Een werkelijk en begrijpelijk psychotisch tintje

Het is al weer vijf jaar geleden. Het uitwisselen van denkpatronen, bijbelverhalen en teksten van muziek. Niet aan een werkelijk persoon. Nee, puur in jezelf, met je eigen stemmetjes. Niet dat die stemmetjes van binnen komen maar juist van mensen om je heen; gedachten lezen. Althans dat denk je er zelf over. Vraag je het na om het te controleren dan komt er een antwoord wat je wel verwacht, maar wat je niet wil horen."Mark, die stemmen zijn niet echt, het is maar een stof in je hoofd die ontbreekt."

Ja, en dan krijg je pillen die wel wat weghalen maar lang niet alles. Mijn gedachten blijven even direct, alleen dan wat minder snel, in me opkomen met die pillen.

Praten is moeilijk als je psychotisch bent en als het dan eenmaal is afgelopen (de psychose zelf) dan komt het verwerkingsproces. Nou, daar kon ik best wat hulp bij gebruiken ik heb het tenslotte echt meegemaakt. Maar psychiaters zijn duur en hebben weinig tijd, net als verplegers. Je kunt wel babbelen, maar er zijn ook nog tien anderen op de afdeling. Zoveel tijd wordt er vaak niet voor je gemaakt. Als er dan tijd voor is bij de verpleging moet je maar geluk hebben of hij of zij het begrijpt. Lukt dat dan kun je een heel eind gaan in zo'n gesprek. Dat heb ik ook meegemaakt maar dan pas een half jaar geleden en in die tussentijd moest ik het zelf uitzoeken.

Gelukkig ben ik niet iemand die bij de pakken gaat neerzitten. Na de periode van lusteloosheid ben ik achter mijn tekstverwerker gaan zitten. Eerst goed nadenken; hoe moet ik mezelf uiten (want daar gaat het toch om). Ik dacht laten we beginnen bij het begin. Dat was het eerste wat in me op kwam. Zo heb ik alles wat in mijn leven is gebeurt beschreven en er een werkelijk en begrijpelijk psychotisch tintje aan gegeven.

Als je het boek nu leest begrijp je dat ik toen gek was. Maar wat er in staat maakt wel duidelijk hoe die gekte is gekomen en wat voor gevoelens ik had. Bij mensen die het lezen gaat een wereld open. Bovendien kan ik meteen met hen over mijn ziekte praten. Ook als ik psychotisch ben, want dat borduurt meestal op de vorige psychose door.

Dus mocht je nu zelf deze ziekte hebben en er is niemand die je begrijpt, ga schrijven en verwerken dat lucht op en het is leuk voor later. Na 5 jaar was ik alles bijna al vergeten.

©Mark of Jezus

(want daar ben ik nog steeds niet uit).

Ik heb voor deze naam gekozen omdat je wel verwerkt maar nooit achter de waarheid komt en dat hoeft ook niet maar het is wel een tip voor de mensen die het lezen.


Naar voorpagina, leesinterface, Colofon,Disclaimer, Uw email, Abonneren.