beweringen van Delahaye natrekken, vond hij tijdverlies, want dat levert toch niets op. Misschien had Blok dat wel moeten doen, die beweringen van Delahaye natrekken. Misschien had hij die zoekgeraakte 161 plaatsen dan gevonden. Of was dit weer zo'n traditionele manier om vooral zonder verder onderzoek maar vast te blijven houden aan de traditie? Blok hoeft de bronnen overigens niet na te trekken, hij kent ze allemaal en weet dondersgoed dat Delahaye gelijk heeft. Dat toegeven zal hij, net als de andere historici, niet hardop durven zeggen. De eigen ondeskundigheid toegeven is immers wetenschappelijke zelfmoord.
    
    
12. PROF.DR. D.P.BLOK had op aandringen van zijn studenten meegedaan aan het debat en in het forum plaatsgenomen. Erg overtuigend was zijn deelname dus niet en dit kwam ook zo over. Of was het de angst door Delahaye "afgemaakt" te worden als hij over zijn proefschrift van Werden zou beginnen? Want die bronnen kent Blok natuurlijk zeer goed en in dat proefschrift geeft hij Delahaye een aantal malen gewoon gelijk. En dat mocht natuurlijk niet aan het licht komen.
    
    
13. PROF.DR. D.P.BLOK schrijft in zijn boek "De Franken in Nederland" dat in de 4e eeuw transgressie van de zee en een sterke actviteit van de rivieren plaats vond (p.19). Ondanks dat hij deze (Duinkerkse) transgressies noemt, trekt hij niet de enig juiste conclusie, namelijk dat daar waar het land overstroomd was, er in die periode geen bewoning mogelijk was. Zijn hele boek is derhalve in het water gevallen.
    
    
14. PROF.DR. D.P.BLOK maakt van "husloth" uit de akte van 870 maar "huisbelasting", terwijl het om strandgeld of vondstengeld gaat of een premie op geredde schepen of goederen aan de kust. Het is Blok blijkbaar ontgaan dat het hier handelde over de tienden die het bisdom toebehoorden van schepen die op de kust van het Kanaal strandden. Bij Blok zijn hier zelfs de eerste twee lettertjes gelijk, toch is zijn determinatie volkomen fout.
    Daarnaast is Husloth ook de naam van een plaats, maar ook dat is bij Blok niet bekend, tenminste hij noemt de plaats nergens in "De Franken in Nederland". En typisch voorbeeld van verzwijgen, van wat niet bekend mag worden.
    In hoevrre kan Blok zichzelf een deskundig naamkundige blijven noemen, als hij van de ruim 2000 namen er slechts enkele procenten kan determineren en helaas nog foutief ook?
    
    
15. PROF.DR. D.P.BLOK was het oneens met prof. R.R. Post met de manier waarop deze de lijsten van kerken van Echternach in Holland en Friesland benaderde. De opvattingen onder Nederlandse historici en tegenstanders van Albert Delahaye, was dus niet zo eenduidig als altijd beweerd werd. Post zag kennelijk niet, dat het verschillende lijsten waren, meende Blok. Post constateerde de vele onderlinge verschillen wel en constateerde de discrepanties ten opzichte van de oorkonde van 1063, echter die was voor hem maatgevend. Post leidde daaruit af dat de samenstellers van de lijstjes erg onnauwkeurig te werk gegaan waren en een aantal kerken vergeten waren. Post ging er blijkbaar van uit, dat het doel van de lijstjes geweest was om de rechten van Echternach op de Hollandse kerken volledig vast te leggen. Blok was eerder van mening dat de lijstjes van kerken niet bedoeld waren om een volledige opsomming na te streven, omdat ze zoveel kerken niet noemen.
    
    Laten nu beide heren historici het onjuist hebben! De oplossing van bedoelde lijstjes wordt gegeven in Ontspoorde Historie (tekst 75). De lijstjes met kerken en goederen van Trajectum en Aefternacum waren, na de vlucht van het klooster van Eperlecques voor de Noormannen, terecht gekomen in Echternach. Echternach ging na 1063 op zoek naar deze voormalige bezittingen, maar zocht ze in de verkeerde streek, namelijk in Holland en in Friesland. Waarom daar? Omdat daar ondertussen de Friezen waren gaan wonen. De lijstjes waren voorzien van aanwijzingen "voor broeders die op reis gaan" ("pro frateribus in via dirigendis") om de oude kloosterbezittingen op te zoeken. Uit de toegevoegde aanwijzingen verried Echternach de werkelijke opzet van deze reisbroeders. In naam van moeder de heilige kerk werd pure diefstal gepleegd, om het Echternach-imperium dat op sterven na dood was te redden en aan een grotere rijkdom en macht te helpen. Echternach deinsde er zelfs niet voor terug valse acten en oorkonden te produceren. Grote "gangmaker" van deze falsificaties was abt Theoderich van Echternach, die feitelijk verantwoordelijk gehouden kan worden voor het ontstaan van alle mythen in het eerste millennium. Immers de Willibrordusmythe staat aan de wieg van alle overige mystificaties. Toen de lijn Echternach - Utrecht eenmaal gelegd was, was de rest van de mythen een peulenschil. De Nederlandse en Duitse historici hebben deze mystificaties nooit doorzien en hebben de mythen achtereenvolgens versterkt met oneigenlijke argumentatie en overdreven nationalisme en fanaticisme, zonder acht te slaan op de vele argumenten die de mythen al vanaf het ontstaan tegenspraken.
    
    

1. PROF.DR.P.LEUPEN (De Gelderlander, 17 juli 1981): "Delahaye hoeft niet wetenschappelijk te werk te gaan! Wij staan in feite met de rug tegen de muur, omdat wij uitgaan van nauwkeurig onderzoek en gefundeerde bewijsvoering nodig hebben".
   Waar dat nauwkeurig onderzoek (door studenten?) uit blijkt, blijft onbekend, en waar die gefundeerde bewijsvoering in het Bronnenboek te vinden is, eveneens! Op grond van nauwkeurig onderzoek komt Leupen tot de slotsom dat er geen twijfel over kan bestaan dat in Nijmegen een Karolingische palts gelegen heeft. Dan vraagt een onafhankelijke lezer zich toch af hoe nauwkeurig dat onderzoek is geweest als er binnen 2 jaar een tweede herziene versie van het Bronnenboek verschijnt, waarin een aantal cruciale zaken gewijzigd zijn. Dit nadat op het eerste Bronnenboek een epistel aan commentaren van Albert Delahaye gegeven werd. Heel wat teksten die in het eerste Bronnenboek stonden, bleken in het tweede Bronnenboek verdwenen, ofwel werden plots aan Noyon gelaten! Zie bij Noviomagus.
   
   
2. PROF.DR.P.LEUPEN stelde in hetzelfde artikel dat "onze antwoorden vragen grote achtergrondkennis over een tijd waarover erg weinig bekend is". Dat er bij Leupen weinig bekend is over de Karolingische periode verklaart wellicht dat er in het Bronnenboek zo weinig over te vinden is. Blijkbaar heeft Leupen "De Ware Kijk Op" van Delahaye niet geraadpleegd. In het Bronnenboek komt Leupen welgeteld tot 9 (negen!!) teksten over Karel de Grote en kent hij blijkbaar maar een kleine honderd teksten tussen het eind van de Romeinse tijd tot 1047. Delahaye heeft over diezelfde perioden een kleine 1000 teksten besproken in zijn boeken. Maar ja, deze teksten kent Leupen dus niet, want hij leest de boeken van Delahaye immers niet (beweert hij, maar die boeken heeft hij wel degelijk gelezen!!).
   
   
3. PROF.DR.P.LEUPEN geeft in datzelfde artikel Delahaye voor het eerst gelijk dat er wel degelijk verwarring bestaat tussen Nijmegen en Noyon. "Ook de Franse stad Noyon heette Noviomagus, en ook daar verbleven Karolingische vorsten". Het hoge woord is er dus eindelijk uit. Nu moet Leupen alleen nog accepteren dat het woordje "ook" in de voorgaande zin beide keren weggelaten moet worden.
   
   
4. Een citaat uit het Bronnenboek (tekst 21):
   
   PROF.DR.P.LEUPEN laat van de oorspronkelijke tekst 7 (zeven) namen weg, t.w. Flethite, Lisiduna, Hemi, Hengistscoto, Fornhese, Mocoroht, Widoc. Deze zijn blijkbaar voor Leupen evenveel vraagtekens. Leupen vindt in de weggelaten namen blijkbaar ook geen argumenten om zijn betoog te bevestigen, dat het genoemde Niumaga in de ondertekening, Nijmegen zou zijn. Bovendien geeft hij, en dat is juist opvallend, geen vertaling van de plaatsen Upkirika en Dorestad. Toen het Bronnenboek in 1980 uitkwam, was ondanks de kostbare opgravingen van Van Es te Wijk bij Duurstede vóór 1979, het bewijs geleverd dat dààr het gezochte Dorestad niet lag. Daarvan was Leupen blijkbaar ook zo overtuigd, dat hij de vertaling van Dorestad en Ubkirica, stilzwijgend, dus zonder verdere toelichting, maar achterwege heeft gelaten.
   Het niet vertalen van Dorestad en Ubkirica is des te opvallender, omdat Vetus Trajectum, Lockia en Rhenus, uiteraard suggestief, wel worden vertaald met Utrecht, Lek en Rijn. De priester Albricus blijft verder onvermeld, aangezien deze niet in Nederland te vinden is. Het is altijd een waarschuwing voor de allerte lezer als Leupen geen vertaling geeft. Hetzelfde gebeurt bij de gedenksteen van Frederik Barbarossa. Ook daar ontbreekt de vertaling. Dan is er blijkbaar iets te verbergen, wat ook meteen bewezen wordt.
   Ook de betekenis van het woord 'ripaticum' moet blijkbaar verborgen worden, immers ripaticum is "een steil afbrokkelende oever" en waar deze langs de Lek gezocht moet worden, blijft ook een raadsel!
   
   
5. PROF. DR.P.LEUPEN wilde als pure "wetenschapper" niet allen de uitspraken van bisschops Muskens over St.Willibrord overtreffen, maar zich ook boven hem stellen door als HISTORISCHE PAUS van Nijmegen, deze stad een bisschopszetel te bezorgen. Dit alles door te beweren dat bisschop Harduinus van Noyon best bisschop van Nijmegen geweest kon zijn. Leupen stelde dat de schrijver van de Gesta, en niet hij, zich misschien wel eens vergist kon hebben met die bisschop!
   
   
6. PROF.DR.P.LEUPEN profileert zichzelf graag als "wetenschapper", maar laat keer op keer blijken dat hij de boeken van Albert Delahaye niet gelezen heeft. Onder wetenschap verstaat hij blijkbaar, dat je vooral de visie van anderen niet onderzoekt. Leupen gaat naar eigen zeggen dus wel "wetenschappelijk" te werk en benoemt als historische paus van Nijmegen in 1980 een BISSCHOP VAN NIJMEGEN. Leupen is als "wetenschapper" geheel afgegaan op de foutieve indices in de "Monumenta Germaniae Historica Scriptorum". Had hij "Vraagstukken..." uit 1965 van Delahaye gelezen, dan had hij zich deze blamage kunnen besparen. Dat is bij Leupen wetenschap: vooral niet de visie van je opponenten bestuderen.
   
   
7. PROF.DR.P.LEUPEN stelde eens dat "Delahaye door deskundigen niet voor vol wordt aangezien". Het is dan wel erg navrant dat Leupen met de ontdekking van Delahaye plagiaat pleegt, dat de oudste stad van Nijmegen beneden aan de Waal gelegen heeft. Kwam Leupen er in 1981 pas achter, Albert Delahaye had dat in 1954 reeds gepubliceerd (zie de Gelderlander van 31 juli, 3 en 10 augustus 1954). In hoeverre is Leupen zelf dan een "deskundige" en in hoeverre gaat hij wel wetenschappelijk te werk?
   
   
8. PROF.DR.P.LEUPEN verkondigde: "De opvattingen van Delahaye worden wetenschappelijk nergens ondersteund". Dat de conclusies van Delahaye ten aanzien van Karolingisch Nijmegen allang door vrijwel alle Nederlandse historici buiten de Club van Nijmegen zijn aanvaard, is Leupen blijkbaar ontgaan. Zie de volgende opmerking, maar vooral het hoofdstuk "Bevestiging", waar zelfs "tegenstanders" van de visie van Albert Delahaye duidelijk maken, dat ook zij twijfels hebben bij de veronderstelde geschiedenis en door hun uitspraken (onbedoeld?) zelfs medestanders worden. Zie ook bij "Het gelijk van Delahaye".
   
   
9. PROF.DR.P.LEUPEN erkent bij de presentatie van zijn tweede Bronnenboek dat hij de boeken van Albert Delahaye nog nooit gelezen heeft. Dat verstaat Leupen dus onder nauwkeurig wetenschappelijk onderzoek: de werken van iemand met een gefundeerde andere mening niet eens bekijken en ongelezen verwerpen.
   
   
10. PROF.DR.P.LEUPEN in 'Spiegel Historiael" van december 1980 (blz.689) "Bij het controleren van de juistheid van de naam Noviomagus zijn wij vrij voorzichtig geweest; een bekende mededeling als die uit het jaar 925 bij Flodoard van Reims werd niet opgenomen in het Bronnenboek, omdat Noviomagus hier genoemd wordt tezamen met Franse steden als Beauvais, Amiens en Atrecht. Dat wil overigens niet zeggen dat deze vermelding dus niet op Nijmegen betrekking kan hebben. Zolang nog geen diepgaand onderzoek naar het gebruik van plaatsnamen bij Flodoard geschied is, moet men rekening houden met de mogelijkheid dat toch op Nijmegen en niet op Noyon gedoeld wordt". Dit soort onzin sla je er als professor doctor dus uit, als je de boeken van Albert Delahaye weigert te lezen, waarin dit diepgaand onderzoek van de tekst van Flodoard reeds lang gedaan is! Hoe komt die man aan die titels?
    
    
11. PROF.DR.P.LEUPEN hanteerde eens als argument dat de Germaanse vorm NUMAGA in bronnen genoemd, altijd op Nijmegen moest slaan, eenvoudig omdat een Germaanse naam niet op het Romaanse Noyon betrekking kon hebben. Dit in navolging van prof.Stolte die ooit hetzelfde argument hanteerde. Bij hen ligt Aken blijkbaar in Nederland, Aachen in Duitsland en Aix-en-Chapelle in Wallonië of Frankrijk. Ook in het Bronnenboek wordt ditzelfde argument gehanteerd. Leupen is blijkbaar nooit in Duitsland geweest, waar je lang kunt zoeken voor je Nijmegen gevonden heb. Net over de grens met Duitsland heet zijn stad immers Nimwegen!
    
    
12. PROF.DR.P.LEUPEN schrijft in de inleiding van het Bronnenboek: "Welke andere plaats in Nederland wordt meer dan 70 maal genoemd in de periode 777 - 1000?" Het antwoord "geen", zet zelfs Leupen niet aan het denken. Nijmegen zou als enige stad in Nederland bestaan hebben, overigens in allerlei Franse teksten, tussen allemaal FRANSE steden. Verrassend is dan dat in "Het Valkhof van Nijmegen" enkele malen vermeld wordt dat de stad Nijmegen in deze periode niet heeft bestaan. Dat de kroniekschrijvers zich vergist zouden hebben, zeg maar liever de indiceerders van de Monumenta Germanica, dat zou kunnen! Maar dat de keizerlijke en koninklijke kanselarijen oorkonden zouden uitgeven in een niet bestaande stad, dàt is toch iets teveel gevraagd. Alle oorkonden ondertekend met "Actum Noviomago" behoren dus toe aan een toen wèl bestaande stad: Noyon.
    
    
13. PROF.DR.P.LEUPEN laat keer op keer merken, dat hij, hoewel hij ervoor geleerd heeft, feitelijk geen verstand heeft van geschiedenis. Zo roept hij triomfantelijk uit dat Delahaye een Duitse keizer in Noyon laat regeren! Achtergronden, toch onontbeerlijk om sobere teksten van kronieken te begrijpen, daar schijnt Leupen nog weinig van te weten. Hij is blijkbaar niet op de hoogte van het feit dat Noyon tot ver in de 12e eeuw een Duitse stad is gebleven, met een burcht van het H.Roomse Rijk. Zij lag territoriaal wel in Frankrijk, maar heeft lang niet bij en zeker niet aan Frankrijk behoord. Bovendien schijnt het tekenen van documenten door vorsten die zich in het "buitenland" bevinden, bij hem onbekend te zijn. In de archieven van ons eigen land zijn daarvan vele voorbeelden te vinden! Ook onze koningin tekent regelmatig stukken, als zij in het buitenland op haar vakantieadres is.
    Blijkbaar heeft Leupen ook nooit van "enclaves" gehoord, waar het in west-Europa van wemelde in de vroege en late Middeleeuwen. Het diskwalificeert zijn kennis van de Middeleeuwse geschiedenis op overtuigende wijze. Het ging met "enclaves" zelfs zo ver dat "ieder die binnen de parochies van O.L.Vrouw of van St.Pieter in Maastricht geboren was, onderdaan van Luik zou blijven, waar hij ook ging wonen". Ofwel, binnen de stad Maastricht was er sprake van een rechtsgeldige "enclave" van de stad Luik. (Bron: Dr.H.P.H.Jansen, p.165)
    
    
14. PROF.DR.P.LEUPEN, wetenschappelijk medewerker van het Instituut voor Middeleeuwse Geschiedenis aan de Universiteit van Nijmegen en auteur van "Het Bronnenboek van Nijmegen", claimt zorgvuldig en nauwkeurig te werk te zijn gegaan met Het Bronnenboek. In het eerste Bronnenboek heet Gorissen gewoon dr., in het tweede Bronnenboek is hij opeens tot professor gebombardeerd, wat aantoont dat Leupen zijn eigen tekst niet eens korrekt kan overschrijven. Wat zal die man dan van vroeg-middeleeuwse teksten maken? Zo zal hij wel een "de Bisschop van Nijmegen" gekomen zijn.
    
    
15. PROF.DR.P.LEUPEN heeft in het tweede Bronnenboek enkele namen van medewerkers geschrapt. Hebben zij zich vrijwillige teruggetrokken nadat zij zagen onder welk wanproduct zij hun handtekening hadden gezet? Of zijn ze geroyeerd als lid van de "Club van Nijmegen" wegens onvoldoende steun voor het Bronnenboek of omdat zij achteraf toch wel enige kritiek hebben gehad op het wanproduct waaraan zij hun "medewerking" hadden verleend? Laat een van hen (de namen zijn bekend: zie De Bisschop van Nijmegen p.147) eens de ware reden van hun afwezigheid in het tweede Bronnenboek vermelden. Het zal veel duidelijkheid verschaffen.
    Op vergelijkbare wijze verdwijnen er ook vaak plaatsen en jaartallen uit de geschiedenis van Nijmegen en/of van Nederland. Feiten waarmee aanvankelijk de waarheid van de traditie "bewezen" werd, verdwijnen stilzwijgend uit de boeken, zonder verdere toelichting waarom deze verdwenen zijn. Als bekendste voorbeelden mogen de invallen van de Noormannen in 880 en 925 in Nijmegen dienen. Zie ook de hele lijst van jaartallen in het overzicht over Noviomagus, Noviomus en Noviomo.
    
    

1. PROF.DR.B.H.STOLTE blijft geloven dat Karel de Grote in Nijmegen geresideerd heeft. dat er nooit sporen van een paleis zijn gevonden deert hem blijkbaar niet. Het is allemaal oude koek wat Delahaye schrijft (n.a.v. zijn nieuwe boek De Mythe van de Noormannen: NRC, 12=3=1977). Toen hij Novionagus naar Frankrijk liet verhuizen, moest de hele Betuwe rnee, Utrecht, Dorestad, de Friezen en de Noormannen, een kettingreactie dus. Zelfs Hamburg en Bremen moesten mee naar het zuiden. Ik heb bewondering voor zijn werkkracht en vastberadenheid, maar hij is niet voor rede (=redelijkheid -Van Dale) vatbaar." aldus Stolte. Nu is Delahaye wel voor redelijkheid vatbaar, maar de vraag is of Stolte wel over voldoende rede (denkvermogen -Van Dale) beschikt om de déplacements historiques" van Delahaye te begrijpen. De voorstelling die Stolte geeft is een karikatuur (wat misschien de bedoeling was?)
   
   
2. PROF.DR.B.H.STOLTE heeft nog nooit een officiële historicus ontmoet die in Delahaye gelooft. Of hij Delahaye wel eens ontmoet heeft? Dat blijkt niet het geval (NRC. 12-3-77).
   Blijkbaar is bij Stolte iedere historicus die de opvattingen van Delahaye onderschrijft, geen officiële historicus meer. Er zijn immers genoeg historici te vinden die de opvattingen van Delahaye in eigen publicaties onderschrijven: zie bij Citaten!. Blijkbaar heeft Stolte daar geen weet van. In hoeverre ben je dan zelf een officieel historicus, als je niet op de hoogte bent van wat anderen publiceren.
   
   
3. PROF.DR.B.H.STOLTE EN PROF.DR.R.R.POST stelden eens nadrukkelijk: "Zoals de oorkonde voor ons ligt, kan zij niet echt zijn!" De tekst werd onzuiver verklaard om moeilijkheden te voorkomen. Beter was geweest t.a.v. deze tekst te verklaren "Zoals de oorkonde voor ons ligt, kan zij niet op Nederland slaan!" Dat zou de juiste zienswijze zijn geweest!
   
   
4. PROF.DR.B.H.STOLTE kermde in nr. 724 van de A&O-reeks van 29 aug.1958: "Een slag dreigt onze vaderlandse trots te verpletteren! Het kan een ramp worden van zo'n omvang, dat elke vergelijking mank moet gaan! Onze hele vaderlandse geschiedenis van vóór het jaar 1000 moet worden herschreven, indien de beweringen van Albert Delahaye juist zouden blijken te zijn". En dat ze juist waren is ondertussen -in 2008- wel gebleken! Karolingisch Nijmegen wordt door niemand meer serieus genomen! In het betreffende boekje voert Stolte overigens geen enkel bewijs aan dat de opvattingen van Albert Delahaye onjuist zijn, integendeel. Naast een uitvoerige uitleg van de Peutingerkaart komt hij niet verder dan de kreet "Nijmegen is toch Noviomagus!" Over het "Waarom dan?" geen woord!
   
   Dat de redactie van A.& O. de heer Delahaye ruimte bood voor een weerwoord en hij dat geweigerd zou hebben, is een pertinente leugen. Voor het verschijnen heeft Delahaye de betreffende brochure niets eens gezien. Na contact opgenomen te hebben met de redactie na het verschijnen van deze brochure, bleek er gewoon sprake te zijn van bewuste kwaadwilligheid. De redactie wilde (blijkbaar) kost wat kost de historische traditie redden. Met enkele leugens meer zal ook hiervan geen sprake zijn. De historische traditie is niet meer te redden, zelfs niet met leugens, waarop zij al te lang gestoeld is geweest.
   
   
5. PROF.DR.B.H.STOLTE: "Gelukkig, we kunnen weer gerust zijn. We kunnen trots blijven op de roemrijke Bataven uit onze geschiedenis. Ze hebben in de Betuwe gewoond". Dat de Bataven pas in de 17e eeuw voor het eerst met de Betuwe in verband werden gebracht, heeft Stolte blijkbaar nooit geweten. En dat er in de hele Betuwe archeologisch geen spoor van die Bataven is teruggevonden, maakte Stolte blijkbaar ook niet zoveel uit! Hoewel er in de Betuwe wel sporen van enige bewoning zijn aangetroffen, is nooit enig bewijs geleverd dat het hier om Bataafse nederzettingen zou gaan.
   
   
6. PROF.DR B.H.STOLTE schrijft over de Nederlandse opvatting over de Peutingerkaart (Tabula Peutingeriana): "Het is niet zo eenvoudig een weg van de Tabula te reconstrueren. Als de weg zelf niet wordt teruggevonden, hetgeen in ons rivierengebied tot nu toe niet altijd met zekerheid is gelukt (beter is te stellen: helemaal niet is gelukt), is men op een reeks vermoedens aangewezen, die niet steeds een afgerond resultaat geven. Dikwijls moet men zich met een aanwijzing van een mogelijkheid tevreden stellen." Je vraagt je wel eens af als je deze ontboezeming leest, waarom Stolte (en anderen) nog durven vasthouden aan de sterke traditie van onze vaderlandse geschiedenis, die op een reeks vermoedens in gebaseerd?
   
   
7. PROF. DR B.H.STOLTE betoogde bij het weerleggen van de twijfel van Albert Delahaye t.a.v. de Peutingerkaart: "De meeste zekerheid heeft men als de naam uit de Romeinse tijd is blijven voortleven, zoals bij Blerick-Bleriacum en Nijmegen-Noviomagus, en als de door oude documenten opgegeven afstanden goed uitkomen!" Dat wordt zomaar even gesteld, terwijl de archeologie aantoont dat er GEEN enkele continuïteit in de bewoningsgeschiedenis van Nijmegen of Blerick heeft bestaan. Is de naam ter plekke meer dan 7 eeuwen dan een beetje in de lucht blijven hangen?
   
   
8. Terwijl Albert Delahaye voor zijn nieuwe zienswijze op de Peutinger-kaart de hoogste lof krijgt van Franse deskundigen, roept PROF. DR B.H.STOLTE uit: "Hij heeft maar wat plaatsen genomen, die toevallig met dezelfde letter beginnen"! In de Nederlandse determinaties van de kaart is "toevallig" nogal vaak geen enkele letter gelijk. De Nederlandse determinatie laat zich het best typeren door de tot lachen uitnodigende nevenschikking Nigropullo - Zwammerdam!
   
   
9. PROF.DR.B.H.STOLTE meende met het gezegde "Schoenmaker blijf bij je leest", dat Albert Delahaye zich niet moet bemoeien met de geschiedenis van ons land, maar dat moet overlaten aan de deskundigen, die oude handschriften kunnen lezen en naar wetenschappelijke bewerking kunnen interpreteren (Numaga, XIII, blz. 18). Nu is het lezen van oude handschriften voor Albert Delahaye als archivaris toevallig wel zijn "leest" en levert dan ook geen enkel probleem op. Waar Delahaye wel moeite mee had, en daar had Stolte dus "gelijk", is met het interpreteren van die oude teksten. Juist op de "wetenschappelijke bewerking" gaf Delahaye commentaar en had hij een andere visie, en daar was Stolte, voormalig leraar aan een middelbare school te Roosendaal, niet zo gelukkig mee. Schoenmaker blijf bij je leest: een leraar is nog geen historisch wetenschapper!
   
   
10. PROF. DR B.H.STOLTE slaakte eens de triomfantelijke kreet "dat Delahaye geen Latijn kent" toen deze 'septentrio' met 'west' i.p.v. noord 'vertaalde'. In werkelijkheid betekende dit dat Stolte, en met hem alle klassici, de west-oriëntatie bij de klassieke schrijvers blijkbaar nooit had opgemerkt. Het niet opmerken van de west-oriëntatie ligt mede ten grondslag aan alle foutieve opvattingen over de historische geografie van westelijk Europa sinds de Romeinen. Als de Pyreneeën door Ptolemeus in het westen van Frankrijk worden geplaatst, moet men zich toch wel afvragen wat hij dan met de Noordelijke Oceaan bedoeld!
    
    
11. PROF.DR.B.H.STOLTE heeft eens terecht opgemerkt dat Delahaye de lengte- en breedtegraden van Ptolemeus onderling verwisseld had, wat hij uiteraard lanceerde als een dodelijk argument ten opzichte van de visie van Delahaye. Helaas levert hij daarmee het volgende bewijs dat hij, en met hem veel klassici, de west-oriëntatie bij de klassieke schrijvers nooit opgemerkt heeft! Zij kunnen dus rustig opnieuw beginnen met het bestuderen en interpreteren van de klassieke schrijvers.
    
    
12. PROF. DR. B.H.STOLTE hanteerde eens als argument dat de Germaanse vorm NUMAGA in bronnen genoemd, altijd op Nijmegen moest slaan, eenvoudig omdat een Germaanse naam niet op het Romaanse Noyon betrekking kon hebben. Bij hem ligt Aken in Nederland, Aachen in Duitsland en Aix-en-Chapelle in Wallonië of Frankrijk. Ook Leupen past dezelfde foutieve denkwijze toe in zijn Bronnenboek. Hij is blijkbaar nooit in het buitenland geweest, waar je lang kunt zoeken voor je Nijmegen gevonden heb. Net over de grens met Duitsland heet zijn stad immers Nimwegen!
    
    
13. PROF. DR. B.H.STOLTE stelde eens dat in Noord-Frankrijk geen plaats was voor de Bataven, want daar woonden al de Ambiani, Caleti, Viromandui en Bellovaci. Een onnozeler argument kan men zich nauwelijks voorstellen. Als men zijn voorbeeld op onze tijd zou toepassen zou hij gezegd kunnen hebben dat in ons land al Zeeuwen, Hollanders, Brabanders, Utrechtenaren, Groningers, Friezen enz. wonen, zodat er geen plaats meer is voor Nederlanders.
    
    Professor Dr.B.H.STOLTE begreep maar al te goed dat toegeven aan het gelijk van Delahaye zijn historische zelfmoord zou betekenen. Dat verklaart ook de felheid waarmee hij Albert Delahaye bestreed. Hij liet daarbij geen middel ongebruikt. Zelfs zijn titel (die Albert Delahaye nooit gekregen heeft, ondanks zijn wetenschappelijke verdienste) werd daarbij als argument gebruikt. "Ik zal het als 'professor docter' toch wel beter weten dan zo'n simpel 'archiefambtenaartje'. Het mag blijken uit de teneur van zijn artikelen in Numaga waarin hij een weerwoord schreef op de visie van Albert Delahaye. De volgende titels spreken voor zich: - Demystificatie van het mysterie van de Keizer Karel-stad (1963-p.9) ; - Overbodige vraagstukken in de historische geografie van Nederland (1966-p.11) en - Driemaal Noviomagus (1966-p.233). Dat Stolte daarbij zelfs de meest onnozele argumenten aanvoerde die een professor maar kan bedenken, mag uit bovenstaande citaten blijken. En Stolte dacht blijkbaar daarmee iedereen te overtuigen. Hij wist wel beter. Dat verklaart mogelijk ook waarom hij tijdens het debat van 28 januari 1980 zo afwezig voor zich uit zat te staren. Opvallend maar veelzeggend is dat prof.dr.Stolte in het Bronnenboek van Nijmegen in de literatuuropgave geheel ontbreekt. Zijn artikelen hebben op de huidige generatie historici toch niet zo'n overtuigende indruk achtergelaten, dat deze nog als waardevol worden beschouwd en geciteerd zouden worden.
    
    
14. PROF. DR. B.H.STOLTE promoveerde in 1949 op een studie van de Geograaf van Ravenna. Stolte is lang een van de felste bestrijders geweest van de visie van Albert Delahaye. Met Hugenholtz is hij er ook verantwoordelijk voor dat het boek "Vraagstukken..." in 1966 zo werd weggehoond dat niemand er meer aan begon. Hij schreef in 1949 zijn proefschrift over de Geograaf van Ravenna, dat van A tot Z dus onjuist is. Om dit niet bekend te laten worden, reageerde hij met de regelmaat van een klok op alle publikaties van Delahaye, maar hij sprak daarbij nooit over de Ravennas. Dit pijnlijke punt mocht niet aan de dag komen. Van de na-oorlogse promovendi is hij het dichtst bij de oplossing van de mythen geweest; daar de teksten van de Ravennas warempel wel duidelijk zijn, tenminste wanneer men de west-oriëntatie ontdekt en precies hier miste Stolte de boot. Hij bleef maar schermen met Noviomagus en de Peutinger-kaart, wat hem een professoraat in Nijmegen opleverde. Maar bij al zijn aanvallen en grofheden - hij alleen kent Latijn! - had hij vergeten "Germania" van Tacitus te lezen.
    
    
15. PROF.DR.B.H.STOLTE is van mening dat het boek van Delahaye beter niet geschreven had kunnen worden. Het ontbreekt aan elke wetenschappelijke bewerking van het verzamelde materiaal, Het is een product van slecht diletantisme, het wemelt van de slordigheden en onnauwkeurigheden, van blijken van schrikbarende onkunde op bijna elk gebied dat hij betreedt. "Wij stammen af van de Batavieren", stelt Stolte nadrukkelijk. Met zoveel "botte beweringen" zou je het bijna gaan denken.
    In de onlangs verschenen T.V.-productie "Het verleden van Nederland" wordt erkent dat wij niet afstammen van de Batavieren. Wat had Albert Delahaye in 1965 al een vooruitziende blik en zat Stolte er toen al faliekant naast.
    
    

1. G.Th.M.LEMMENS, directeur van het voormalig Nijmeegs Museum 'Commanderie van St.Jan' heeft in 'Het Valkhof te Nijmegen' de medewerkers van het Bronnenboek geprezen "om geen zinloze discussie met tientallen detailargumenten aan te gaan over de kwestie, of Karel de Grote wel ooit in Nijmegen is geweest". Verbeeld je toch! We gaan toch zeker niet discussiëren over de zaak waar het juist om gaat! Bij hem staat het vast dat Karel de Grote wèl in Nijmegen is geweest! Daarvoor is een discussie bij voorbaat belachelijk. Waarom er dan een Bronnenboek noodzakelijk was, anders dan om juist dit aan te tonen, blijft een vraag!
   
   
2. G.Th.M.LEMMENS verheugt zich in 'Het Valkhof te Nijmegen' over de nieuwe interesse voor het Valkhof, zowel in het gebouw als zodanig als in de ermee samenhangende ontstaansgeschiedenis van Nijmegen.
   "In historisch verband kan men de laatste tijd niet over de vroege geschiedenis van de burcht spreken zonder de met groot elan naar voren gebrachte theorieën over de zogenaamde 'blunder' van alle historici te noemen, die zich in de localisering van de gebeurtenissen uit de eerste tien eeuwen van onze jaartelling maar liefst honderden kilometers vergist zouden hebben".Daarmee doelt hij duidelijk op de opvattingen van Albert Delahaye, zonder zijn naam echter te noemen. Deze houding van Lemmens staat symbolisch voor de wijze waarop men in Nijmegen met wetenschap omgaat. Bovendien hebben niet alle hitirici zich vergist, want er is altijd twijfel geweest over een aantal "zekerheden" uit die traiditionele geschiedenis. Zelfs Blok en Leupen spreken die twijfel uit.
   
   
3. G.Th.M.LEMMENS erkent in datzelfde boek dat de St.Nicolaaskapel uit de 11e eeuw stamt. Dat hij daarmee Albert Delahaye volkomen in het gelijk stelt, heeft hij blijkbaar niet begrepen. Immers de hele Karolingische traditie van Nijmegen was juist vastgepind op die "Karolingische" kapel, waarvan geen steen Karolingisch blijkt te zijn.
   
   
4. G.Th.M.LEMMENS stelt dat op grond van reisroutes en dateringen van oorkonden de palts Numaga te Nijmegen gelegen moet hebben. Let vooral op dat "moet".
   Hoe Lemmens op grond van reizen tussen 2 plaatsen en data van oorkonden, meent te kunnen vaststellen welke plaatsen dan bedoeld zouden kunnen zijn, wordt echter verzwegen. Hoe Het Bronnenboek i.c. Leupen kan aantonen met een reis tussen Haristallio en Niumaga hieronder dus Nijmegen begrepen moet worden, zal iedereen ontgaan.
   
   
5. G.Th.M.LEMMENS erkent in de inleiding van hetzelfde boek dat het niet onomstotelijk te bewijzen is dat die Karolingische bouwwerken op het Valkhof stonden. Niet "onomstotelijk te bewijzen?" Er is gewoon geen enkel bewijs. Archeologisch staat in elk geval vast dat er op het Valkhof niets is gevonden uit de tijd van Karel de Grote! Zie daarvoor ook de mededelingen van prof.dr. J. de Waele.
   
   
6. G.Th.M.LEMMENS presenteert een hele serie 'commissie-leden' die het Bronnenboek besproken hebben en het na discussie, zoals de inleiding nadrukkelijk zegt, uiteindelijk goedkeurde. Er is derhalve dus wel discussie geweest, alleen degene die er een heel andere mening op na hield, was voor deze discussie niet uitgenodigd. Uit oogpunt van wetenschappelijke objectiviteit dus uiterst verwerpelijk.
   
   
7. G.Th.M.LEMMENS verkondigt ook 'met enige trots' en verdedigt dat ook, dat Leupen, een van de samenstellers van het Bronnenboek, het boek "Vraagstukken..." van Albert Delahaye nog nooit heeft gezien, laat staan gelezen heeft! Het is een tekenend voorbeeld van wat de "Club van Nijmegen" onder een wetenschappelijke discussie en wetenschappelijk onderzoek verstaat. Vooral geen kennis nemen van feiten die de eigen standpunten tegenspreken.
   
   

1. Dr.H.HALBERTSMA staat te boek als dè deskundige op het gebied van Oud-Friesland. Hij noemde Albert Delahaye in Elseviers Weekblad van 14 mei 1966 een "warhoofd" en zijn opvattingen "science fiction", omdat hij Friesland en de Betuwe in Frankrijk wilde leggen. Dat had Halbertsma dus niet goed begrepen.
   Halbertsma meende dat Delahaye in Klundert woonde (dat moest dus Zundert zijn) en dat hij van de Lauwers in Friesland misschien de Loire in Frankrijk wilde maken, iets wat Delahaye overigens helemaal nooit beweerd heeft. Wie is er dan een "warhoofd"?
   Uit alle opmerkingen van Halbertsma blijkt overigens dat hij van de studie van Albert Delahaye niets gelezen heeft, in elk geval niets begrepen heeft. Als je zelfs Klundert en Zundert door elkaar hebt, kun je niet blijven volhouden een deskundige te zijn.
   Halbertsma stelde ook dat de moordenaars van St.Bonifatius vanover de Lauwers, dus uit de provincie Groningen kwamen, wat in geen enkele klassieke tekst staat. Dat is een eigen fantasietje van Halbertsma. Wie bedrijft hier nu "science fiction"?
   Halbertsma is de archeoloog die, tegen de mening van andere archeologen in, blijft beweren dat hij te Dokkum de bron van St.Bonifatius heeft opgegraven. In zijn mening over de geschiedenis van Dokkum en de moord op St.Bonifatius ter plaatse, is hij altijd een fel tegenstander geweest van de opvatting van Albert Delahaye die dit als legendarisch beschouwde. Heeft Albert Delahaye gelijk, dan gaat de deskundigheid van Halbertsma teloor, vandaar zijn felheid tegen de opvatting van Delahaye.
   Dat St.Bonifatius ooit met bronwater gedoopt zal hebben, is ook zo'n "warhoofdige" opmerking van Halbertsma. De Paus had expliciet verboden om met bronwater te dopen. St.Bonifatius was zeer Rome-getrouw en zou nooit tegen de regels van de kerk in gehandeld hebben. Ook daarvan heeft Halbertsma dus ook nooit iets begrepen.
   
   
2. MGR.DR.G.P.J.BANNENBERG die eens een boekje schreef over de kerk van Waarle, heeft een rotsvast geloof in de authenticiteit van de Brabantse Willibrorduskerkjes. Dat er een vergissing in landstreek is ontstaan die Delahaye voor de hand liggend vindt, omdat er tussen het overlijden van St.Willibrord en het ontstaan van het Liber Aureus niet minder dan drie eeuwen zitten, gelooft hij evenmin. (Eindhovens Dagblad, 1980)
   Het mag natuurlijk een groot goed genoemd worden, dat rotsvaste geloof van deze heemkundige monseigneur. Maar alleen met geloven komt men er niet in historische geografie. Daarvoor spreken de teksten toch duidelijke taal. En dat men van het hele paleis van Karel de Grote in Nijmegen niets heeft teruggevonden, verklaart Bannenberg door te stellen dat het wel een (houten) koningshoeve geweest zal zijn. En dat nu is in flagrante tegenspraak met wat Einhard en andere schrijvers vermelden dat het een in pracht en praal gebouwd paleis was, volgens de nieuwste bouwwijzen, dus in steen.
   
   
3. MGR.DR.G.P.J.BANNENBERG schreef in bovengenoemd boekje dat met Waderlo uit een oorkonde van 704, elders Wadradoch of Waedritleum genoemd, het in de stadhuistaal genoemde dorp Waarle werd bedoeld. Blijkbaar was er al een stadhuis in Waarle voordat er een kerk was. Volgens Bannenberg kreeg St.Willibrord, bisschop der Friezen, van een Frankische vorst, dus een kerkje in Brabant. Het antieke Waderloo lag in de gouw Texandria (=weefland; denk aan het woord textiel!), wat onmiskenbaar in Noord-west Frankrijk in het land van de Fresones gelegen heeft (het beroemde Friese laken uit die streek is nog heden bekend). Waar er in de buurt van Waalre sprake is geweest van textielnijverheid heeft Bannenberg (of een andere historicus na hem) verder niet verduidelijkt.
   
   
4. MGR.DR.G.P.J.BANNENBERG laat de Taxandergouw over een zeer groot gebied uitstrekken, over bijna geheel Noord-Brabant en een stuk van België, namelijk het dekenaat Beringen. Hij verwijst hierbij naar de grenzen van de oorspronkelijke Romeinse civitates. Daarbij heeft hij blijkbaar vergeten te lezen wat Byvanck*) hierover vermeldt en dat dit voor Nederland niet opgaat. Daar ontbreekt namelijk de voortzetting van de Romeinse civitates in de latere bisdommen. Waarmee ook meteen nog eens aangetoond wordt dat de Romeinse geschiedenis niet over Nederland ging.
   *) A.W.Byvanck, Nederland in den Romeinschen Tijd, Leiden 1943, p.4.
   
   
5. MGR.DR.G.P.J.BANNENBERG verklaarde eens (Eindhovens Dagblad, febr.1982) dat "Delahaye van goede huize moet komen" om de Brabantse traditie van St.Willibrord voor vals te kunnen verklaren. Nu hoef je niet "van goede huize" te komen om te ontdekken dat deze traditie uit de 13e eeuw stamt, dus zes eeuwen na St.Willibrord. In 1156 ging de abdij van Echternach plots 24 kerken in Holland claimen, die tevoren nergens zijn genoemd. En in de 13e eeuw werden door Echternach plots 4 kerken in Texandria, dat ondertussen als Brabant werd opgevat, geclaimd. Van een traditie die pas 6 eeuwen na de feiten ontstond, is niet zo moeilijk aan te tonen dat deze dus vals is. Zeker als men de pauselijke bullen erop naslaat, waarin de bezittingen van kloosters staan geregistreerd. Dan ziet men de vervalsingen "huizenhoog" geëtaleerd door de verschillen tussen de oorkonden van Echternach en die in Rome.
   
   
6. PROF.DR.G.QUISPEL is van mening dat er geen enkele aanwijzing is dat Utrecht ten tijde van St.Willibrord onder water lag (Elsevier, 16 dec. 1967). Dat naar aanleiding van de transgressietheorie die Delahaye noemt in zijn boeken, waardoor de geschiedenis van St.Willibrord zich dus onder water moet hebben afgespeeld. Dr.Quispel vergeet zich blijkbaar af te vragen, waarom het Romeins in laag Nederand steevast teruggevonden wordt onder een dikke laag zeeklei en waardoor vermeende Romeinse forten zijn "weggespoeld", zoals te vaak als reden van het ontbreken ervan wordt aangegeven. Ook de aanwezigheid van het (vermoedelijk) Romeinse fort de Brittenburg ver uit de kust bij Katwijk, kan prof. Quispel dus makkelijk verklaren zonder in transgressies te geloven. Waarom hebben we dat nog nooit mogen vernemen?
   
   
7. PROF.DR.G.QUISPEL neemt een belangrijke invloed aan van de vermaarde hogeschool van Utrecht, wier invloed in de 8e eeuw over geheel Nederland en Noord-Duitsland uitstraalde Elseviers Weekblad, 16 dec. 1967). Vraag aan Prof.Quispel: Waar in West-Europa kan op het punt van cultuurhistorie in de allerbreedste zin (onderwijs, religie, kunst, letteren, bestuur enz.) vóór dc 10e eeuw ook maar de kleinste relatie met Utrecht worden aangewezen? Die is er namelijk niet en die is ook nooit aangetoond. Zie bij Citaten en bij St.Willibrord wat andere historici hierover vermelden.
   
   
8. PROF.DR.C. van de KIEFT heeft zich laten ontvallen nauwelijks bij de "commissie" die het Bronnenboek van Nijmegen samenstelde, betrokken te zijn geweest. Dit naar aanleiding van de rechtzaak die Albert Delahaye in 1982 aanspande tegen het wetenschappelijk bedrog dat het Bronnenboek is. Zijn verontwaardiging over die op hande staande rechtzaak is net zo hypocriet als zijn houding achteraf waarbij het Bronnenboek afvalt. Professor Van de Kieft heeft willens en wetens voor de inhoud van het Bronnenboek getekend door er zijn naam en reputatie als mediavist aan te verbinden om het Bronnenboek nog enig gezag mee te geven. Zich er nu van willen distanciëren is van hetzelfde wetenschappelijk niveau als het Bronnenboek zelf is.
   
   
9. ARNOUD-JAN BIJSTERVELD, een Brabander die zegt historicus te zijn, meende eens te moeten opmerken dat van het werk van Delahaye geen zier deugd (Eindhovens Dagblad, 4 aug. 1981). Hij meent te weten dat de onderzoekmethoden van Delahaye vaak verre van wetenschappelijk zijn, dat zijn historisch inzicht bedroevend is, dat hij oorkonden domweg verkeerd vertaalt en dat hij goochelt met de schrijfwijze van middeleeuwse plaatsnamen. Bij deze beweringen blijft het dus in dit artikel, want Arnoud-Jan geeft zelf geen enkel bewijs waaruit blijkt dat hij het gelijk (van de traditie) aan zijn kant heeft. En dan durft Arnoud-Jan over "wetenschappelijk" te spreken! Heeft hij misschien met Leupen getelefoneerd en dat als "wetenschappelijk" beoordeeld?
   
   
10. ARNOUD-JAN BIJSTERVELD, diezelfde Brabantse historicus van de vorige opmerking, spreekt van "domweg verkeerd", maar spreekt in zijn artikel over het "Belgische" Tournehem, een plaats die nog steeds in Noord-Frankrijk ligt. Verder meent hij te weten dat Delahaye Waderlo als het Belgische Waterloo ziet. Ook hier gaat Bijsterveld in de fout, want Delahaye verstaat er toch echt het Noord-Franse Wattrelos onder. Bijsterveld vindt namelijk dat Waderlo het Brabantse Waarle is, zonder er overigens een verder bewijs voor te geven. Net als een bekende Fransman, vindt ook Arnoud-Jan zijn Waterloo in Waderlo, maar dan het echte van St.Willibrord, niet in België, maar in Noord-Frankrijk.
    
    
11. ARNOUD-JAN BIJSTERVELD meent dat "Delahaye vragen oproept bij de traditionele opvatting over de nog erg onbekende vroegmiddeleeuwse geschiedenis van Nederland". En dàn, na Delahaye eerst zelf zwart gemaakt te hebben, zegt Arnoud-Jan zoetsappig dat het jammer is, dat op de kritiek van Delahaye emotioneel en vaak heetgebakerd wordt gereageerd. Bijsterveld leest blijkbaar behalve de boeken van Delahaye, ook zijn eigen pennevruchten niet. Natuurlijk roept Delahaye vragen op, maar wel ten aanzien van zaken die nooit geklopt hebben in de traditionele geschiedenis. Zaken die Arnoud-Jan blijkbaar nooit heeft opgemerkt en er dus nooit vragen over heeft gesteld. En dan spreekt hij over "wetenschappelijk"? Komt wetenschap niet voort uit verschil van mening?
    
    
12. ARNOUD-JAN BIJSTERVELD die zo graag de St.Willibrord traditie voor Noord-Brabant wil behouden en keer op keer Delahaye een beetje belachelijk maakt, erkent in een radio interview met Radio Brabant dat "men pas inde 16e en 17e eeuw in Brabant belangstelling heeft gekregen voor de Heilige". Ook erkent Bijsterveld dat "de kerken pas in de 16e en 17e eeuw hun Patroon kregen". Je vraagt je dan wel af welke historicus in Bijsterveld schuilt, als hij meent dat een patronaat en de tradtie van St.Willibrord zo'n 10 eeuwen onder de oppervlakte heeft gesluimerd, om pas in de 16e/17e eeuw geëffectueerd te worden.
    
    
13. ARNOUD-JAN BIJSTERVELD zegt in datzelfde interview voor Radio Brabant, dat St.Willibrord NIET heel Noord-Brabant katholiek wilde maken. Hij zou er dus wel 2 of 3 kerken gewijd hebben, maar veel voorstelling moeten we er niet van maken en veel effect op de geloofsverkondiging heeft het niet gehad. Inderdaad heeft de geloofsverkondiging van St.Willibrord geen effect gehad in Noord-Brabant, hier heeft Arnoud-Jan volkomen gelijk, maar niet om wat hij meent, maar gewoon omdat St.Willibrord er nooit geweest is.
    Arnoud-Jan maakt van St.Willibrord wel even een schertsfiguur, die , hoewel hij in 1940 tot patroon van de Nederlandse kerkprovincie is uitgeroepen, weinig voor de geloofsverkondiging heeft betekend (tenminste niet in Brabant).
    
    
14. PROF.DR. PIET DE ROOY laat, als samensteller van "het NIEUWE geschiedenisonderwijs" in Nederland, blijken niet echt deskundig te zijn op zijn vakgebied. Hij blijkt gezien de indeling in de tien tijdperken niet op de hoogte te zijn van nieuwe ontwikkelingen op historisch gebied. Hij blijft vasthouden aan de traditionele indeling en de traditionele verhaaltjes. Blijkbaar is hij in zijn historisch besef (en ik citeer uit een eigen opmerking van De Rooy) "blijven steken op de schoolplaten van J.H.Isings uit het boekje Kleine Vaderlandse Geschiedenis". Vraag blijft waar dat NIEUWE dan nu eigenlijk uit bestaat?
    
    

    De Canon van Nederland.

15. De CANON VAN NEDERLAND is wat dat betreft ook weinig vernieuwend en zeker ook weinig realistisch. Er staan weer dezelfde traditionele gebeurtenissen in, ook van zaken die niet in Nederland thuis horen. Wat dat betreft kan bij de deskundigheid van de samenstellers wel een vraagteken gezet worden. Zo wordt Karel de Grote met zijn palts te Nijmegen, waarvan allang vaststaat dat die er nooit geweest is, afgebeeld als een heilige, terwijl het hier gewoon gaat om een massamoordenaar. Karel de Grote liet immers in 782 en 783 ruim 5000 gevangen genomen Saksen afslachten. Ook liet hij vele Saksen deporteren. Tegenwoordig noemen we dat genocide en volkerenmoord en komt men voor dergelijke etnische zuiveringen voor het tribunaal in Den Haag terecht.
    
    
16. De CANON VAN NEDERLAND is ook wat de VOC. (Verenigde Oost-Indische Compagnie) betreft zeker niet vernieuwend en ook verre van juist. Slechts de glorie van de VOC. wordt genoemd en niet alle ellende die deze heeft veroorzaakt binnen de wereld. Als "uitvinders van de slavernij en het kolonialisme" plukken we daar internationaal heden nog de wrange vruchten van. Voor dit soort misdaden tegen de menselijkheid wordt men tegenwoordig veroordeeld, terwijl we in Nederland het sinds jaren de Gouden Eeuw noemen.
    
    
17. De CANON VAN NEDERLAND is ook op veel andere terreinen niet vernieuwend en ook verre van betrouwbaar. St.Willibrord wordt nog steeds genoemd als prediker in Nederland, terwijl hij er nooit geweest is.
    
    
18. De CANON VAN NEDERLAND is een wat wanhopige poging geworden om leven te blazen in wat in de meeste gevallen al heel lang morsdood is. De betrouwbaarheid van deze Canon is ook ver te zoeken nu er missers in staan van gebeurtenissen die misschien nu wel even indruk maken en belangrijk lijken, maar dat in lengte van jaren beslist niet meer zijn. Te denken valt aan Srebenica, Annie M.G. Schmidt, de televisie en zelfs de aardgasbel zijn tijdelijke gebeurtenissen, maar niet van betekenis voor de geschiedenis van een land, net zo min als de turfwinning -de aardgasbel van de middeleeuwen- er nog te vinden is. De Canon van Nederland is sinds zijn verschijnen niet voor niets voorwerp geweest van heftige disucssies. Zelfs onze (huidige-2007) minister van onderwijs, Ronald Plasterk, vond de canon teveel gericht op de "Alpha's".
    
    
19. MAYKE DE JONG, hoogleraar middeleeuwen, is na een eerste rondgang door de canon, erg positief. Het idee om personen, voorwerpen en begrippen als kapstokken/vensters te gebruiken, werkt prima. Het doet me erg denken aan hoe ik zelf de vaderlandse geschiedenis heb geleerd. Op de lagere school hadden we oude schoolboeken, die in feite bestonden uit steeds een plaatje met een halve bladzij tekst eronder. Die mochten we naar hartelust kleuren, verknippen of tot collages maken. Die beelden (Jan van Schaffelaar, de Gebroeders de Wit) staan me nog op het netvlies gegrift, en het speelse van die beeld-tekst-combinatie vind ik terug in deze canon.
    Of er wel de goede keuzes gemaakt zijn - daarover wind ik me niet op. Dit is een duidelijke keuze, waarover je vervolgens over kunt gaan discussieren, zoals nu al gebeurt op de website. Helaas voeren oude gekken zoals meneer Delahaye daarbij de boventoon (die man die al 30 jaar roept dat Nijmegen eigenlijk Noyon was en de hele vroegmiddeleeuwse geschiedenis van de Nederlanden zich in Noord-Frankrijk afspeelde) maar dat is helaas niet te vermijden. Ik zal met plezier die canon met studenten bespreken, om te zien of zij tot andere keuzes komen, en waarom. Daar kan je best een werkcollege aan wijden.
    Wat mijn eigen vakgebied betreft, de middeleeuwse geschiedenis, en met name de periode tussen 500 en 1000: Willibrord en Karel de Grote vind ik een goede keus. Je had ook Bonifatius kunnen kiezen, die spreekt misschien meer aan vanwege het feit dat hij vermoord is (voor mij gold dit als kind zeker, lekker griezelen bij de martelaren), maar dat had ook trammelant met de Friezen gegeven, die - zie de reacties op Willibrord - denken dat ze 'vrije heidenen' waren, of zoiets dergelijks. De tekst van Karel de Grote is voor verbetering vatbaar. Het is lastig om geboortejaren te gebruiken als die omstreden zijn. Karel werd waarschijnlijk op 2 april 748 geboren, maar op de site hebben we 742. Hij werd koning in 768, alleenheerser in 771 - het eerste jaartal geldt als eerste regeringsjaar. Ik had 768-814, de regeringsjaren, erbij gezet, niet het omstreden geboortejaar. Niet belangrijk? Als je jaartallen geeft moeten ze kloppen.
    Blijkbaar is de historisch kennis van deze professor blijven steken op het niveau van haar lagere schooltijd: "naar hartelust knippen, plakken en kleuren" en "lekker griezelen". Tot een verdere nuancering dan Delahaye voor gek verklaren komt zij niet. Blijkbaar heeft zij de boeken van Delahaye nooit gelezen, want dan had zij geweten dat historisch onderzoek verder gaat dan "knippen, plakken, scheuren en griezelen" en dat het heeft te maken met kritisch bronnenonderzoek. Dan had zij ook geweten dat de visie van Delahaye nog "zo gek" niet is en dat Delahaye helemaal nooit en nergens ooit beweerd heeft dat Nijmegen eigenlijk Noyon was. Uit zo'n opmerking blijkt gewoon duidelijk dat mevr. De Jong voor haar vak als hoogleraard geschiedenis totaal ongeschikt is. Blijkbaar vindt deze mevrouw de professor figuren als Karel de Grote en St.Willibrord nog steeds tot ons "nationale erfgoed" behoren. Ook bij deze kenis is zij inderdaad stil blijven