Weet de Universiteit niet dat het Burgerlijk Wetboek bij wanprestatie ontslag op staande voet toestaat?

Voorbeeld van een tekst uit 850 die (begrijpelijk) niet in het Bronnenboek staat. "Wat zal er geworden van Beauvais? Wat van Noviomagus en de andere voornaamste steden van Gallië? Moeten zij allen ten prooi vallen aan de aanvallen van de Noormannen?" Bron: Chronicon S. Maxentii, Histoire de France, XI, p. 216 (Tekst 247 in De Ware Kijk Op).

Het "Bronnenboek van Nijmegen" van dr.P.Leupen is gepresenteerd als hèt standaardwerk van de bronnen, waarop de Romeinse en Karolingische geschiedenis van Nijmegen gebaseerd is. Het werd samengesteld door de meest deskundige historici van de Universiteiten van Nijmegen en Amsterdam. De historici van de Universiteit van Utrecht (o.a. Hugenholtz, de grootste verdediger van Karolingisch Nijmegen!) distantieerden zich reeds van dit boek. Ook de afwezigheid van prof.dr.W.A. van Es is opmerkelijk, want als Noviomagus gaat, dan volgt Dorestad even vanzelfsprekend als onvermijdelijk. De verdeeldheid in historisch Nederland is tekenend en veelzeggend. Van de in het eerste Bronnenboek genoemde deskundigen trokken drie historici (Blok, Dickmann en Lemmens) zich terug. Zij bleken het niet eens met de inhoud van het Bronnenboek en worden in het tweede Bronnenboek niet meer genoemd.
Voor de visie van Albert Delahaye is het Bronnenboek van Nijmegen een overweldigend succes geworden. Het Bronnenboek bevestigt het gelijk van Albert Delahaye op een even onmiskenbare als overtuigende wijze!

Het overmijdelijke moest eens gebeuren, namelijk dat voor de verdediging van de mythen eens een grote blunder gemaakt zou worden. En dat nu is precies wat in het Bronnenboek gebeurd is, niet één keer, maar een hele rij flaters zijn er te vinden. Met als toppunt van ondeskundigheid de "benoeming" van een bisschop van Nijmegen door de "historische paus" dr. P.Leupen, die hiermee als deskundig historicus heeft afgedaan.
In "Het Bronnenboek van Nijmegen" worden 190 teksten opgevoerd, die moeten aantonen dat het in de citaten genoemde Noviomagus Nijmegen is en niet Noyon. Het is een triest herkauwen van middeleeuws geschrijf geworden, waarbij de auteurs (Leupen en Thissen) zich beroepen op interpretaties van anderen. Eigen onderzoek van Leupen ontbreekt, aangezien deze teksten bij elkaar geraapt zijn door studenten (zie de inleiding van Het Bronnenboek), wat niet meteen gezien kan worden als deskundige wetenschap. Zelf de bronnen opzoeken en de teksten lezen, maar dan ook alle teksten zonder premature selectie, en in samenhang verklaren wat er staat, dat is historische geografie en juist dat missen we in het Bronnenboek.

En aangezien Karolingisch Noviomagus dezelfde plaats was als Romeins Noviomagus, moet ook deze naam voor Nijmegen worden weggestreept.
Karolingisch Noviomagus lag in Francia, Romeins Noviomagus lag in Gallië. Er is geen enkel bewijs dat Noviomagus de Nederlandse plaats Nijmegen zou kunnen zijn. Ook een kritische lezing van Het Bronnenboek van Nijmegen leidt tot deze ene conclusie: Romeins en Karolingisch Noviomagus is niet Nijmegen, maar Noyon.

De Bisschop van Nijmegen.

Als reactie op "Het Bronnenboek van Nijmegen" schreef Albert Delahaye het boek "De Bisschop van Nijmegen", waarin hij tekst voor tekst aantoont dat de interpretaties van het Bronnenboek foutief zijn. Daarop werd door J.E.Bogaers en P.Leupen in Numaga no. 3 van nov.1982 een weerwoord geschreven onder de titel "Nijmegen en de dooddoeners van Delahaye". Het artikel begint met de verwijzing naar de "waardevolle bijdragen van de hoogleraren R.R. Post en B.H.Stolte" die volgens Bogaers en Leupen reeds vele jaren geleden een afdoende bestrijding van Delahayes denkbeelden hebben geleverd. Vreemd is het dan, dat uit de artikelen van Post en Stolte niets geciteerd werd in het Bronnenboek, noch dat ze genoemd worden in de literatuuropgave. Zo waardevol waren deze bijdragen blijkbaar toch ook weer niet.

Nijmegen en de dooddoeners van Delahaye.

Leupen "verdedigt" zijn 'selectie' van teksten als volgt: "We hebben in een aantal gevallen -190- voor Nijmegen gekozen en dus tegen Noyon, en zijn er van overtuigd dat deze lijst in hoofdzaak beantwoordt aan de huidige stand van de wetenschap". Einde citaat.

In dit citaat erkent Leupen dus twee cruciale hoofdzaken, namelijk dat er wel degelijk een verwarring bestaat tussen Nijmegen en Noyon (iets dat steeds ontkend werd in historisch Nederland) en dat zijn interpretaties in hoofdzaak beantwoorden aan de huidige stand van de wetenschap. Dat deze stand van de wetenschap stil is blijven staan bij hetgeen in de 17e eeuw beweerd werd, iets nieuws is er sindsdien immers niet bijgekomen, wordt echter niet vermeld.

De verwarring die altijd ontkend werd, wordt ook duidelijk in de zin: "Wanneer eind achtste eeuw melding wordt gemaakt van Niumaga of Noviomagi, is de naam vanaf dat tijdstip tot de twaalfde eeuw meestal verbonden aan de palts Nijmegen." Het gebruik van het woord meestal impliceert dat er dus ook een andere mogelijkheid bestaat. En juist deze andere mogelijkheid, deze verwarring tussen Nijmegen en Noyon, die in Nijmegen altijd ontkend werd, is het uitgangspunt geweest van alle studies van Albert Delahaye. Wat zijn uitgangspunt betreft, krijgt Delahaye hier van Leupen dus gelijk. De eerste boeken van Albert Delahaye heetten immers "Het mysterie van de Keizer Karel-stad" en "Vraagstukken in de Historische Geografie van Nederland", titels waarmee de grote verwarring van de geschiedenis van Nederland en die van Noord-Frankrijk ter sprake werd gebracht.

In zijn repliek op de door Delahaye genoemde blunders in het eerste Bronnenboek, geeft Leupen in het tweede (dus toch herziene!) Bronnenboek als verweer aan dat hij "getracht heeft bij de verhalende bronnen allereerst de mening van de auteurs van deze bronnen weer te geven". Als weerlegging van de bisschop van Nijmegen voert Leupen aan dat "de schrijver van de Gesta zich vergist moet hebben" of dat "de bron niet ongeschonden is overgekomen". Het is een typerend standpunt in de traditionele geschiedenis. Op deze manier kun je elke bewering "bewijzen". "In grote lijnen - niet voor iedere vermelding afzonderlijk, daar viel niet aan te beginnen", schrijft Leupen, "hebben wij hierover verantwoording afgelegd in de inleiding tot het Bronnenboek. Wij hebben in een aantal gevallen -190- voor Nijmegen gekozen en dus tegen Noyon, en zijn er van overtuigd dat deze lijst in hoofdzaak beantwoordt aan de huidige stand van de wetenschap", aldus Leupen. Voor de uitleg over "voor Nijmegen gekozen en tegen Noyon" en "de huidige stand van de wetenschap": zie eerder in dit hoofdstuk.
De vraag blijft natuurlijk interessant en relevant, waarom een universitair college en universitaire wetenschappers bij een universitaire publicatie "niet voor iedere vermelding afzonderlijk" een verantwoording -noem het een toelichting- gegeven hebben, omdat "daar niet aan viel te beginnen". Er niet aan viel te beginnen? Hoezo niet? Wegens tijdgebrek? Wegens geldnood? Uit gemakzucht? Of was het wegens onwetendheid of misschien wegens onmogelijkheid? Waarom slaagt Albert Delahaye er in zijn eentje wel in om elke tekst van Het Bronnenboek van commentaar te voorzien en valt er wat Leupen betreft "niet aan te beginnen"? Zelfs niet met een heel universitair college en een dozijn studenten?

Voor de Romeinse tijd gaat het Bronnenboek helemaal af op de opvattingen van prof. J.E. Bogaers. Van de 18 genoemde bronnen komt de interpretatie 13x voor rekening van Bogaers. Dat Bogaers onvolledig is en de tekst bijvoorbeeld niet vertaald of de vindplaats van de bron niet vermeld wordt, is blijkbaar niet bezwaarlijk. Maar het achterhouden van gegevens is verre van wetenschappelijk! Alsof er iets te verzwijgen is. Als deze gegevens wel bekend zijn, wordt meteen duidelijk dat alle interpretaties van Bogaers fout zijn. Voor deze details verwijs ik naar het hoofdstuk over deze 18 Romeinse (en één Griekse) bronnen.

Ten aanzien van de wegen op de Peutingerkaart die van Noviomagus naar Colonia Agrippina lopen, wordt in de "Bisschop van Nijmegen" nog de traditie gevolgd. In zijn in 1997 postuum uitgebrachte studie "De Peutingerkaart en het Itinerarium Antonini van Frans-Vlaanderen" geeft Albert Delahaye een nieuwe zienswijze. Hij was al langer van mening dat ook deze wegen niet vanaf Nijmegen over Limburg en over Duitsland naar Keulen gelopen hebben. Alleen heeft hij voordat hij dit kon publiceren, de bewijzen moeten verzamelen en beschrijven. Dat is in genoemde uitgave gebeurd en derhalve zal het gedeelte van "Nijmegen" naar "Keulen" verplaatst moeten worden naar Noord-Frankrijk en wel van Noyon naar Avesnes-sur-Helpe, het Agrippina dat behoorde bij de Limes Germanicus uit de 4e eeuw.

---

Het Bronnenboek van Nijmegen.

In de opzet als standaardwerk voor de geschiedenis van Nijmegen, is het Bronnenboek allerminst geslaagd, het is zelfs een complete deceptie geworden.

In het Bronnenboek worden teksten zo gemanipuleerd, dat de toepassing op Nijmegen bewezen lijkt. Niets is minder waar. Klik op deze link voor een voorbeeld van bedoelde manipulaties.

1. De eerste desillusie is de omvang van het boekje, waarin op net 40 bladzijden slechts 190 teksten worden genoemd. Opvallend is het ontbreken van honderden (ruim 756!!) teksten over Noviomagus die men blijkbaar niet eens geraadpleegd heeft of niet meer op Nijmegen van toepassing acht. Opvallend is verder het ontbreken van talloze teksten die voorheen steeds op Nijmegen werden toegepast, maar nu -zonder verdere toelichting- niet meer worden vermeld. Een stad die zich beroept op een geschiedenis van 2000 jaar blijkt over de eerste 1250 jaar slechts 190 teksten bij elkaar te kunnen vinden en laat er honderden, die over dezelfde gebeurtenissen handelen, liggen. En van die 190 gaan alle teksten vóór het jaar 1125 ook niet over Nijmegen! Blijven er een 50-tal over, waarvan een aantal evenmin over Nijmegen gaan maar o.a. over Neumagen bij Trier, een ander Noviomagus. Al met al hebben de auteurs van "Het Bronnenboek" (en hun studenten) er een rommeltje van gemaakt!
Het boek heet "Bronnen"boek, maar geeft geen bronnen. Het verwijst slechts naar bronnen of geeft enkel gedeelten van de bronnen. Blijkbaar moet de lezer de bronnen zelf maar opzoeken? Het toont het onwetenschappelijke niveau waarop het Bronnenboek gestoeld is.

2. De tweede teleurstelling van het Bronnenboek is dat van veel (belangrijke) teksten de vertaling ontbreekt. Van de bedoelde tekst is door het publiek dus niet te controleren of het hier wellicht over Nijmegen zou kunnen gaan. Juist de "vertalingen" van plaatsnamen hebben in het verleden voor de grote verwarring gezorgd.

3. De derde ontgoocheling is dat bij alle gegeven teksten een toelichting ontbreekt, waarom het in de tekst genoemde Noviomagus als Nijmegen moet worden opgevat. De methode bestaat uit het citeren van een aantal teksten waarin sprake is van Noviomagus en waarvan zonder het minste bewijs Nijmegen wordt gemaakt. Zo bestaat tekst 18 uit slechts één woord: Noviomagi, waarbij als bron de "Tabula Peutingeriana" genoemd wordt. Er wordt niets gezegd over de overige plaatsen op die Peutingerkaart, of over de Nederlandse interpretatie van die plaatsen. Zo'n bron zegt dus niets ten gunste van Nijmegen en hiermee menen de auteurs desondanks de geschiedenis van Nijmegen te kunnen aantonen. Ook 56 aanhalingen in oorkonden met "Actum Noviomagus", zeggen niets ten gunste van Nijmegen, zoalng niet is aangetoond op welke gronden hier Noviomagus met Nijmegen vertaald moet worden. Ook erbij gesleepte reisroutes zeggen niets ten gunste van Nijmegen. Opvallend is het ontbreken van teksten over Noviomagus, waarbij het overtuigend is dat Noyon bedoeld is, zoals teksten in verschillende kronieken die over de kroning van Karel de Grote in 768 te Noyon handelen.

De verdienste van het Bronnenboek.
Feitelijk is het verschijnen van het Bronnenboek een goede zaak geweest, omdat de historische wereld van Nederland hiermede geëtaleerd heeft waarop de traditie van Nijmegen als Romeinse en Karolingische plaats gebaseerd was. Ook in Nijmegen werd ingezien dat de altijd geldende bewering "dat hoeven we toch zeker niet te bewijzen" niet meer opging. Zo kwam eindelijk de bewijsvoering op tafel.
Het heeft overigens velen verwonderd dat het in 1980 plots nodig gevonden werd om met het Bronnenboek aan te tonen, dat de altijd gehanteerde "zekerheden" toch bewezen moesten worden. Was er dan zelfs in de Nijmeegse historische wereld plots twijfel gerezen? Of wilde men met een alles omvattend Bronnenboek nu eindelijk Delahaye voor eens en altijd het zwijgen opleggen? De "bewijsvoering" blijkt te bestaan uit foutieve interpretaties, gemanipuleerde en zelfs vervalste teksten en zelfs enkele grove historische blunders, zoals "de benoeming van een bisschop van Nijmegen". Het Bronnenboek bewijst derhalve precies wat juist niet de bedoeling was, namelijk dat de Nijmeegse traditie vals is.

Zie voor de betreffende teksten het hoofdstuk over Noviomagus of het boek De Ware Kijk Op. Lees die authentieke teksten en oordeel zelf.

Het complete materiaal.
Het Bronnenboek geeft aan dat dit het complete materiaal is dat men in Nijmegen ter beschikking had. De auteurs schrijven "dat ze alle bronnen hebben gezien" en dat de kwestie zo uitputtend mogelijk behandeld is. Meer heeft men dus niet! Toch komt men in het herziene Bronnenboek dat binnen 2 jaar verschijnt al een paar nieuwe vermeldingen van Noviomagus tegen, die door anderen zijn aangedragen. Dat logenstraft al meteen de bewering van de auteurs dat zij alle bronnen hebben gezien en de kwestie uitputtend behandeld is. Uit die niets-zeggende aanvullingen blijkt overigens alleen, dat de verblinding nog in het gehele land heerst en dat zij geen lokale mistbank te Nijmegen is.
Vervolgens roepen de auteurs op: "Wij hopen dat ontdekkers van nieuwe vermeldingen de weg naar ons zullen weten te vinden". Echt uitputtend is de zaak dus niet behandeld, immers men twijfelt zelf al aan de volledigheid van het eigen onderzoek. Of zouden de auteurs van het Bronnenboek zelf ook begrepen hebben dat ze "de gouden tekst" nog steeds niet gevonden hebben. Tevens wordt duidelijk geëtaleerd dat de auteurs "De Ware Kijk Op" nooit gelezen hebben, immers daarin staan alle teksten over Noviomagus, echter niet over Nijmegen maar over Noyon (Frankrijk) of over Neumagen (Duitsland) of over Neuville-en-Condroz (België) of over Novillare (Italië). Het onderscheid tussen deze plaatsen, die alle Noviomagus heetten, is bij de auteurs van Het Bronnenboek geheel onbekend.
Er moet tevens gewaarschuwd worden speciaal te letten op wat het Bronnenboek overslaat; dat valt namelijk niemand op, doch dat is nog veel belangrijker dan de grove blunders. We raden iedereen daarom aan het boek "De Ware Kijk Op" aan te schaffen, immers hierin staan ook de overgeslagen teksten en hierin vindt U tevens de WARE geschiedenis van Nijmegen.

Met het Bronnenboek wordt -helaas voor Nijmegen- precies bewezen, wat feitelijk niet de bedoeling was, namelijk dat de Nijmeegse traditie vals is. Na bestudering van het Bronnenboek (de zetduivel maakte er in een vooruitziende blik bij de eerste editie Bronnenbroek van!), blijft er van de Nijmeegse Karolingische en Romeinse traditie niets meer over.
Zoiets kan ook niet uitblijven als men met het onderzoek naar de geschiedenis van het Noviomagus van Karel de Grote begint met het overslaan van de vele teksten die berichten dat Karel de Grote in 768 in zijn zetel te Noviomagus (is Noyon) tot koning van de Franken is gekroond. Deze teksten zoekt men tevergeefs in het Bronnenboek.
Ook teksten over de invallen van de Noormannen, die voorheen altijd op Nijmegen van toepassing werden gehouden, zoekt men tevergeefs in het Bronnenboek. Deze teksten worden blijkbaar welwillend, overigens zonder enige vorm van toelichting of verklaring, aan Noyon afgestaan.


Wetenschap is geen invuloefening, maar een avontuur dat noopt to het inslaan van onbekende paden. (Bloemers, Voeten in de Aarde, o.c. p.99).

Een analyse van het Bronnenboek.

Wat zegt de eerste tekst in het Bronnenboek van Nijmegen? De eerstgenoemde en oudste tekst in het Bronnenboek van Nijmegen dateert uit 50 na Chr. Hoewel deze tekst (over de Civitates Batavorum) allerminst op Nijmegen betrekking heeft, erkent het Bronnenboek hiermee wel, dat alles wat daarvoor ligt, niet bij Nijmegen hoort! Het Bronnenboek vermeldt Julius Caesar en zijn beschrijving van het Eiland van de Bataven niet! De tekst van Willem van Berchen zoekt men tevergeefs in het Bronnenboek van Nijmegen, ofwel men erkent hiervan de valsheid en men erkent dat het hier niet over Nijmegen of de Betuwe gaat. Het Bronnenboek van Nijmegen, uitgegeven door de eigen Universiteit, laat de Romeinse periode in Nijmegen dus beginnen in 50 n.Chr. en eindigen in 227 na Chr. Dit is helemaal juist! De eerstvolgende tekst in het Bronnenboek is uit 770. Derhalve vertoont het Bronnenboek van Nijmegen tussen de 3e en 8e eeuw een gat van 5 eeuwen, waarmee bewezen is dat de continuïteit van Nijmegen nooit bestaan heeft! Dat gat zal allengs groter worden, nu aangetoond is (zie de boeken van Albert Delahaye en hoofdstuk 6 over het gelijk van Albert Delahaye!) dat Karolingisch Nijmegen nooit bestaan heeft!

Over de hele Romeinse periode die in Nijmegen toch 2 eeuwen heeft geduurd, worden in het Bronnenboek 18 teksten genoemd. Van geen enkele tekst (16 in het Latijn, 1 in het Grieks) wordt een vertaling gegeven.

• Klik hier voor een overzicht van de eerste 18 bronnen uit het Bronnenboek: de Romeinse periode van 50-225 n.Chr.
  De centrale vraag is: "Wat bewijzen deze bronnen ten gunste van Nijmegen?"
  

De 18de bron is de Peutingerkaart, waarvan alleen de naam "Noviomagi" wordt genoemd. De overige plaatsen die van de Peutingerkaart traditioneel in Nederland worden gebruikt, worden nergens vermeld, evenmin als een toelichting waarom het genoemde Noviomagi dwingend als Nijmegen zou moeten worden opgevat.

Volgens het Bronnenboek van Nijmegen duurde de Romeinse tijd in Nijmegen dus van 50 na Chr. tot 227. Dat is volkomen juist. Echter Nijmegen droeg in die periode nooit de naam Noviomagus. Dat is een aanname waarvoor geen enkel bewijs te vinden is.

• Klik hier voor de 9 bronnen uit het Bronnenboek over de regeerperiode van Karel de Grote (768-814).
  De centrale vraag is natuurlijk: "Wat bewijzen deze bronnen ten gunste van Nijmegen?"
  

Klik op de tekst voor een vergroting.

• De kroning van Karel de Grote te Noviomagus, waarvan iedereen weet dat dit NIET in Nijmegen, maar in Noyon plaats vond, wordt niet genoemd, net zo min als het overlijden van Karel de Grote in 814. Toch wel twee cruciale gegevens van een vorst waarvan men in Nijmegen beweert dat hij daar in alle pracht en praal een paleis bouwde. Uit de hele regeerperiode van Karel de Grote die toch 46 jaar geduurd heeft, worden slechts 9 teksten genoemd en slaat het Bronnenboek er vele tientallen over. Wij noemen dat een blunder!
• Harduinus, bisschop van Noviomagus, wordt door de historische Paus Dr.P.Leupen tot "bisschop van Nijmegen" geproklameerd, waarbij Nijmegen plots tot bisschopsstad wordt verheven. Nijmegen heeft NOOIT een bisschopszetel gehad, dus deze bisschop van Noviomagus resideerde in Noyon! Andere bisschoppen van Noviomagus, zoals St.Eloy, St.Medardus, Berthmundus, Suffronis, Immo en Transmarus worden door het Bronnenboek overgeslagen, omdat het al te duidelijk is dat zij te Noyon resideerden. Zie de afbeelding hiernaast van de H.Harry, Bisschop van Nijmegen!
• Het "toernooi van Noviomagus": Een toernooi in Picardië, waarbij graaf Floris IV van Holland noodlottig omkwam, plaatst het Bronnenboek in Nijmegen.
• Koning Karel de Eenvoudige, koning van West-Francië (Frankrijk), laat men in Nijmegen resideren.
• Keizer Hendrik II liet de benoemde, maar nog niet gewijde bisschop van Kamerijk wijden in de villa Walcras die deze vervolgens ten geschenke kreeg. Van dit Walcras maakt het Bronnenboek Walcheren. Het bisdom Kamerijk heeft NOOIT enige bezittingen op Walcheren gehad. Walcras was dan ook niet Walcheren, maar Walacria bij Brugge. Het Nederlandse Walcheren -een geïmporteerde doublure- bestond nog niet in 1012, waar alle inpolderingen immers nog moesten beginnen.
• De goederen van St. Bertijns te St. Omaars, een Franse abdij, lagen aan de Schelde en niet aan de Rijn. De relieken van deze abdij werden naar Noyon gebracht en niet naar Nijmegen (waar ze ook nooit zijn aangekomen)!

• 146 Noviomagus-teksten, die het Bronnenboek overslaat en dus aan Noyon (of een ander Noviomagus: zie hierna) afstaat, terwijl met geen woord verantwoord wordt op welke basis van tekstkritiek het deze laat vallen en de 61 andere wel voor Nijmegen claimt. Deze behoren -evenals de 56 "actum Noviomago"- natuurlijk ook aan Noyon (of een ander Noviomagus) toe.
  

  Het Bronnenboek, en daarmee de Universiteiten van Nijmegen en Amsterdam, hebben nog steeds problemen met welk Noviomagus nu eigenlijk bedoeld wordt. In het Bronnenboek worden beurtelings de volgende plaatsen aangevoerd: Noyon, 91 maal Nijmegen, 29 maal, alle terecht van ná 1145, wanneer er geen sprake meer is van een Karolingische kwestie. Neumagen bij Trier, 9 maal Neuville-en-Condroz bij Luik, 6 maal Novillare in ltalië, 1 maal Als je als historicus deze plaatsen, die allen Noviomagus heetten, niet uit elkaar kunt houden, is de vraag gerechtvaardigd op grond van welke deskundigheid men dan uitspraken doet tegen de visie van Delahaye!

  
  
• 25 paleis-teksten, waarin het paleis, het kasteel of de burcht van Noviomagus wordt genoemd, worden overgeslagen en welke teksten het Bronnenboek dus ook aan Noyon (of een ander Noviomagus) afstaat. Dat het Bronnenboek zelf een totaal onaanvaardbare situatie van twee gelijknamige Karolingische residenties Noviomagus aanneemt, is nog tot daaraan toe. Maar dan is het uit hoofde van de eerste regel van tekstkritiek wel een verantwoording schuldig, op welke grond één serie "paleis van Noviomagus" voor Nijmegen wordt geclaimd, terwijl een andere serie "paleis van Noviomagus" aan Noyon wordt gelaten.
  
• 25 Noviomagus-, Batua- of Vahalis-teksten, die voorheen altijd op Nijmegen werden toegepast en nu niet meer genoemd worden, worden derhalve aan Noyon (of een ander Noviomagus) afgestaan - dat eenieder dit eindelijk eens tot zich laat doordringen. Stilzwijgend wordt de verwarring tussen de twee steden erkend, openlijk wordt deze afgelogen. Vanzelfsprekend wordt met geen woord toegelicht, dat en waarom deze teksten opeens niet meer voor Nijmegen gelden.
  
• 84 Noormannen-teksten worden overgeslagen, terwijl er slechts vier wel worden genoemd. De gebeurtenissen in verband met de Noormannen vormen ook een samenhangend komplex van feiten, dat ten overvloede door de massa vermelde streken en plaatsen een geografisehe bepaling heeft gekregen. Het gaat niet aan daaruit een klein fragment te happen en een verpletterende hoeveelheid gelijksoortige teksten te laten liggen. Toen prof. Bautier van de "Ecole des Chartes" te Parijs met een stalen gezicht volhield, dat de Noormannen in precies dezelfde jaren en op precies dezelfde dagen Noyon en Nijmegen konden hebben aangevallen, sloeg Albert Delahaye -en met hem velen die nog zelf na kunnen denken- achterover van verbazing. De professor had de geniale theorie ontwikkeld dat Noyon en Nijmegen alle twee Karolingische residenties zijn geweest, en dat 't alleen zaak is de teksten al naargelang de contekst tussen de beide steden te "verdelen", een methodiek die het Bronnenboek ook heeft toegepast. Bij zulke opvatting moet dan wel het tekstkritisch bewijs geleverd worden, waarom Nijmegen opeens kandidaat staat bij de Noviomagus-teksten, die al eeuwen voor Noyon golden.
• 180 Batua-teksten, die genegeerd worden alsof het niks is, terwijl er een paar worden aangehaald om de interpretatie Nijmegen te steunen. Zouden we hier de teksten van de klassieke schrijvers bijtellen, dan stijgt het totaal met meerdere tientallen.
• 72 Renus-teksten worden overgeslagen, die men derhalve aan Noord-Frankrijk afstaat, natuurlijk zonder te verklaren waarom deze niet geclaimd worden en de 5 die men over de Renus geeft, wel.
• 11 Vahalis-teksten die derhalve eveneens aan Noyon worden afgestaan, natuurlijk weer zonder te verklaren waarom deze niet geclaimd worden en de andere wel.
• 40 Frisia-teksten die via de gezamenlijke Noormannen relatie ten nauwste met Noviomagus verbonden zijn.
• 16 Dorestadum-teksten. Wanneer er welgeteld twee met zoveel nadruk gegeven worden, kan men er niet zestien zonder één woord van toelichting overslaan.

IS DAT OBJEKTIEF EN INTEGER, OF IS HET OPGELEGD BEDROG?

Bestel en lees het boek "De Ware Kijk Op" en oordeel zelf!