Kikkerdromen
De kikker kroop langzaam over het land,
keek naar links en soms naar rechts.
Hij wist dat hij alleen leek op het land,
maar voelde ook de aanwezigheid van anderen.
Nog even en hij zou weer bij de sloot komen,
daar voelde hij zich altijd opperbest.
De enige was hij zeker niet in de sloot,
behalve vissen woonden er ook zeer veel kikkers.
Nu ging het land over in een zwart oppervlak,
korrelig, hard en weinig verend voor zijn poten.
Och, nog even en dan zou het water hem weer plezieren,
dit stuk land beviel hem allerminst.
Een trilling kwam over het oppervlak aangerold,
voor hem onbekend en ook onaangenaam.
De trilling veranderde in een auto die hem niet zag,
de volgende sekonde was de kikker van de trilling af.
De sloot en haar bewoners hebben de kikker niet meer gezien,
niemand weet waar hij is gebleven.
Eens zullen ook deze bewoners de stap maken,
een trilling, een auto en het water ver weg.