Mythevorming in Nederland

Het ontstaan van de traditionele geschiedenis van de Nederlanden.

Zo schreef en schrijft men geschiedenis!

Het "algemeen aanvaarde beeld" is de geschiedenis zoals men DACHT dat die zich had afgespeeld. Deze geschiedenis is grotendeels in de 15e tot 17e eeuw samengesteld op grond van toen bekende en aangenomen gegevens. Elke argument dat later aangevoerd werd en niet overeenkwam met dit aangenomen beeld van onze geschiedenis, werd onjuist verklaard! Zelfs ondubbelzinnig duidelijke teksten werden vals verklaard en ter zijde gelegd omdat zij niet pasten in dat "algemeen aanvaarde beeld". Een FEIT werd weerlegd met een MENING!
Van veel algemeen aanvaarde zaken in de geschiedenis van ons land, is nooit enig fundamenteel bewijs van de juistheid ervan gegeven, zelfs niet door de archeologie. Als onweerlegbare feiten in tegenspraak zijn met een aanvaarde, dus niet vaststaande en nooit bewezen geschiedenis, worden die feiten als onjuist bestempeld. Dat is wat historici onder wetenschap verstaan. Voor hen draait de zon nog steeds rond de aarde!

De "Nederlandse geschiedenis" kent nog steeds vele vraagstukken. Alles wat wij Nederlanders van onze geschiedenis tussen de 1e en 10e eeuw meenden te weten, staat in buitenlandse, voornamelijk FRANSE kronieken! Het toepassen ervan levert de volgende absurditeiten op: 1. de veronderstelling dat Franse schrijvers belangstelling zouden hebben voor deze 'uithoek' van Europa; 2. dat zij op de hoogte zouden zijn van gebeurtenissen hier en 3. dat zij zaken uit hun eigen omgeving onbeschreven zouden laten! Was het wel de "Nederlandse geschiedenis" die deze buitenlandse schrijvers beschreven?
De invoering van de onderdelen van deze mystifikatie is vanzelfsprekend niet in één slag gebeurd. Men kan integendeel van elk onderdeel afzonderlijk vrij nauwkeurig de tijd aangeven, waarop het volkomen nieuw de kop opstak. Het is ingezet in de 12e eeuw; in de 17e hebben de post-humanisten en de eerste wetenschappers in de historie bepaalde fabeltjes tot fundament van de Nederlandse geschiedenis verheven. De Peutinger-kaart spant de kroon. Al werd een strookje van deze kaart reeds langer in het vage op Nederland toegepast, pas in het begin van de 20-ste eeuw heeft men dat voor het eerst hardop beweerd. Opvattingen uit de Middeleeuwen (tot 1500) en de 16e en 17e eeuw worden nog steeds voor volle waarheid gehouden, al werd aangetoond dat deze opvatting fout is. De bekendste zijn wel de opvattingen van de Nijmegenaren Willem van Berchen (kanunnik) en dominees vader en zoon Smetius, die de hele geschiedenis van Romeins en Karolingisch Noviomagus en van de Bataven naar Nijmegen hebben gehaald. Hun geschriften bevatten zoveel fouten dat ze in de tegenwoordige literatuur niet meer worden aangehaald, wil men als historicus serieus genomen worden. Ook het Bronnenboek van Nijmegen vermeldt hun geschriften niet. Toch worden hun foutieve denkbeelden nog steeds als uitgangspunt gehanteerd bij veel historische opvattingen. En dat noemt historisch Nederland wetenschap!

Hieronder verzamelen we een aantal zaken die als mythen zijn ontstaan en nu algemeen als vaststaande traditie worden beschouwd. De vragen "Wanneer werd iets voor het eerste beweerd? En door wie?" zijn hierbij als uitgangspunt gehanteerd.

Traditie sinds	Om welke "traditie" gaat het.....?	Conclusies.
12e eeuw	St.Willibrord wordt niet als bisschop van Utrecht genoemd in het Cartularium van Egmond uit de 12e eeuw. De traditie van St.Willibrord in Utrecht is dus pas na de 12e eeuw ontstaan.	Dat is ruim 5 eeuwen na dato.
1198/1204	De oudste bron van de indeling van het diocees Utrecht, is een lijst van vispenningen (denarii piscium), een soort visserijbelasting. Het bevestigt op een niet te weerleggen wijze dat Utrecht in een gebied van vissers lag, zoals het treffend wordt omschreven door de kroniek van Kamerijk.	Dat is ruim 5 eeuwen na St.Willibrord.
1295	Eerste vermelding van St.Willibrord in Nederland (Melis Stoke)	Dat is ruim 6 eeuwen na de zogenaamde aankomst van Willibrord in Nederland.
1480	Willem van Berchen noemt Nijmegen voor het eerst het Noviomagus van Karel de Grote.	Dat is ruim 7 eeuwen na dato.
1517	Cornelius Aurelius (1460-1531) schrijft in 1517 in zijn Divisiekroniek voor het eerst over de Bataven in de Betuwe.	Dat is ruim 17 eeuwen na dato.
1559	Vóór 1559 is van enige officiële verering van Sint Willibrordus, Sint Bonifatius en andere geloofsverkondigers in Noord-Nederland geen spoor te bekennen. Van devotie tot Willibrord, Servatius, Bonifatius, Lebuinus, Plechelmus, Odulphus, Jeroen of andere Nederlandse heiligen vernemen wij in de gehele middeleeuwen niets. (Bron: L.J.Rogier, II p.763)	Dat betekent ruim 8 blanco eeuwen.
1628	Isacius Pontanus en anderen identificeren Arenacum, Vada en Grinnibus als Arnhem, Wageningen en Rhenen, de plaatsen waar de opstand van de Bataven plaats vond.	Geen van deze 3 identificaties wordt in Nederland nu nog als juist gezien.
1645	Johannes Smetius noemt Nijmegen voor het eerst het Oppidum Batavorum.	Dat is ruim 16 eeuwen na dato.
19e eeuw.	Pas in het begin van de 19e eeuw werd de naam Nederland geïntroduceerd. De naam komt dan ook nergens voor in antieke bronnen. In 1839 werden de zuidelijke Nederlanden afgescheiden en ontstond België.Nederland bestaat dus nog geen 200 jaar. Het begrip Groot Nederland is een fiktie. Veel belangrijke bestanddelen in de historie van Nederland zijn afkomstig uit Belgisch en Frans Vlaanderen en onder invloed van de "Hollanders" voor Nederland geclaimd.	De historische ontwikkeling van Nederland is van zuid naar noord gegaan, precies andersom dan men in "Holland" graag hanteert.
1940	St.Willibrord wordt uitgeroepen tot kerkpatroon van Nederland. Bij het herstel van de Kerkelijke Hiërarchie in Nederland (1853) werd St.Willibrord niet tot patroon van de Nederlandse kerkprovincie uitgeroepen. Er was in Nederland tevoren noch daarna geen reden dat wel te doen aangezien een sterke St.Willibrord devotie ontbrak. Dat is o.m. af te leiden door het zeer beperkt aantal kerken, scholen en verenigingen e.d. die naar deze heilige zijn vernoemd. Dit patronaat werd ook pas uitgeroepen nadat Dr.P.Boeren in 1939 publiceerde dat "St.Willibrord eerder de apostel van Brabant, dan van Holland en Friesland genoemd moest worden". Dit op grond van het ontbreken van bezittingen van St.Willibrord in Holland en Friesland en de vele die hij in Brabant wel gehad zou hebben. Hoewel Dr.Boeren de goede richting op wees, ging hij niet ver genoeg.	Dit patronaat komt ruim 12 eeuwen na dato, niet vanuit de bevolking, maar vanuit de clerus.
1942	In Utrecht wordt een standbeeld van St.Willibrord opgericht mede naar aanleiding van het gebeuren in 1940.	Dat is ruim 12 eeuwen na dato.
1955	Eerste publicaties van Albert Delahaye waarbij hij goede gronden aanvoert de Karolingische geschiedenis van Nijmegen te betwijfelen.	Hierna ontstond een storm van "verontwaardigde" kritiek op Delahaye. Hoe kon iemand deze absolute zekerheid van Nijmegen in twijfel trekken? Naderhand bleek dat deze 'zekerheid' nog nooit echt onderzocht was.
1959	Dr.J.E. Bogaers verklaart voor het eerst de letters A MAC als A Municipio Aelio Canninefatium. Hij heeft deze plaats zonder verdere bewijsvoering gelijkgesteld met het van de Peutingerkaart bekende Forum Hadriani. De conclusies die Bogaers trekt werd door Van Buchem "een treffende gedachte" genoemd. Ook de naam Municipium Ulpia Noviomagus is een bedenksel van prof.dr. J.E. Bogaers, uitgesproken in zijn inaugurale rede in 1959. Tevoren heeft niemand Nijmegen ooit zo genoemd. Dat er meteen aan getwijfeld werd, mag blijken uit de woorden van dr. Van Buchem, die schrijft: "Wij hopen, dat dr. Bogaers spoedig gelegenheid zal vinden om zijn nieuwe denkbeelden omtrent deze voor de oude geschiedenis van Nijmegen toch waarlijk niet onbelangrijke kwesties duidelijker en uitvoeriger uiteen te zetten."	Beide bedenksels zijn ruim 1900 jaar na dato voor het eerst gelanceerd, deze gedachte werd zonder verdere bewijsvoering al snel een zekerheid, omdat geen enkele historicus er "iets tegenin" kon (of durfde te) brengen. En zo is het in het verleden vaker gegaan met de z.g. historische 'zekerheden' in Nederland en vooral in Nijmegen.
1962	In Nijmegen wordt een standbeeld van Karel de Grote opgericht mede naar aanleiding van de eerste kritische publicaties van Albert Delahaye over het Karolingische gehalte van Nijmegen.	Dat is 12 eeuwen na dato.
1978.	Voor het eerst verschijnt "Het Bronnenboek van Nijmegen", waarin alle bronnen genoemd worden, waarop de Romeinse en Karolingische traditie van Nijmegen is gebaseerd. Het Bronnenboek kan slechts 190 bronnen vinden en slaat er bijna 800 over die het dus aan Noyon laat.	Dat is wel erg laat voor een stad die claimt een geschiedenis van 2000 jaar te hebben. Het Bronnenboek werd een eclatante bevestiging van het gelijk van Albert Delahaye.

Jaartallen met betrekking tot het ontstaan van de mythen.

47-258: Romeinse occupatie in ons land. In alle plaatsen eindigt de Romeinse occupatie tussen het jaar 250 en 260, ook in Utrecht. Slechts Nijmegen en Cuijk hebben mogelijk nog een kortstondige "Romeinse bezetting" gehad in de 4e eeuw.
260: begin van de Duinkerke 2 transgressies. Laag en midden Nederland kwamen volledig onder water te staan. Het niveau van de rivieren steeg met vele meters. Deze Duinkerke-2 transgressie duurde tot de 9e eeuw, met enkele kortere perioden van regressie.
690-739: St.Willibrord bisschop van Trajectum (is Tournehem in Frankrijk). St.Willibrord werd in zijn klooster te Aefternacum (is Eperleques op 6 km. van Tournehem) begraven.
768-814: Karel de Grote koning en keizer (vanaf 800) van de Franken.
846: de relieken van St.Willibrord werden overgebracht naar Montreuil, later naar de bekende Benedictijner abdij Fontenelle bij Rouaan.
857: Trajectum (Tournehem) wordt door de Noormannen verwoest. Bisschop Hunger vlucht naar Prüm, de kloosterlingen krijgen een onderkomen in Luxemburg.
857: volgens de R.O.B. werd ook Dorestadum volledig verwoest, althans dat meent de R.O.B. op te kunnen maken uit opgravingen te Wijk bij Duurstede.
870: terugkeer van bisschop Hunger in Trajectum, die toen een lijst van voormalige bezittingen van het bisdom en klooster van St.Willibrord opstelde. Het bisdom werd "Vetus Trajectum" (is het oude/vroegere Trajectum) genoemd en zetelde enige tijd in Daventria (is Desvres), Thilia (is Tlques) en Dorestadum (is Audruicq).
890: de graaf van Montreuil liet de relieken van St.Willibrord overbrengen van Fontenelle naar de kerk van St.Wulfram te Abbeville.

10e eeuw:
940: Balderik wordt de eerste bisschop van Utrecht.
973: een groep Benedictijner monniken vestigt zich in een klooster te Berg (Luxemburg) onder de titelatuur van St.Willibrord en de oude naam Aefternacum, later 'verduitst' tot Echternach. De documentatie uit 870 van bisschop Hunger van Trajectum (Tournehem) verhuisde mee.
974: het echte Dorestadum blijkt nog te bestaan en komt voor in een oorkonde waarin de vroeger verleende tolvrijheid wordt bevestigd. Het spreekt het bericht van de R.O.B. tegen (zie het jaar 857).
993-1093: Dirk I van Holland trekt vanuit Vlaanderen Friese kolonisten aan om waterwegen te beheersen.

11e eeuw:
1018: de nederzetting Munna wordt op bevel van keizer Hendrik door bisschop Adelbold van Utrecht en hertog Godfried van Lotharingen vernietigd. Munna is de echte naam van het oude Wijk bij Duurstede.
1021: de eerste Hollandse kroniekschrijver Alpertus Mettensis vermeldt niets over St.Willibrord, terwijl hij schreef over het ontstaan van het bisdom Utrecht.
1031: bij de inwijding van de nieuwe kerk in Echternach wordt niets vermeld over de relieken van St.Willibrord.
1047: Echternach schenkt relieken van St.Willibrord aan Prüm (en in 1098) en Brunswijk (1051). We noemen deze relieken de Luxemburgse relieken.
In de elfde eeuw ontstaat de geheel nieuwe naam Betuwe, betere grond, in Nederland, naast haar opponent Veluwe, slechte grond.

12e eeuw:
1100: zeventig jaar na de inwijding van de nieuwe kerk te Echternach wordt aan de hand van een wonderlijk verhaal vermeld dat de (Luxemburgse) relieken van St.Willibrord er in 1031 al waren teruggevonden. "In de derde sarcofaag trof men een ongeschonden zijden pallium aan, met een nog gekleed in ongeschonden kazuifel en boetekleed geheel gaaf lichaam. Uit de sarcofaag steeg een welriekende rook op, die het gezicht verblindde. Abt Humbertus stak zijn hand in de sarcofaag en man er met grote vrees een rib uit. Een monnik die per toeval tegen de kist leunde werd plotseling genezen van totale verlamming". De historische betrouwbaarheid van dit verhaal in nul komma nul, daar het in zijn geheel en letterlijk is ontleend aan het Vita Hilarionis van Hieronymus.
1122: bisschop Godebald verleent Utrecht stadsrechten.
1124: De Mariakerk van Brugge vraagt en krijgt relieken van St.Bonifatius en gezellen van bisschop Godebald van Utrecht.
1143: de kerk van de abdij van Egmond, gesticht vanuit Gent, wordt door bisschop Hartbert van Utrecht ingewijd.
1145: door een Duitse kanselarij wordt voor de eerste keer de naam Noviomagus als latinisatie op de nieuwe stad Neimaia geplakt, overigens zonder de minste bedoeling tot vervalsing of het willen opdringen van welke suggestie dan ook.
1155: bouw van de burcht op het Valkhof te Nijmegen door Frederik Barbarossa, die op een gedenksteen laat verwijzen naar de eerste bouwers, de Romeinen en Karel de Grote niet noemt. Dit terwijl hij toch een groot bewonderaar en volgeling van deze keizer was.
1156: Echternach schenkt Luxemburgse relieken van St.Willibrord aan Himmerode.
1156: Echternach zegt 25 kerken in Holland te bezitten, die tevoren nergens genoemd zijn. De claim wordt door de graaf van Holland afgewezen als onzin. Men had er nog nooit van Willibrord gehoord.
1157: Stichting van de eerste St.Willibrordkerk buiten Frans Vlaanderen in Klein Zundert (Noord-Brabant). Deze kerk werd gesticht vanuit de abdij van Tongerlo (B) en was de eerste en meest noordelijke kerk vernoemd naar St.Willibrord. In Noord-Nederland was de naam St.Willibrord nog onbekend.
1165: de naam Fresones (Friezen) wordt in Nederland voor het eerst genoemd.
1170: Echternach schenkt Luxemburgse relieken van St.Willibrord aan Trier.
1191: de abdij van Echternach schrijft dat het niet in het bezit is van goederen of kerken in Brabant, Gelre, Peelland, de Schelde en de beide Bevelanden. Hieruit blijkt dat de abdij aI zwaar (en onjuist!) aan het interpreteren was geslagen bij het aanwijzen van streken, die nooit enige relatie met St. Willibrord hebben gehad. Deze brief vormt de sleutel tot het oplossen van de Brabantse en andere mythen.
1196: het oudste archiefstuk in Nijmegen dateert uit dit jaar.

13e eeuw:
13e eeuw: eerste vermelding van St.Bonifatius als martelaar in Dokkum.
1200: ontstaan van de mythe van Echternach waarbij St.Willibrord ook werd genoemd als bisschop van Trajectum, zijnde Utrecht.
In de loop van de 13e eeuw ontstaat te Echternach pas het denkbeeld dat in een aantal plaatsen in Brabant bezittingen van St.Willibrord hebben gelegen. Aanvankelijk localiseerden de abdij er slechts 4 plaatsen: Waderloo, Dissena, Durnium en Baclaos. Pas laat in de 15e eeuw voegde de abdij er een paar andere aan toe. Hisotici deden de rest van de mistyficaties.
1230: Nijmegen verwierf voor het eerst stadsrechten.
1233: op het stadszegel van Nijmegen met Latijnse inscriptie heet de plaats gewoon Numegen.
1247: verpanding van Nijmegen aan graaf Otto van Gelre.
1250: de Annalen van Egmond beschrijven de gebeurtenissen in Holland tot het jaar 1248. Uit de periode 875 tot 900 staat er geen enkele detail over Nederland in: geen Dorestad en evenmin iets over St.Willibrord.
1265: op het stadszegel van Nijmegen met Latijnse inscriptie heet de plaats Numagen.
1273: inwijding van de St.Stevenskerk in Nijmegen door wijbisschop Albertus de grote van Keulen, die verwijst naar het oude kerkhof en de oude kerk van Nijmegen, zijnde St.Nicolaaskapel.
1282: Nijmegen wordt in eigen land voor het eerst Noviomagus genoemd, naar analogie van in die tijd gebruikelijke latinisatie van plaatsnamen.
1295: de eerste vermelding van Willibrord als bisschop van Utrecht bij Melis Stoke. Daarentegen rept hij met geen woord over de Noormannen.

14e eeuw:
1301: worden door Echternach voor het eerst op verzoek van Utrecht enkele Luxembrugse relieken van St.Willibrord aan Utrecht geschonken.
vanaf 1305 verschijnen de eerste vermeldingen in Nederland van het feest van St.Willibrord.
1315: Echternach schenkt Luxemburgse relieken van St.Willibrord aan Trier.

15e eeuw:
1425: van "Germania" van Tacitus wordt een kopie ontdekt in de kloosterbibliotheek van Hersfeld (Hessen-Kassel, Duitsland). Een aantal reeds ontstane mythen hebben er mede toe geleid dat dit boek volledig werd misverstaan. Het "begrip" Germania had intussen een totaal andere betekenis gekregen. Tacitus' Germania werd vervolgens volledig verkeerd toegepast op Duitsland.
1480: Willem van Berchen noemt Nijmegen voor het eerst het Noviomagus van Karel de Grote.
1492: de Luxemburgse relieken van St.Willibrord blijven op het hoofdaltaar van de abdijkerk van Echternach tentoongesteld.
1498: in Echternach wordt op wonderbaarlijke wijze het complete corpus van St.Willibrord teruggevonden. Dit corpus wordt heden nog in Echternach bewaard.

16e eeuw:
1507: de Peutingerkaart wordt "teruggevonden" door Konrad Celtes, die de kaart schonk aan Konrad Peutinger (de naamgever van de kaart). Alle interpretaties van de kaart zijn dus van ná 1507. Ondertussen hadden een aantal mythen al ingang gevonden en werden deze op de kaart van toepassing geacht en ermee "bevestigd".
1537: in Echternach wordt een altaar opgericht in de kamer waar St.Willibrord overleden was. Dit terwijl het klooster uit 973 stamt, ruim twee eeuwen na het overlijden van St.Willibrord.
Het is opvallend dat vóór 1559 van enige officiële verering van Sint Willibrordus, Sint Bonifatius en andere geloofsverkondigers geen sporen ziin. Van devotie tot Willibrord, Servatius, Bonifatius, Lebuinus, Plechelmus, Odulphus, Jeroen of andere Nederlandse heiligen vernemen wij in de middeleeuwen niets. (Bron: L.J.Rogier, II p.763)
1598: eerste uitgave in druk van de Peutingerkaart wordt publiek. De kaart is een kopie uit de 12e/13e eeuw van een Romeinse wegenkaart die oorspronkelijk uit het eind van de 4e eeuw stamt. Pas na 1598 is men voor het eerste over Nederland en de Betuwe als het land der Bataven gaan spreken. Tevoren bestond deze "traditie" dus geenszins.

17e eeuw:
1600: de term Bataaf wordt voor het eerst in Nederland vermeld. In de 17e eeuw wordt de tekst van Einhard over het Eiland van de Bataven voor het eerst op de Betuwe toegepast.
1624: de Luxemburgse relieken van St.Willibrord worden onder het hoofdaltaar van de abdijkerk van Echternach geplaatst, omdat ze het uitzicht zouden belemmeren.
1645: Johannes Smetius noemt Nijmegen voor het eerst het Oppidum Batavorum van de Batavieren.

18e eeuw:
Pas na de 17e eeuw wordt de naam Teutoburgerwoud gebruikt voor het gebied ter hoogte van Osning (D). (Bron: R.Pörtner, blz.19). Het Teutoburgerwoud (de naam zegt het al) moet gezocht worden in het gebied van de Teutonen, die in de omgeving van Kortrijk-Doornik woonden. De locatie in Duitsland is slechts het gevolg van de overige mythen rondom de verkeerde geografie van de Romeinen. Op grond van dezelfde mythen werden de Baguarii in Beieren gedacht, terwijl het de bewoners van Bavay in Noord-Frankrijk waren.
1712: de Franse relieken van St.Willibrord werden teruggevonden in de kerk van St.Wulfram te Abbeville. Het rechter scheenbeen (tibia) werd geschonken aan de kerk van Gravelines, dat vanouds een Willibrord traditie had en nog steeds het patronaat van St.Willibrord draagt, evenals de kerk van het nabijgelegen Bourbourg ook het patronaat van St.Willibrord draagt.
1793: tijdens de Franse revolutie wordt de abdijkerk van Echternach geplunderd en de reliken van St.Willibrord worden weggeworpen.

19e eeuw:
1803: er werd een procesverbaal opgemaakt van de Franse relieken van St.Willibrord te Abbeville. Op een der zakken waarin de relieken zaten stond het opschrift "Dit zijn de relieken van de heilige Willibrord, bisschop en belijder". Het rechterscheenbeen bleek niet aanwezig. De relieken werden tentoongesteld op de koorgalerij van de St.Wulframkerk.
1829: de Luxemburgse beenderen van St.Willibrord kregen een vaste plaats in de parochiekerk van Echternach.
1853: herstel van de kerkelijke hiërarchie in Nederland, waarbij Utrecht aartsbisdom werd. St.Willibrord wordt niet genoemd als kerkpatroon van Nederland.
1887/1888: In de allereerste determinatie van de Peutingerkaart door Konrad Miller noemt hij 4 plaatsen in Nederland: Leiden, Rotterdam, Dordrecht en Nijmegen. Deze determinatie bleek een slag in de lucht. Pas daarna zijn andere namen van de peutingerkaart op Nederland van toepassing bedacht.

20e eeuw:
1906: de Luxemburgse relieken van St.Willibrord worden in de basiliek van Echternach geplaatst. Daar worden deze Luxemburgse relieken nog steeds massaal vereerd.
1923: stichting van de Keizer Karel Universiteit in Nijmegen, welke naam in 1980 werd vervangen door Katholieke Universiteit Nijmegen en in 2004 door de naam Radboud Universiteit Nijmegen. Met deze namen gaat de universiteit steeds in de fout. Radboud was van 899-917 bisschop van Trajectum (=Tournehem) en niet van Utrecht.
1929: op het Domplein in Utrecht worden Romeinse resten opgegraven waarop een 30-tal keer de naam Albiobola voorkomt. Vollgraff concludeert daaruit dat "Witte Burcht" de naam van Romeins Utrecht was.
1930: Nijmegen viert het 700-jarig bestaan van de stad. Historisch gezien volkomen juist!
1939; Willibrordviering t.g.v. zijn 1200e sterfdag.
1939; Dr.P.Boeren publiceert dat St.Willibrord eigenliijk de titel "apostel van Brabant" zou moeten hebben i.p.v. die van Holland of Friesland.
1940: de St.Wulframkerk te Abbeville is door de oorlogshandelingen uitgebrand. De Franse relieken van St.Willlibrord werden nog wel gered, maar zijn na de oorlog niet meer teruggevonden.
1940: St.Willibrord wordt nu pas officieel kerkpatroon van de Nederlandse kerkprovincie.
1955: Nijmegen wil het 1800-jarig bestaan van de stad gaan vieren.
1955: Nijmegen viert in juli plots het 1850-jarig bestaan van de stad.
1955: eerste publicaties van Albert Delahaye waarbij het Karolingische karakter van Nijmegen betwijfeld wordt.
1959: prof.dr.J.E.Bogaers noemt Nijmegen voor het eerst Ulpia Noviomagus en Municipium Ulpia Noviomagus. In zijn inaugerale rede verklaart hij eveneens voor het eerst de letters A MAC als A Municipio Aelio Canninefatium. Hij stelt deze plaats zonder verdere bewijsvoering gelijk met het van de Peutingerkaart bekende Forum Hadriani.
1962: in Nijmegen wordt een standbeeld van Keizer Karel de Grote opgericht. Dat is 12 eeuwen na dato.
1965/1966: publicatie van "Vraagstukken in de Historische Geografie van Nederland" door Albert Delahaye.
1967-1978: opgravingen te Wijk bij Duurstede waarbij vele miljoenen overheidsgeld verspild zijn en waar de uiteindelijke conclusie was dat er geen enkel archeologisch bewijs is gevonden voor de determinatie Dorestadum.
1993: opgravingen op het Domplein tonen aan dat de oudste kerk in Utrecht (de H.Kruiskapel) uit de 10e eeuw stamt.

21e eeuw:
2005: Nijmegen viert het 2000-jarig bestaan van de stad. Dat zou dus betekenen dat Nijmegen gesticht is in het jaar 5 n.Chr. Dit is in tegenspraak met alle historische bevindingen, waarbij de oudste archeologische sporen in Nederland nooit voor het jaar 14 na Chr. gedateerd werden. Men heeft zich ook altijd op het standpunt gesteld, dat de eerste bewoning in Nijmegen door de Romeinen is geschied. En de Romeinen waren in het jaar 5 n.Chr. nog niet tot Nijmegen gevorderd.
Het spreekt ook de bevindingen van prof. dr. H.Brunsting tegen die in zijn boek "400 jaar Romeinse bezetting van Nijmegen" op blz. 8 vermeld: "Maar hoogst opvallend is ter plaatse het bijna totale gemis aan vondsten (scherven, munten) uit Augusteïsche tijd." Ofwel: de geschiedenis van Nijmegen begint in elk geval niet vóór het jaar 14 n.Chr.
Bovendien merkt Van Es (De Romeinen in Nederland, p.92) op "Aanwijzingen voor de aanwezigheid van een Romeins garnizoen te Nijmegen in het midden van de 1e eeuw zijn er niet. Of er eerder een versterking is geweest is tot op heden niet ontdekt." Dat betekent dat Nijmegen voor het jaar 47 (algemeen als jaartal van de eerste Romeinse bezetting aanvaard) niet bestond. En ook al zou er een enkele munt of scherf uit de tijd van Augustus gevonden zijn, dan bevestigt dat nog steeds niet het bestaan van Nijmegen als stad in die tijd. Zie bij Muntvondsten!

- - - - - - -wordt vervolgd- - - - - -

Zo schreef en schrijft men geschiedenis!

Jaartallen met betrekking tot het ontstaan van de mythen.

10e eeuw:

11e eeuw:

12e eeuw:

13e eeuw:

14e eeuw:

15e eeuw:

16e eeuw:

17e eeuw:

18e eeuw:

19e eeuw:

20e eeuw:

21e eeuw:

Bestel en lees het boek "De Ware Kijk Op" en oordeel zelf!