De abdij van Lorsch.
De abdij van Lorsch of Laurisham in de latijnse versie, gelegen op 10 km ten zuiden van Darmstadt (Duitsland, ten zuiden van Frankfurt), had haar stichting en het merendeel van haar bezittingen aan de Karolingers te danken, te beginnen met Karel de Grote. Zij had een groot komplex goederen in de Batua en in Taxandria, waar Gannita - Genech het administratieve centrum van dat bezit was en de plaats Ablain-Saint-Nazaire, genoemd naar de patroon van de abdij, een van haar belangrijkste bezittingen met verschillende onderhorigheden was.
Men zou zich kunnen afvragen, of hier ook sprake is geweest van de verplaatsing van een klooster in de Noormannen-tijd, zoals het geval was met Werethina - Werden, Corbie -Corvey, en Souastre - Susteren. Dit is echter weinig waarschijnlijk, ofschoon het niet volstrekt uitgesloten is. Alles wijst er integendeel op dat de abdij te Lorsch is gesticht. Zowel de tijd van haar stichting (772) als de bescherming en de dotaties van de Karolingers tonen aan, dat het klooster is opgezet in het kader van de politieke, geografische, kerkelijke en kulturele expansie van het Karolingisch rijk.
Het is een volslagen fabel, dat het rijk van Karel de Grote zich in het oosten tot tegen Bohemen en Moravië, in het noorden tot aan Polen en Denemarken zou hebben uitgestrekt, al staat die fabel kleurrijk afgebeeld in vrijwel alle historische atlassen. De plaatsnamen uit de oorkonden van Lorsch vormen een hele lijst in Nederland nooit geïdentificeerde plaatsen.
Het grootste komplex, zo'n 130 plaatsnamen in de Batua, vindt men in de oorkonden van Lorsch tussen de jaren 772 en ca. 1050.
Bij het enorme komplex van Lorsch blijkt verschillende malen, dat dit lag op de scheiding van Batua en Taxandria.
Taxandria was een frans landschap. Het werd ook Testerbant genoemd, dat identiek was met Westrachia, en was derhalve de tegenhanger van Ostrachia, waar de streeknaam Ostrevant nog bestaat. In de oorkonden van Aefternacum - Eperlecques worden verschillende plaatsen in Taxandria genoemd. Deze zijn ook opgenomen in De Ware Kijk Op, ten eerste om alle plaatsen uit Taxandria te geven om het komplex van Lorsch bij elkaar te houden, ten tweede de juiste streek geheel te bewijzen, en ten derde om het brabants gedaas over 25 kerken van St. Willibrord in Noord Brabant alvast te doen ophouden. Ondertussen moet er wel op gewezen worden, dat het Brabants Oorkondenboek van Camps zo'n 60 franse bladzijden bevat en dat eenieder gewaarschuwd moet worden die over te slaan.
KONKLUSIE
Samen met de plaatsnamen uit de oorkonden van Eperlecques vormt de namenlijst van Lorsch een overvloedig historisch geografisch materiaal dat onmiskenbaar in Frankrijk moet worden geplaatst! De 130 namen van de abdij van Lorsch zijn allemaal geïdentificeerd in Frankrijk en Vlaanderen. Ze verzetten zich kategorisch tegen elke manipulatie of poging tot verplaatsing, omdat deze komplexen zo overduidelijk in Frans Vlaanderen thuishoren dat alle bataafse mythologie van Nederland uit de 17e eeuw daartegen niet opgewassen is.
Dat echec is trouwens niet van vandaag of gisteren. Nog nooit is een van deze 130 namen van Lorsch uit de Batua in Nederland aangewezen, en al helemaal nooit in de Betuwe!! En toch blijven de Nederlandse historici de Betuwe als de klassieke Batua beschouwen. De Batua is als geen ander historisch landschap zo overvloedig met namen-materiaal gedokumenteerd.
VAARWEL BATUA UIT NEDERLAND, DAN OOK VAARWEL MET FRISIA, VAARWEL NOVIOMAGUS, TRAJECTUM EN VAARWEL DORESTADUM UIT NEDERLAND!!!!
In oorkonden van de abdij van Lorsch worden 120 plaatsen in de Batua genoemd. Ze zijn nooit in de Betuwe teruggevonden of aangewezen. Ook archeologisch ontbreekt elk spoor. Albert Delahaye heeft ze in Noord-Frankrijk allemaal aangewezen.
Bestel en lees het boek "De Ware Kijk Op" en oordeel zelf!