Artikel in het Eindhovens Dagblad van 01-09-1994
The Groove Movement, een pracht wisselwerking tussen jazz en pop
Eveline Carels gaat haar eigen weg
Door Marcel Linssen
Ze is jong en spontaan; praat honderduit en heeft het zelfvertrouwen van iemand die inmiddels weet wat ze waard is. Eveline Carels, niet zo lang geleden nog drumster bij Candy Dulfer en daarna Loïs Lane, staat sinds pakweg een half jaar op eigen benen. Met Eveline And The Groove Movement reist ze jazzcafés én popzalen af. Morgenavond treedt ze op in de Nieuwe Pul in Uden. "De power en de energie in die muziek, daar ga ik voor", klinkt het overtuigend.
En power heeft de muziek van Eveline and the Groove Movement. Carels, 26 jaar, besloot enkele jaren geleden - nadat Candy Dulfer haar band had ontbonden - haar eigen weg in te slaan. Eveline and the Groove Movement is een verrassende mix van pop en jazz. "Je ziet Jarmo en Ben wel fronsen als Jeroen en ik met een idee komen. Zo van 'wat hebben die popjongens nu weer'. Andersom ook trouwens. Maar dat is goed, heel goed. The Groove Movement is een pracht wisselwerking tussen mensen met verschillende achtergronden. En ik merk dat je wel veel creatiever blijft. Je groeit in je muziek", vertelt Eveline.
Metal-bassist
De ommezwaai van Eveline Carels blijft verrassend, hoe lekker het ook klinkt. Na de jazzfunk van Candy Dulfer en de de funky pop van Loïs Lane kiest ze voor samenwerking met de jazzgrootheden als saxofonist Ben van den Dungen, trompetist Jarmo Hoogendijk en bassist Harry Emmery, de laatste noemt zich inmiddels schertsend de eerste metal-bassist. Uit de popwereld is nog toetsenist Jeroen van Iterson aan het clubje toegevoegd. Ben van den Dungen kent Eveline uit Den Haag waar zij heeft gewoond. "Toen ik met Candy was gestopt heb ik wat sessiewerk gedaan en opgegeven moment wilde ik zelf iets beginnen. De muziek van Ben en Jarmo vond ik gewoon té gek. Alleen, ik ben geen jazzdrumster en dat ligt me ook niet. Maar ik dacht 'misschien kunnen we samen iets doen'. Dat idee heb ik een tijdje op de lange baan geschoven maar toen jazzdance populair werd ben ik toch gaan bellen en Ben riep meteen dat het leuk zou zijn om een band te formeren."
Loïs Lane
Terwijl Eveline druk doende was het project op te zetten werd ze gevraagd door Loïs Lane om bij deze band te komen drummen. "Omdat een project opzetten toch heel wat tijd kost dacht ik 'doen. Dan wordt Loïs Lane de hoofdtaak en kan ik de rest van de tijd aan Groove Movement besteden'. Maar dat lukte niet, drummen bij Loïs Lane is gewoon een full time-baan. Je moet elke dag beschikbaar zijn. Daarom heeft het ook zo lang geduurd want eigenlijk bestaat The Groove Movement al twee jaar." Loïs Lane was voor Carels een avontuur apart. "Bij Candy Dulfer stonden de thema's vast maar bij solo's kon je lekker je gang gaan. Loïs Lane is heel anders. Daar ligt alles vast, tot de danspasjes toe. Je kunt het vergelijken met een Janet Jackson of een Whitney Houston-show. Alles is ingestudeerd. Zoveel maten van dit, zo veel maten van dat, je weet precies wat er komt. Wat je daarvan leert is dat je elke avond moet spelen alsof het nieuw is. Echt met volle overgave."
Individu
Even later: "Kijk, nú kan ik spelen wat ik wil. We
hebben aan het begin een paar vaste afspraken gemaakt, maar nu
we meer samen spelen blijft daar steeds minder van over. In de
jazzwereld ben je veel meer individu, iedereen heeft meerdere
projecten naast elkaar en als iemand eens niet kan dan valt 'n
ander wel in. In de popwereld kan dat niet." De drumstijl
van Eveline Carels zijn door die switch richting jazz niet echt
veranderd. "Ik blijf toch spelen zoals ik altijd al deed.
Ik heb een bepaalde stijl en ben niet zo'n kameleon als Vinnie
Collaiuta. Als die jazz speelt is dat ook echt jazz. Mijn stijl
is net als die van Jeff Pocaro van Toto, eenvoudig en groovy.
Je kunt die altijd herkennen, of dat nu Groove Movement is of
Loïs Lane. En de Groove Movement gaat wel meer naar de jazz
toe, maar ik trek het met mijn spel toch weer mijn kant op. Je
speelt wat je voelt en anders kan ik ook niet. Wil ik ook niet."
Eveline stelt dat je ook gemakkelijker wordt door de samenwerking
met jazzmuzikanten. Feitelijk is het voor haar een verademing
na de strakke regels bij Loïs Lane. "Die lossere sfeer
in de jazzwereld is heel goed want je gaat weer nadenken over
bepaalde ideeën en normen. Dat is met muziek ook zo. Je gaat
dingen herbeleven en opnieuw uitvinden. Je ontdekt andere waarden
in de muziek. Voor mij is dit een band die gewoon moet spelen.
Een cd uitbrengen is té gek, maar spelen, daar gaat het
om."
Eveline and The Groove Movement. Vrijdag 2 september. Uden, Nieuwe
Pul.
Voorprogramma Funky & Some. 21.00 uur
---(c)BPbv1994------------------------------------------------------